ร่างกายผู้สูงอายุเปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง แม้ในช่วงเวลาไม่กี่เดือน ภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัย (sarcopenia) ที่ดำเนินไปเรื่อย ๆ อาจทำให้กำลังแขนและขาที่เคยพยุงตัวเองได้ดี ลดลงจนไม้เท้าเดิมพยุงไม่พอ น้ำหนักตัวที่เปลี่ยนไป หรือการเปลี่ยนรองเท้าที่ใส่ประจำ ก็ทำให้ความสูงที่เคยวัดไว้คลาดเคลื่อนได้เช่นกัน

อีกจุดที่ครอบครัวมักมองข้ามคือการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) เมื่อแพทย์เพิ่มยาใหม่หรือปรับยาเดิม บางกลุ่มยาอาจทำให้ง่วง มึนหัว หรือความดันตกเมื่อลุกยืนมากขึ้น ซึ่งเปลี่ยนความเสี่ยงหกล้มได้โดยที่ไม้เท้าเดิมไม่ได้เปลี่ยนไปเลย นี่คือเหตุผลที่เช็กลิสต์ต้องรวมการทบทวนยาไว้ด้วย ไม่ใช่ตรวจเฉพาะตัวอุปกรณ์

ปลายยางไม้เท้าเป็นจุดที่สึกเร็วที่สุดแต่สังเกตยากที่สุด เพราะการสึกมักค่อยเป็นค่อยไปจนผู้ดูแลชินตา ควรพลิกดูลายด้านล่างเดือนละครั้งว่ายังมีร่องชัดเจนหรือแข็งกระด้างจนลื่นง่าย และผู้สูงอายุที่มีสายตายาวตามวัย (presbyopia) มักมองไม่เห็นความสึกของปลายยางเอง จึงเป็นหน้าที่ของผู้ดูแลที่ต้องช่วยตรวจแทน

จุดอื่นที่ควรตรวจคือปุ่มล็อกความสูงว่ายังแน่นไม่คลอน ด้ามจับไม่แตกร้าวหรือลื่นมือ และตัวไม้เท้าไม่มีรอยงอหรือเสียรูปจากการกระแทก

หลายครอบครัวตรวจแต่ตัวไม้เท้าโดยไม่สังเกตว่าผู้สูงอายุใช้ถูกวิธีหรือไม่ในชีวิตจริง เช่น ใช้ไม้เท้าเฉพาะตอนออกนอกบ้านแต่ไม่ใช้ในบ้าน ทั้งที่พื้นในบ้านก็มีความเสี่ยงไม่ต่างกัน หรือใช้ไม้เท้าถือผิดข้างโดยไม่รู้ตัวหลังจากที่อาการขาข้างที่อ่อนแรงเปลี่ยนไป

ควรสังเกตด้วยว่าผู้สูงอายุลุกจากเตียงตอนกลางคืนโดยไม่หยิบไม้เท้าเพราะขี้เกียจหรือกลัวรบกวนคนอื่นหรือไม่ เพราะช่วงกลางคืนที่แสงน้อยและเพิ่งตื่นจากการนอน มักเป็นช่วงที่เสี่ยงหกล้มมากกว่าเวลากลางวัน

เส้นทางที่ผู้สูงอายุเดินซ้ำทุกวัน เช่น จากเตียงไปห้องน้ำ หรือจากที่นั่งประจำไปโต๊ะอาหาร ควรถูกตรวจสภาพเป็นระยะ เพราะสิ่งของในบ้านเปลี่ยนตำแหน่งได้ตลอดเวลาโดยไม่มีใครสังเกต เช่น มีใครนำกล่องมาวางไว้ชั่วคราว หรือพรมเช็ดเท้าขยับตำแหน่งไป

ควรตรวจแสงสว่างตามเส้นทางเหล่านี้ด้วย โดยเฉพาะช่วงกลางคืน เพราะการมองเห็นที่ลดลงตามวัยทำให้แยกขอบพื้นต่างระดับหรือสิ่งกีดขวางได้ยากขึ้นในที่แสงน้อย