หลายครอบครัวมีรายการยาอยู่แล้ว แต่เป็นรายการที่ทำไว้นานหลายเดือนก่อน ปัญหาคือผู้สูงอายุที่มีโรคร่วมหลายโรคมักถูกปรับยาบ่อย ทั้งจากการนัดปกติและการซื้อยาเองเมื่อมีอาการใหม่ ถ้ารายการเก่าไม่ได้ปรับตาม แพทย์ที่ห้องฉุกเฉินจะเห็นข้อมูลที่ไม่ตรงกับสิ่งที่ผู้สูงอายุกินจริง ซึ่งอันตรายพอ ๆ กับไม่มีรายการเลย เพราะทำให้แพทย์เข้าใจผิดว่าควบคุมยาได้ดีกว่าความจริง

สิ่งที่ควรจำคือ การใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือที่เรียกว่าภาวะ polypharmacy เป็นความเสี่ยงเฉพาะของผู้สูงอายุ เพราะร่างกายที่อายุมากขึ้นมักกำจัดยาออกจากร่างกายได้ช้าลงจากการทำงานของไตที่ลดลงตามวัย ยาที่เคยปลอดภัยในขนาดเดิมอาจสะสมในร่างกายมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป และบางครั้งแพทย์คนใหม่สั่งยาตัวใหม่มาแก้ผลข้างเคียงของยาตัวเก่าโดยไม่รู้ว่ามีตัวเก่าอยู่ เรียกว่า prescribing cascade รายการยาที่ครบและอัปเดตคือเครื่องมือที่ช่วยให้แพทย์มองเห็นภาพรวมและตัดวงจรนี้ได้

รายการยาที่ใช้งานได้จริงในห้องฉุกเฉินต้องมากกว่าชื่อยา เพราะแพทย์ต้องประเมินความเสี่ยงในเวลาจำกัด ยิ่งข้อมูลชัดเจนเท่าไร การตัดสินใจก็ยิ่งปลอดภัยและเร็วขึ้นเท่านั้น สิ่งที่มักถูกมองข้ามคือการแยกยาตามใบสั่งแพทย์ ยาที่ซื้อเอง สมุนไพร และอาหารเสริม ออกจากกันให้ชัด เพราะผู้ป่วยและญาติมักไม่นับว่าสิ่งเหล่านี้เป็น "ยา"

อีกจุดที่สำคัญคือการระบุยาที่เพิ่งเปลี่ยนภายในช่วงหนึ่งถึงสองเดือนที่ผ่านมา โดยเฉพาะยาที่เปลี่ยนหลังจากออกจากโรงพยาบาลครั้งก่อน เพราะช่วงเปลี่ยนผ่านการรักษาแบบนี้เป็นจุดที่เกิดความสับสนได้ง่ายที่สุด ทั้งจากการที่ผู้สูงอายุยังกินยาตัวเก่าที่ควรหยุดแล้ว หรือมีร้านยาสองแห่งจ่ายยากลุ่มเดียวกันโดยไม่รู้ตัว

ครอบครัวจำนวนมากตั้งใจจะทำรายการยาแบบละเอียดแต่ไม่เคยเสร็จ เพราะรอเวลาว่างที่ไม่เคยมาถึง สิ่งที่ควรทำแทนคือแยกสองรูปแบบไว้คู่กัน แบบแรกคือรายการกระดาษหรือไฟล์แบบสั้นที่มีข้อมูลจำเป็นครบตามหัวข้อข้างต้น เก็บไว้ในที่ที่หยิบได้ทันทีเช่นในกระเป๋าสตางค์หรือติดหน้าตู้ยา แบบที่สองคือถุงหรือกล่องรวมซองยาและกล่องยาทั้งหมดที่ใช้อยู่จริง เก็บไว้ใกล้ประตูหรือจุดที่หยิบง่ายเวลาต้องรีบออกจากบ้าน

เหตุผลที่ต้องมีทั้งสองแบบคือสถานการณ์ฉุกเฉินจริงมักไม่มีเวลาให้เขียนอะไรใหม่ ถ้ามีแต่รายการกระดาษที่เก่าเกินไปก็ใช้ไม่ได้ ถ้ามีแต่ถุงยาแต่ไม่มีใครอ่านฉลากทันเวลาก็ช้าเช่นกัน การมีทั้งสองอย่างจะช่วยให้แพทย์ตรวจสอบได้เร็วที่สุด