หลายครอบครัวให้ความสำคัญกับแสงและกำลังขยายแว่นมากจนลืมว่าท่านั่งมีผลต่อความสบายในการอ่านไม่แพ้กัน เก้าอี้ที่รองรับหลังส่วนล่างได้ดีและมีที่วางแขนช่วยให้ถือหนังสือได้นิ่งโดยไม่ต้องเกร็งแขนหรือไหล่ ซึ่งลดความล้าที่มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นความล้าของตาอย่างเดียว

ความสูงของโต๊ะหรือขาตั้งหนังสือก็สำคัญ ควรให้ตัวหนังสืออยู่ในระดับที่ก้มคอเพียงเล็กน้อย ไม่ใช่ก้มมากจนต้นคอเมื่อยหรือเงยจนต้องเพ่งขึ้นบน ผู้สูงอายุที่มีปัญหาคอหรือหลังอยู่แล้วจะได้ประโยชน์มากเป็นพิเศษจากการปรับจุดนี้

การเลือกแว่นอ่านหนังสือควรทดสอบด้วยการให้ผู้สูงอายุถือหนังสือหรือเอกสารในระยะที่อ่านจริงเป็นประจำ แล้วลองแว่นหลายกำลังขยายทีละอันจนกว่าจะบอกว่าอ่านสบายไม่ต้องเพ่ง ไม่ควรใช้กำลังขยายเดียวกับที่คนอื่นในบ้านใช้เพราะระยะแขนและความรุนแรงของสายตายาวตามวัยแตกต่างกันในแต่ละคน

ควรแยกแว่นสำหรับอ่านหนังสือระยะใกล้ออกจากแว่นสำหรับดูโทรทัศน์หรือเดินไปมาถ้าค่าสายตาต่างกันมาก การใช้แว่นผิดประเภทสลับกันไปมาเป็นสาเหตุที่พบบ่อยของอาการปวดตาที่หลายครอบครัวเข้าใจผิดว่าเป็นปัญหาสายตาที่แย่ลง

การอ่านหนังสือเล่มระยะประมาณสามสิบถึงสี่สิบเซนติเมตรต้องการแสงเฉพาะจุดที่ส่องตรงหน้ากระดาษ ขณะที่การอ่านฉลากยาที่ตัวอักษรเล็กมากอาจต้องการแว่นขยายเพิ่มเติมนอกจากแว่นอ่านหนังสือปกติ ส่วนหน้าจอโทรศัพท์หรือแท็บเล็ตมีแสงในตัวเองอยู่แล้วแต่ควรปรับขนาดตัวอักษรและความสว่างหน้าจอให้เหมาะแทนการเพ่งมองตัวเล็ก

การจัดมุมอ่านที่ครอบคลุมทั้งสามกิจกรรมนี้ในจุดเดียวหรือใกล้กัน เช่น มีทั้งโคมไฟอ่านหนังสือและแว่นขยายวางไว้ที่เดียวกับจุดกินยา ช่วยลดความยุ่งยากที่ผู้สูงอายุต้องเดินไปมาหลายจุดเพื่อทำกิจกรรมอ่านที่ต่างกัน

การเพ่งมองระยะใกล้ต่อเนื่องนานทำให้กล้ามเนื้อรอบเลนส์ตาที่ทำงานหนักอยู่แล้วจากสายตายาวตามวัยล้าเร็วขึ้น การพักสายตาเป็นระยะโดยมองไกลออกไปสักครู่ทุกยี่สิบถึงสามสิบนาทีช่วยให้กล้ามเนื้อตาได้ผ่อนคลายก่อนกลับมาเพ่งต่อ ซึ่งต่างจากการฝืนอ่านต่อเนื่องจนปวดตาแล้วค่อยหยุด

ผู้สูงอายุบางคนไม่รู้ตัวว่ากะพริบตาน้อยลงมากเวลาจดจ่อกับการอ่าน ทำให้ตาแห้งและระคายเคืองเพิ่มเข้ามาซ้อนกับความล้าจากการเพ่ง การเตือนให้กะพริบตาบ่อยขึ้นระหว่างพักสายตาจึงช่วยได้ทั้งสองเรื่องพร้อมกัน