ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยที่สุดคือคิดว่าเมื่อเป็นลูกหรือญาติใกล้ชิด สามารถเซ็นเอกสารแทนผู้สูงอายุได้เลยเพราะทำเพื่อประโยชน์ของท่าน ในความเป็นจริง การเซ็นแทนโดยไม่มีหนังสือมอบอำนาจที่ถูกต้องหรือคำสั่งศาลรองรับ อาจทำให้เอกสารนั้นไม่มีผลทางกฎหมาย หรือกลายเป็นปัญหาย้อนหลังเมื่อมีฝ่ายอื่นในครอบครัวไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจนั้น

ความเสี่ยงนี้เพิ่มขึ้นเมื่อผู้สูงอายุอยู่ในโรงพยาบาลหรือไม่สะดวกเดินทาง ครอบครัวจึงมักเลือกทางลัดด้วยการเซ็นแทนโดยไม่ทันคิดถึงผลระยะยาว ทั้งที่การขอหนังสือมอบอำนาจแบบเฉพาะเรื่องล่วงหน้า หรือขอคำแนะนำจากหน่วยงานกฎหมายในสถานการณ์เร่งด่วน ใช้เวลาไม่นานกว่าที่คิดและป้องกันปัญหาย้อนหลังได้มาก

หลายครอบครัวเริ่มหาข้อมูลสิทธิทางกฎหมายก็ต่อเมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นแล้ว เช่น หลังจากพบว่าเงินหายจากบัญชี หรือหลังจากมีคนอ้างว่าได้รับมอบอำนาจไปแล้ว ซึ่งในจุดนั้นทางเลือกที่เหลืออยู่มักแคบกว่าตอนที่ยังไม่มีปัญหา เพราะเอกสารบางประเภทเมื่อลงนามและมีผลบังคับใช้ไปแล้ว การเพิกถอนหรือแก้ไขต้องผ่านกระบวนการที่ซับซ้อนกว่าการป้องกันไว้ก่อน

การพูดคุยเรื่องสิทธิทางกฎหมายล่วงหน้าตั้งแต่ผู้สูงอายุยังแข็งแรงและตัดสินใจได้เต็มที่ ไม่ใช่การพูดถึงเรื่องไม่เป็นมงคล แต่เป็นการให้ผู้สูงอายุมีโอกาสกำหนดความต้องการของตัวเองในขณะที่ยังมีอำนาจตัดสินใจอย่างสมบูรณ์ ครอบครัวจำนวนมากเสียใจภายหลังที่ไม่ได้คุยเรื่องนี้ตั้งแต่เนิ่น ๆ เมื่อผู้สูงอายุเริ่มมีอาการเจ็บป่วยกะทันหันจนสื่อสารความต้องการได้ยากขึ้น

แม้จะเป็นความหวังดีของลูกคนที่อยู่ใกล้ชิดผู้สูงอายุที่สุดที่รับหน้าที่ดูแลเรื่องเงินและเอกสารทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว แต่การไม่มีระบบตรวจสอบร่วมกับพี่น้องคนอื่นสร้างความเสี่ยงสองทาง ทางหนึ่งคือความเสี่ยงที่คนดูแลจะถูกกล่าวหาโดยไม่มีมูลเมื่อเกิดความไม่ไว้ใจในครอบครัวภายหลัง อีกทางหนึ่งคือความเสี่ยงที่การจัดการผิดพลาดจริงจะไม่ถูกพบจนสายเกินไป

จุดที่ผู้ดูแลมักพลาดคือไม่ได้เก็บหลักฐานการใช้จ่ายอย่างเป็นระบบ เพราะคิดว่าเป็นเรื่องในครอบครัวไม่จำเป็นต้องทำบัญชี แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายปีและมีการใช้จ่ายจำนวนมาก การอธิบายย้อนหลังโดยไม่มีหลักฐานเป็นเรื่องยากมาก แม้ว่าทุกอย่างจะทำด้วยความสุจริตใจก็ตาม

ครอบครัวจำนวนมากเข้าใจว่าเมื่อผู้สูงอายุเริ่มลืมเรื่องเล็กน้อยหรือถามคำถามซ้ำ ๆ หมายความว่าต้องเข้าควบคุมการตัดสินใจทุกเรื่องทันที ทั้งที่ความสามารถในการทำกิจวัตรพื้นฐานอย่าง ADL และความสามารถในการจัดการเรื่องซับซ้อนอย่าง IADL อาจลดลงไม่พร้อมกัน ผู้สูงอายุที่เริ่มลืมนัดหมายอาจยังตัดสินใจเรื่องความต้องการส่วนตัวหรือการรักษาของตัวเองได้ดีอยู่

ข้อผิดพลาดนี้ลดทอนศักดิ์ศรีของผู้สูงอายุโดยไม่จำเป็น และอาจทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกสูญเสียการควบคุมชีวิตตัวเองเร็วเกินไป การประเมินความสามารถตัดสินใจควรทำเป็นเรื่อง ๆ ไป ไม่ใช่ตัดสินภาพรวมจากอาการเดียว และควรให้ผู้เชี่ยวชาญประเมินเมื่อมีข้อสงสัยจริง ไม่ใช่ครอบครัวตัดสินกันเอง

อีกความผิดพลาดที่พบบ่อยคือการเซ็นเอกสารที่มาพร้อมข้อเสนอทางการเงินหรือประกันโดยไม่อ่านเงื่อนไขให้ครบ เพราะเชื่อใจคนที่มาเสนอหรือรู้สึกเกรงใจที่จะถามคำถามมาก มิจฉาชีพและผู้ที่แสวงหาประโยชน์บางรายอาศัยความไว้ใจนี้ในการเร่งให้เซ็นเอกสารโดยไม่ให้เวลาอ่านอย่างละเอียด

สิ่งที่ควรจดจำคือการขอเวลาอ่านเอกสารกลับบ้านก่อนตัดสินใจ หรือขอให้คนที่ไว้ใจช่วยอ่านด้วย ไม่ใช่เรื่องเสียมารยาท แต่เป็นสิทธิพื้นฐานของผู้บริโภคทุกคน หากผู้เสนอเอกสารแสดงท่าทีไม่พอใจหรือเร่งรัดเมื่อถูกขอเวลาเพิ่ม นั่นเองที่มักเป็นสัญญาณว่าควรระมัดระวังเป็นพิเศษ