หลายครอบครัวเลือกเบาะจากความรู้สึกกดทดสอบด้วยมือในร้าน ยิ่งนุ่มยิ่งรู้สึกว่าดี แต่ในทางปฏิบัติ เบาะที่นุ่มเกินไปอาจทำให้ผู้สูงอายุจมลึกจนสะโพกเอียงและถ่ายน้ำหนักไม่สมดุล ซึ่งกลับเพิ่มแรงกดที่จุดใดจุดหนึ่งมากขึ้นแทนที่จะกระจายให้ทั่ว การเลือกที่ถูกต้องต้องพิจารณาจากความสามารถในการกระจายแรงกดของวัสดุ ไม่ใช่ความรู้สึกนุ่มอย่างเดียว

ความเข้าใจผิดที่สองคือคิดว่าเบาะยิ่งหนายิ่งปลอดภัย ทั้งที่ความหนาที่มากเกินไปอาจทำให้ที่วางแขนของเก้าอี้สูงผิดสัดส่วนจนไหล่ยกและปวดต้นคอ หรือทำให้เท้าลอยไม่ถึงพื้นจนทรงตัวไม่มั่นคงเวลาลุก ยิ่งถ้าผู้สูงอายุมีภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าอยู่แล้ว การลุกจากเบาะที่สูงผิดสัดส่วนยิ่งเพิ่มความเสี่ยงหน้ามืดวูบขณะยืน ความหนาที่เหมาะสมต้องคำนวณคู่กับความสูงของเก้าอี้และสัดส่วนตัวผู้ใช้เสมอ

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยที่สุดคือคิดว่าเมื่อซื้อเบาะดีมาแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนท่าหรือลุกขยับอีก ความจริงคือแรงกดที่จุดเดิมนานเกินไปยังคงตัดการไหลเวียนเลือดได้เสมอ ไม่ว่าจะใช้เบาะชนิดใด การเปลี่ยนท่าหรือลุกขยับทุกหนึ่งถึงสองชั่วโมงยังคงเป็นหลักการพื้นฐานที่เบาะไม่สามารถทดแทนได้ทั้งหมด และควรผูกการเปลี่ยนท่านี้เข้ากับกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุ เช่น หลังดูข่าวเที่ยง หรือหลังพักดื่มน้ำ เพื่อให้จำได้ง่ายและไม่ลืมทำ

อีกความเข้าใจผิดคือคิดว่าเบาะเดียวใช้ได้กับทุกที่นั่ง จึงย้ายเบาะเดียวไปมาระหว่างเก้าอี้ที่บ้านกับรถเข็นที่ใช้นอกบ้าน ทำให้บางช่วงเวลาผู้สูงอายุนั่งบนเก้าอี้ธรรมดาโดยไม่มีการป้องกันเลย ครอบครัวควรพิจารณาจัดหาเบาะให้ครบทุกที่นั่งที่ใช้งานจริง โดยเฉพาะจุดที่นั่งนานเป็นประจำ

ความเข้าใจผิดที่ห้าคือเชื่อว่าเบาะรูปโดนัทที่มีรูตรงกลางช่วยลดแรงกดที่จุดกระดูกก้นกบได้ดีที่สุด เพราะดูเหมือนไม่มีอะไรกดตรงจุดนั้นเลย แต่ในความเป็นจริง ขอบรอบรูกลับรับแรงกดเข้มข้นขึ้นจนอาจกดทับหลอดเลือดรอบบริเวณนั้น ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลผิวหนังจึงมักไม่แนะนำเบาะแบบนี้สำหรับผู้ที่มีความเสี่ยงแผลกดทับ

ความเข้าใจผิดที่หกคือซื้อเบาะราคาแพงตามคำแนะนำของคนรู้จักหรือรีวิวออนไลน์โดยไม่ประเมินความเสี่ยงของผู้สูงอายุคนนั้นเองก่อน เบาะที่เหมาะกับคนหนึ่งอาจไม่เหมาะกับอีกคนที่มีน้ำหนักตัว ระดับความเสี่ยง หรือสภาพผิวหนังต่างกัน การประเมินเฉพาะบุคคลจึงสำคัญกว่าการเชื่อรีวิวจากคนอื่น

ความเข้าใจผิดสุดท้ายคือคิดว่าเมื่อเกิดแผลกดทับ สาเหตุต้องมาจากเบาะไม่ดีเสมอ จึงรีบเปลี่ยนเบาะใหม่ทันทีโดยไม่ตรวจสอบปัจจัยร่วมอื่น เช่น ภาวะขาดสารอาหาร ความชื้นสะสมจากการกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ หรือยาที่กินอยู่ซึ่งทำให้ง่วงซึมและนั่งนิ่งนานเกินไป การมองข้ามปัจจัยเหล่านี้ทำให้แก้ปัญหาผิดจุดและเสียค่าใช้จ่ายซื้อเบาะซ้ำโดยไม่จำเป็น