ห้องน้ำเป็นพื้นที่ที่มีพื้นเปียกลื่น พื้นที่แคบ และมักต้องเปลี่ยนท่าทางหลายครั้งในเวลาสั้น เช่น ลุก นั่ง หมุนตัว ซึ่งเป็นจังหวะที่ผู้สูงอายุเสียการทรงตัวได้ง่าย ยิ่งหากมีอาการกล้ามเนื้อขาอ่อนแรงตามภาวะ sarcopenia หรือข้อเข่าสะโพกเสื่อม การนั่งลง-ลุกขึ้นจากโถส้วมที่เตี้ยจะยิ่งยากและเสี่ยงมากขึ้น

องค์การอนามัยโลกระบุว่าห้องน้ำเป็นหนึ่งในจุดที่เกิดอุบัติเหตุหกล้มในบ้านบ่อยที่สุดของผู้สูงอายุ การติดตั้งราวจับ พื้นกันลื่น และการดูแลใกล้ชิดในช่วงเวลาที่มีความเสี่ยงสูง เช่น กลางคืน จึงมีความสำคัญมาก

เมื่ออายุมากขึ้น กล้ามเนื้ออุ้งเชิงกรานที่ควบคุมการกลั้นปัสสาวะจะอ่อนแรงลง ร่วมกับความจุกระเพาะปัสสาวะที่ลดลง ทำให้ปวดปัสสาวะบ่อยขึ้นและมีเวลาตอบสนองสั้นลงกว่าเดิม ผู้สูงอายุบางรายอาจมีอาการกลั้นไม่อยู่โดยเฉพาะเมื่อไอ จาม หรือลุกขึ้นกะทันหัน

การใช้ยาบางชนิด เช่น ยาขับปัสสาวะหรือยานอนหลับ อาจส่งผลต่อความถี่ในการปวดปัสสาวะและความสามารถในการตื่นมาเข้าห้องน้ำตอนกลางคืน ผู้ดูแลที่ทราบเรื่องยาที่ใช้อยู่ (ภาวะใช้ยาหลายชนิด หรือ polypharmacy) จะเข้าใจและวางแผนช่วยเหลือได้ตรงจุดมากขึ้น

ผู้สูงอายุบางรายโดยเฉพาะผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อมอาจไม่สามารถบอกความต้องการเข้าห้องน้ำได้ชัดเจน แต่จะแสดงสัญญาณทางพฤติกรรม เช่น กระสับกระส่าย จับหรือดึงเสื้อผ้าตัวเอง เดินวนไปมา หรือหน้าตาเปลี่ยนแปลง ผู้ดูแลที่สังเกตสัญญาณเหล่านี้ได้ไวจะช่วยลดทั้งอุบัติเหตุปัสสาวะเล็ดและความเสี่ยงหกล้มจากการรีบเดินไปห้องน้ำ

แม้จะต้องช่วยใกล้ชิด ควรให้ความเป็นส่วนตัวมากที่สุดเท่าที่ความปลอดภัยเอื้ออำนวย เช่น ยืนรอนอกประตูหรือหันหลังให้หากผู้สูงอายุยังทรงตัวได้ดีพอ การรักษาศักดิ์ศรีในเรื่องนี้มีผลอย่างมากต่อความร่วมมือและสุขภาพจิตในระยะยาว

หากพบว่าผู้สูงอายุปัสสาวะบ่อยผิดปกติ กลั้นไม่อยู่บ่อยขึ้นเรื่อย ๆ หรือมีอาการปวดแสบขณะปัสสาวะ ควรปรึกษาแพทย์เพื่อตรวจหาสาเหตุ เช่น การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะซึ่งพบบ่อยในผู้สูงอายุและอาจแสดงอาการไม่ตรงแบบ เช่น สับสนเฉียบพลันแทนที่จะปวดแสบชัดเจน

การประเมินโดยแพทย์ยังช่วยแยกแยะว่าปัญหาการกลั้นปัสสาวะเกิดจากกล้ามเนื้ออุ้งเชิงกรานอ่อนแรง ผลข้างเคียงของยา หรือปัญหาทางระบบประสาท ซึ่งแต่ละสาเหตุมีแนวทางดูแลต่างกัน ไม่ควรปล่อยให้เป็นเรื่องที่ครอบครัวรับมือเองทั้งหมดโดยไม่ปรึกษาแพทย์