เวลาตรวจในโรงพยาบาลรัฐหลายแห่งมีจำกัดเพียงไม่กี่นาทีต่อผู้ป่วยหนึ่งคน หากไม่มีข้อมูลพร้อม แพทย์อาจต้องเสียเวลาถามคำถามพื้นฐานซ้ำ ทำให้เหลือเวลาน้อยลงสำหรับการซักถามเชิงลึกที่จำเป็นต่อการวินิจฉัย

การเตรียมข้อมูลล่วงหน้ายังช่วยลดความคลาดเคลื่อนจากความจำ โดยเฉพาะเมื่อผู้สูงอายุต้องเล่าอาการที่เกิดขึ้นมาหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน ซึ่งรายละเอียดมักเลือนหายไปตามเวลา

รายการยาที่กินอยู่ทั้งหมด รวมถึงยาที่ซื้อกินเองและอาหารเสริม เป็นข้อมูลสำคัญที่สุด เพราะผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือที่เรียกว่า polypharmacy ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อปฏิกิริยาระหว่างยาที่แพทย์ต้องรู้ก่อนสั่งยาใหม่

นอกจากนี้ควรเตรียมประวัติแพ้ยา ผลตรวจล่าสุดถ้ามี และประวัติโรคประจำตัวที่ชัดเจน หากมีบัตรประจำตัวผู้ป่วยหรือสมุดบันทึกยาจากโรงพยาบาลเดิม ควรพกไปด้วยทุกครั้งเพื่อลดความคลาดเคลื่อนในการสื่อสาร

ควรเล่าอาการเป็นไทม์ไลน์ เช่น เริ่มมีอาการเมื่อไร อาการแย่ลงหรือดีขึ้นตอนไหน มีปัจจัยอะไรที่ทำให้อาการเปลี่ยนแปลง แทนการเล่าแบบกระจัดกระจายไม่เรียงลำดับ เพราะแพทย์ต้องใช้ลำดับเวลาในการแยกแยะสาเหตุที่เป็นไปได้

ควรระลึกไว้ด้วยว่าโรคในผู้สูงอายุบางครั้งมีอาการแสดงไม่ตรงแบบ เช่น ไม่มีไข้ทั้งที่ติดเชื้อ หรือไม่เจ็บหน้าอกทั้งที่หัวใจมีปัญหา การเล่าอาการทุกอย่างที่สังเกตเห็นแม้จะดูไม่เกี่ยวข้องกันโดยตรงจึงมีประโยชน์ อย่าเลือกเล่าเฉพาะอาการที่คิดว่าสำคัญเท่านั้น

แพทย์มักต้องการทราบว่าผู้สูงอายุยังทำกิจวัตรประจำวันพื้นฐาน หรือ ADL เช่น กินอาหาร อาบน้ำ แต่งตัว ได้ปกติหรือไม่ และยังทำกิจวัตรที่ซับซ้อนขึ้น หรือ IADL เช่น จัดยาเอง ใช้โทรศัพท์ จัดการเงิน ได้ดีเท่าเดิมหรือไม่ เพราะความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้บอกภาพรวมสุขภาพได้มากกว่าค่าตรวจเพียงอย่างเดียว

การเตรียมสรุปสั้นๆ ว่ากิจวัตรใดเปลี่ยนแปลงไปในช่วงที่ผ่านมา เช่น เริ่มลืมกินยาบ่อยขึ้น หรือเดินช้าลงจนต้องใช้เวลานานกว่าเดิม ช่วยให้แพทย์ประเมินความสามารถโดยรวมได้แม่นยำกว่าการถามลอยๆ ว่า ‘สบายดีไหม’

หากเป็นไปได้ ควรเตรียมข้อมูลเรื่องการนอนหลับและอารมณ์ในช่วงที่ผ่านมาด้วย เพราะทั้งสองเรื่องนี้ส่งผลต่อสุขภาพโดยรวมและอาจเป็นสัญญาณของปัญหาที่ซ่อนอยู่ เช่น ภาวะซึมเศร้าหรือผลข้างเคียงจากยา แต่ผู้สูงอายุมักไม่คิดว่าเป็นเรื่องที่ควรเล่าให้แพทย์ฟังเพราะไม่ได้เป็นอาการทางกายที่ชัดเจน การจดสั้นๆ ว่านอนหลับดีขึ้นหรือแย่ลง อารมณ์เปลี่ยนแปลงอย่างไรในช่วงหนึ่งถึงสองเดือนที่ผ่านมา จึงเป็นข้อมูลเสริมที่มีประโยชน์และมักถูกมองข้าม