ข้อผิดพลาดแรกคือครอบครัวไม่ตรวจสอบว่ารายได้ที่เพิ่มขึ้นจากงานจากทักษะเดิมส่งผลต่อสิทธิสวัสดิการที่ผู้สูงอายุเคยได้รับหรือไม่ เนื่องจากสวัสดิการบางประเภทมีเงื่อนไขเกี่ยวกับรายได้หรือสถานะการทำงาน การไม่ตรวจสอบล่วงหน้าอาจทำให้เกิดปัญหาสิทธิย้อนหลังโดยไม่ทันตั้งตัว

ข้อผิดพลาดที่สองคือไม่พิจารณาสถานะผู้ประกันตนตามมาตรา 40 ให้เหมาะกับรายได้ปัจจุบัน ผู้สูงอายุที่ทำงานอิสระควรตรวจสอบกับสำนักงานประกันสังคมเป็นระยะว่าทางเลือกความคุ้มครองที่มีอยู่ยังเหมาะกับสถานการณ์รายได้ปัจจุบันหรือไม่

ข้อผิดพลาดที่สามคือไม่เก็บบันทึกรายได้และรายจ่ายที่เกี่ยวข้องกับงานอย่างเป็นระบบ เมื่อรายได้ยังน้อยอาจไม่รู้สึกว่าจำเป็น แต่เมื่อรายได้เพิ่มขึ้นการไม่มีบันทึกที่ชัดเจนจะทำให้ยากต่อการตรวจสอบภายหลังหากมีข้อสงสัยเรื่องภาษีหรือสิทธิ

ข้อผิดพลาดที่สี่คือไม่ตระหนักว่ารายได้ที่เพิ่มขึ้นอาจเข้าเกณฑ์ต้องยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ครอบครัวควรช่วยผู้สูงอายุตรวจสอบเกณฑ์รายได้ที่ต้องยื่นภาษีกับกรมสรรพากรหรือผู้เชี่ยวชาญด้านภาษี แทนการสันนิษฐานว่างานเสริมไม่ต้องยื่นอะไรเลย

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือปล่อยให้ปริมาณงานเพิ่มขึ้นตามรายได้โดยไม่ทบทวนว่าร่างกายและเวลาพักผ่อนของผู้สูงอายุยังรับไหวหรือไม่ รายได้ที่เพิ่มขึ้นบางครั้งแลกมาด้วยชั่วโมงทำงานที่มากเกินไปจนกระทบการนอนหรือกิจกรรมทางสังคมที่เคยทำ

ข้อผิดพลาดที่หกคือครอบครัวไม่สังเกตสัญญาณความเหนื่อยล้าเพราะเห็นว่าผู้สูงอายุ ดูมีความสุข ที่มีรายได้เพิ่ม โดยไม่ทันสังเกตว่าความเหนื่อยล้าสะสมสามารถซ่อนอยู่เบื้องหลังความภูมิใจในรายได้ที่เพิ่มขึ้นได้เช่นกัน

ข้อผิดพลาดสุดท้ายคือครอบครัววางแผนการเงินโดยอิงกับรายได้เสริมที่เพิ่งเพิ่มขึ้นเหมือนเป็นรายได้ที่แน่นอนถาวร โดยไม่เผื่อสถานการณ์ที่งานอาจลดลงกะทันหันจากการเปลี่ยนแปลงของลูกค้าหรือสุขภาพของผู้สูงอายุเอง

การวางแผนการเงินที่ปลอดภัยควรแยกรายได้เสริมนี้ออกจากรายจ่ายประจำที่จำเป็น และมองว่าเป็นรายได้เสริมที่อาจเปลี่ยนแปลงได้ ไม่ใช่ฐานรายได้หลักที่นำไปผูกภาระค่าใช้จ่ายระยะยาว