คำเตือนแบบ "อย่าไปเชื่อคนแปลกหน้าทางโทรศัพท์" เคยได้ผลในยุคที่กลโกงยังเป็นเสียงคนแปลกหน้าล้วน ๆ แต่ปัจจุบันมิจฉาชีพใช้ข้อมูลที่หลุดออกไปแล้วมาทำให้ฟังดูน่าเชื่อ เช่น รู้ชื่อจริง เลขบัตรบางส่วน หรือแม้แต่ชื่อธนาคารที่ใช้งานอยู่ บางกรณีใช้ข้อความในไลน์ที่ปลอมรูปโปรไฟล์และชื่อให้เหมือนลูกหลานจริง แล้วขอยืมเงินด่วนโดยอ้างเหตุฉุกเฉิน

ตามแนวทางของ ETDA กลลวงที่พบบ่อยในกลุ่มผู้สูงอายุมักอาศัยความเร่งรีบและความกลัว เช่น อ้างว่าบัญชีจะถูกระงับภายในไม่กี่ชั่วโมง หรือมีพัสดุผิดกฎหมายค้างที่ศุลกากรและต้องโอนเงินเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ครอบครัวที่เตือนแบบเดิมซ้ำ ๆ โดยไม่อัปเดตรูปแบบใหม่ จึงมักพลาดจุดที่กลโกงพัฒนาไปแล้ว

หลายครอบครัวเข้าใจผิดว่าผู้สูงอายุที่ถูกหลอกคือคนที่ "ไม่รู้เท่าทัน" เพียงอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริง ความเกรงใจคนที่พูดจาสุภาพ ความกลัวถูกมองว่าทำผิดกฎหมายทั้งที่ไม่ได้ทำ และความอายที่จะบอกลูกหลานว่าตนเองเกือบพลาด ล้วนเป็นจุดอ่อนที่มิจฉาชีพรู้และใช้ประโยชน์ได้ดีพอกัน

เมื่อครอบครัวตอบสนองด้วยการต่อว่าทันทีที่รู้ว่าเกือบถูกหลอก ผู้สูงอายุจะยิ่งไม่กล้าเล่าเหตุการณ์ครั้งต่อไป การรักษาศักดิ์ศรีและความรู้สึกของผู้สูงอายุจึงเป็นส่วนหนึ่งของการป้องกัน ไม่ใช่แค่เรื่องมารยาท เพราะถ้าไม่มีใครกล้าเล่า ครอบครัวก็ไม่มีทางรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจนกว่าจะเสียเงินไปแล้วจริง

ข้อผิดพลาดสำคัญอีกอย่างคือการพึ่งพาแค่ "การเตือนด้วยคำพูด" โดยไม่มีระบบที่ช่วยชะลอการตัดสินใจในนาทีที่กดดัน มิจฉาชีพมักสร้างความเร่งด่วนเทียม เช่น บอกว่าต้องโอนภายใน 30 นาทีมิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดี ทำให้ผู้สูงอายุไม่มีเวลาคิดทบทวนหรือโทรถามใคร

ข้อจำกัดด้านเทคโนโลยีที่แท้จริงของผู้สูงอายุหลายคน เช่น ตัวอักษรเล็กบนหน้าจอ ขั้นตอนยืนยันตัวตนหลายชั้นที่งุนงง หรือการถูกขอให้ติดตั้งแอปควบคุมหน้าจอระยะไกล ก็เป็นช่องโหว่ที่ครอบครัวมักไม่ได้พูดถึงตรง ๆ จนกว่าจะสายไปแล้ว การมีกฎร่วมกันในบ้าน เช่น เงินโอนเกินวงเงินหนึ่งต้องมีคนที่สองยืนยันก่อนเสมอ จะช่วยได้มากกว่าการเตือนปากเปล่า

อีกจุดพลาดที่พบบ่อยคือการแก้ปัญหาด้วยการยึดโทรศัพท์ ปิดกั้นอินเทอร์เน็ต หรือควบคุมบัญชีธนาคารทั้งหมดโดยไม่ปรึกษาเจ้าตัว ทั้งที่ผู้สูงอายุยังมีความสามารถในการตัดสินใจเรื่องการเงินของตนเองอยู่ วิธีนี้อาจลดความเสี่ยงระยะสั้น แต่ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกเหมือนถูกลงโทษหรือถูกมองว่าเป็นภาระ และอาจทำให้ซ่อนเรื่องหรือหาทางเลี่ยงกฎแทนที่จะร่วมมือ

แนวทางที่สมดุลกว่าคือชวนผู้สูงอายุร่วมออกแบบกฎด้วยกัน เช่น เลือกวงเงินที่ต้องปรึกษาก่อนโอน เลือกคนที่ไว้ใจให้เป็นคนที่สองในการยืนยัน และยังคงให้ผู้สูงอายุเป็นเจ้าของการตัดสินใจหลัก การป้องกันที่ดีต้องไม่มาพร้อมการลดทอนศักดิ์ศรีหรือความเป็นอิสระของผู้สูงอายุ