งานฝีมือหลายประเภทต้องใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กที่นิ้วและข้อมือซ้ำ ๆ ในท่าเดิมต่อเนื่องเป็นเวลานาน เช่น การจับเข็มถักหรือด้ายในมุมเดิมตลอดเวลา ซึ่งต่างจากงานบ้านทั่วไปที่มีการเปลี่ยนท่าทางบ่อยกว่า ทำให้กล้ามเนื้อและเส้นเอ็นบริเวณนี้ล้าสะสมได้เร็วกว่าที่คาดคิด

ในผู้สูงอายุ ความยืดหยุ่นของข้อต่อและปริมาณน้ำหล่อเลี้ยงข้อมักลดลงตามวัย ทำให้การใช้งานข้อมือซ้ำ ๆ ต่อเนื่องส่งผลให้เกิดอาการปวดหรือฝืดได้ง่ายกว่าคนวัยหนุ่มสาวที่ทำงานลักษณะเดียวกัน

แสงสว่างที่ไม่เพียงพอทำให้ต้องเพ่งสายตาและก้มหน้าเข้าใกล้ชิ้นงานมากกว่าปกติ ซึ่งไม่เพียงทำให้ปวดตา แต่ยังทำให้กล้ามเนื้อคอและบ่าต้องเกร็งค้างในท่าก้มเป็นเวลานาน จนนำไปสู่อาการปวดคอและปวดหลังส่วนบนตามมา

การจัดแสงที่เหมาะสมควรมีทั้งแสงทั่วไปในห้องและแสงเฉพาะจุดที่ส่องตรงชิ้นงานโดยไม่มีเงาบัง วางในตำแหน่งที่ไม่ทำให้แสงสะท้อนเข้าตาโดยตรง เพื่อให้มองเห็นชิ้นงานชัดเจนโดยไม่ต้องก้มหน้าเข้าใกล้มากเกินไป

เก้าอี้ที่มีพนักพิงหลังรองรับส่วนโค้งของหลังส่วนล่างและมีความสูงให้เท้าวางราบกับพื้นได้พอดี ช่วยลดแรงกดที่หลังส่วนล่างระหว่างนั่งทำงานเป็นเวลานาน โต๊ะทำงานควรมีความสูงพอดีที่ไม่ต้องยกไหล่หรือก้มหลังมากเกินไปขณะจับชิ้นงาน

การวางแขนให้มีจุดพักบนโต๊ะขณะทำงาน แทนการปล่อยแขนลอยกลางอากาศตลอดเวลา ช่วยลดภาระของกล้ามเนื้อไหล่และต้นแขนที่มักถูกมองข้ามเมื่อพูดถึงอาการปวดจากงานฝีมือ

การพักสั้น ๆ ทุก 20 ถึง 30 นาที เพื่อขยับข้อมือ กระพริบตา และเปลี่ยนท่านั่ง มีประสิทธิภาพในการลดความล้าสะสมมากกว่าการทำงานต่อเนื่องสองสามชั่วโมงแล้วพักยาวครั้งเดียว เพราะช่วยให้เลือดไหลเวียนกลับมาหล่อเลี้ยงกล้ามเนื้อและข้อต่อก่อนที่จะล้าสะสมมากเกินไป

การตั้งเตือนเวลาด้วยนาฬิกาหรือโทรศัพท์ช่วยให้จำได้ว่าถึงเวลาพักแล้ว เพราะเมื่อทำงานฝีมือที่ชอบต่อเนื่อง หลายคนมักเผลอทำนานเกินไปโดยไม่รู้ตัวจนกว่าจะรู้สึกปวดชัดเจน