หลายคนคิดว่าไม่มีพี่น้องแปลว่าไม่มีใครช่วยได้เลย แต่ในความเป็นจริงมีทรัพยากรหลายชั้นที่มักถูกมองข้าม เช่น ญาติห่าง ๆ ที่อาจช่วยแวะเยี่ยมหรือพาไปนัดได้บางครั้ง เพื่อนบ้านที่รู้จักกันมานานและยินดีช่วยเหลือยามฉุกเฉิน หรือกลุ่มเพื่อนของพ่อแม่เองที่อาจผลัดกันแวะมาเยี่ยมและคอยดู

นอกจากนี้ยังมีบริการผู้ช่วยดูแลผู้สูงอายุที่จ้างเป็นรายชั่วโมงหรือรายวันในบางช่วงที่จำเป็นที่สุด เช่น ช่วงที่ต้องกลับไปทำงานเต็มวัน ซึ่งไม่จำเป็นต้องจ้างเต็มเวลาตลอดการพักฟื้นหากงบประมาณจำกัด แต่ใช้เฉพาะช่วงวิกฤตที่สุดของแต่ละสัปดาห์ก็ช่วยแบ่งเบาได้มาก

ผู้ดูแลคนเดียวมักเริ่มต้นด้วยความตั้งใจดีที่จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายสัปดาห์โดยไม่มีวันหยุดพักจริง ความเหนื่อยล้าสะสมมักนำไปสู่ภาวะหมดไฟของผู้ดูแลซึ่งส่งผลเสียทั้งต่อสุขภาพของผู้ดูแลเองและคุณภาพการดูแลที่ให้กับผู้ป่วย

การตั้งขอบเขตตั้งแต่ต้น เช่น กำหนดว่าจะขอความช่วยเหลือจากภายนอกอย่างน้อยสัปดาห์ละหนึ่งวันเพื่อพักผ่อน หรือยอมรับว่าบางงานบ้านอาจต้องปล่อยผ่านไปก่อนในช่วงนี้ ช่วยรักษาแรงของผู้ดูแลให้อยู่ได้ตลอดระยะเวลาพักฟื้นซึ่งอาจยาวนานกว่าที่คาดไว้ตอนแรก

ควรสอบถามที่โรงพยาบาลหรือหน่วยงานท้องถิ่นเกี่ยวกับบริการเยี่ยมบ้านของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านหรือเจ้าหน้าที่จากกรมกิจการผู้สูงอายุ ซึ่งบางพื้นที่มีบริการเยี่ยมประเมินอาการหรือให้คำแนะนำการดูแลถึงบ้านโดยไม่มีค่าใช้จ่าย ช่วยลดภาระที่ต้องพาไปโรงพยาบาลบ่อยครั้งเกินจำเป็น

หากผู้ดูแลเป็นลูกจ้างที่มีประกันสังคม ควรสอบถามสิทธิการลาดูแลญาติที่บริษัทมีนอกเหนือจากวันลากิจปกติ เพราะบางบริษัทมีนโยบายยืดหยุ่นที่ไม่ได้ประกาศชัดเจนแต่พนักงานขอใช้ได้หากแจ้งเหตุผลตามจริง โดยเฉพาะหากพ่อแม่มีภาวะใช้ยาหลายชนิดหรือ polypharmacy ที่ต้องมีคนช่วยจัดยาและพากลับไปพบแพทย์บ่อยกว่าปกติในช่วงพักฟื้น

ลูกคนเดียวไม่จำเป็นต้องอยู่เฝ้าดูแลกิจวัตรประจำวันของพ่อแม่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเสมอไป การจัดวางอุปกรณ์ช่วยเหลือตัวเองไว้ใกล้มือ เช่น น้ำดื่มและของใช้จำเป็นในระยะเอื้อมถึง ช่วยให้พ่อแม่ทำกิจวัตรประจำวันบางอย่างได้เองในช่วงที่ผู้ดูแลต้องออกไปทำธุระจำเป็น