ผู้สูงอายุบางคนมีความไว้วางใจสูงต่อคนใกล้ชิด ทำให้เมื่อมีคนในครอบครัวหรือคนรู้จักมาขอให้ช่วยค้ำประกันหรือร่วมกู้ยืม มักจะตัดสินใจตามความสัมพันธ์มากกว่าการพิจารณาความเสี่ยงทางการเงินอย่างรอบคอบ อีกทั้งเอกสารสัญญาทางการเงินมักมีตัวหนังสือขนาดเล็กและใช้ศัพท์เฉพาะที่อ่านเข้าใจยากสำหรับผู้สูงอายุบางคน

นอกจากนี้ ผู้สูงอายุที่รู้สึกเหงาหรือต้องการความสำคัญจากลูกหลาน อาจตัดสินใจช่วยเหลือทางการเงินโดยไม่กล้าปฏิเสธ เพราะกลัวว่าการปฏิเสธจะทำให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวแย่ลง จุดนี้เป็นช่องโหว่สำคัญที่ทำให้เกิดการเอาเปรียบทางการเงินโดยคนใกล้ชิดได้ง่าย

การตรวจสอบที่เหมาะสมไม่ใช่การควบคุมทุกการตัดสินใจทางการเงินของผู้สูงอายุ แต่คือการมีคนหนึ่งคนที่รู้ภาพรวมว่ามีหนี้สินอะไรบ้าง จำนวนเท่าไร และมีการเปลี่ยนแปลงอย่างไรในแต่ละปี เพื่อให้สามารถสังเกตความผิดปกติได้ทัน เช่น หนี้ก้อนใหม่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

การก้าวก่ายเกินความจำเป็น เช่น การควบคุมทุกการใช้จ่ายหรือหักสิทธิการตัดสินใจของผู้สูงอายุโดยไม่มีเหตุผลทางกฎหมายรองรับ อาจสร้างความรู้สึกไม่ได้รับความเคารพและทำลายความไว้วางใจในครอบครัว จึงควรตกลงระดับการตรวจสอบร่วมกันอย่างเปิดเผย ไม่ใช่แอบทำโดยไม่บอกกล่าว

สัญญาณที่ควรระวังได้แก่ ผู้สูงอายุเริ่มมีหนี้สินเพิ่มขึ้นโดยไม่ทราบเหตุผลชัดเจน มีการถอนเงินก้อนใหญ่บ่อยครั้งผิดปกติ หรือมีคนใกล้ชิดคนใดคนหนึ่งพยายามกันไม่ให้ผู้สูงอายุพูดคุยเรื่องการเงินกับสมาชิกครอบครัวคนอื่น

หากพบสัญญาณเหล่านี้ ควรพูดคุยกับผู้สูงอายุอย่างอ่อนโยนและไม่กล่าวโทษ เพราะผู้ที่ถูกเอาเปรียบมักรู้สึกอับอายและไม่กล้าเปิดเผยว่าตนเองถูกหลอก การตำหนิอาจทำให้ท่านปิดบังข้อมูลมากขึ้นแทนที่จะขอความช่วยเหลือ