ผู้สูงอายุจำนวนมากกินมื้อหลักได้ปริมาณน้อยลงเพราะความอยากอาหารลดลงตามวัย ทำให้ของว่างระหว่างมื้อกลายเป็นแหล่งพลังงานและโปรตีนที่สำคัญไม่แพ้มื้อหลัก หากเลือกของว่างที่ไม่มีประโยชน์ อาจทำให้ได้รับสารอาหารรวมทั้งวันไม่เพียงพอ แม้จะกินครบทุกมื้อตามเวลาก็ตาม

ในทางกลับกัน หากเลือกของว่างที่มีน้ำตาลหรือโซเดียมสูงเกินไป อาจเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง เช่น เบาหวานและความดันโลหิตสูง ซึ่งพบมากในผู้สูงอายุอยู่แล้ว การเลือกของว่างจึงต้องสมดุลระหว่างการให้พลังงานเพียงพอกับการไม่เพิ่มความเสี่ยงต่อโรคเรื้อรัง

ถั่วเม็ดแข็ง ผลไม้แห้งเหนียว หรือแครกเกอร์กรอบบางชนิด แม้จะมีคุณค่าทางโภชนาการดี แต่อาจเป็นอันตรายสำหรับผู้สูงอายุที่มีฟันปลอมไม่พอดีหรือมีปัญหาการกลืน เพราะเสี่ยงติดคอหรือสำลักได้ง่ายกว่าของว่างที่มีเนื้อสัมผัสนุ่มกว่า

ครอบครัวหลายบ้านเลือกของว่างเหล่านี้เพราะเชื่อว่าดีต่อสุขภาพโดยไม่ได้พิจารณาความสามารถในการเคี้ยวกลืนของผู้สูงอายุแต่ละคน ซึ่งอาจแตกต่างกันมากแม้จะอยู่ในวัยใกล้เคียงกัน

ขนมถุงหรือของว่างสำเร็จรูปที่หาซื้อได้ง่ายตามร้านสะดวกซื้อ มักมีปริมาณน้ำตาล โซเดียม หรือไขมันอิ่มตัวสูงกว่าที่ฉลากระบุความรู้สึกว่าเบา เพราะบรรจุภัณฑ์มักออกแบบให้ดูเหมือนของว่างเพื่อสุขภาพ ทั้งที่ปริมาณต่อหน่วยบริโภคจริงอาจสูงกว่าที่ควรกินต่อครั้ง

การซื้อของว่างตามความเคยชินโดยไม่อ่านฉลากหรือเปรียบเทียบทางเลือกอื่น ทำให้ผู้สูงอายุได้รับน้ำตาลและโซเดียมสะสมมากกว่าที่ครอบครัวรู้ตัว โดยเฉพาะเมื่อกินของว่างชนิดเดิมซ้ำทุกวันเป็นระยะเวลานาน

ผู้สูงอายุมีความเสี่ยงต่อภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือ sarcopenia มากกว่าวัยอื่น การเลือกของว่างที่มีโปรตีนคุณภาพดี เช่น โยเกิร์ตรสธรรมชาติ ไข่ต้ม หรือนมจืด สามารถช่วยเสริมโปรตีนที่อาจได้รับไม่เพียงพอจากมื้อหลัก และช่วยชะลอการสูญเสียมวลกล้ามเนื้อได้ในระยะยาว

ในทางกลับกัน ของว่างที่มีแต่แป้งและน้ำตาลโดยไม่มีโปรตีนเลย แม้จะให้พลังงานทันที แต่ไม่ได้ช่วยเสริมสร้างหรือรักษามวลกล้ามเนื้อ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อความสามารถในการเคลื่อนไหวและทำกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุ