หลายครอบครัวเข้าใจว่าการทะเลาะเกิดจาก 'ความคิดไม่ตรงกัน' เพียงอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริงมักซ้อนกันหลายชั้น เช่น ชั้นของเนื้อหาที่ไม่ตรงกัน (จะให้ใครดูแล จะย้ายบ้านไหม) ชั้นของวิธีสื่อสาร (พูดแทรก พูดแรง ไม่ฟังจนจบ) และชั้นของความเหนื่อยล้าสะสมจากการดูแลต่อเนื่อง

สัญญาณที่พบบ่อยในบ้านที่มีความขัดแย้งเรื้อรังคือ การเถียงเรื่องเดิมซ้ำ ๆ โดยไม่มีข้อสรุป น้ำเสียงที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละครั้ง และความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายว่า 'พูดไปก็เท่านั้น' ก่อนเริ่มบทสนทนาด้วยซ้ำ

ผู้สูงอายุจำนวนมากมีภาวะสายตายาวตามวัย (presbyopia) และการได้ยินที่ลดลงตามวัย (presbycusis) ซึ่งทำให้ฟังไม่ชัดในที่เสียงดังหรือหลายคนพูดพร้อมกัน จนตีความคำพูดผิดและรู้สึกว่าถูกต่อว่าทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจ

การใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) ในผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัวหลายโรค อาจมีผลข้างเคียงต่ออารมณ์ เช่น หงุดหงิดง่ายขึ้นหรือเหนื่อยง่ายขึ้น ซึ่งเป็นปัจจัยที่ลูกหลานมักไม่ทันสังเกตว่าเกี่ยวข้องกับยา

ผู้ดูแลที่รับภาระกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุต่อเนื่องโดยไม่มีช่วงพัก มักมีความอดทนต่ำลงโดยไม่รู้ตัว จนคำพูดเล็กน้อยของผู้สูงอายุกลายเป็นชนวนทะเลาะที่รุนแรงเกินสัดส่วนของเรื่องจริง

สัญญาณที่บ่งบอกว่าความเหนื่อยล้าเริ่มกระทบความสัมพันธ์ ได้แก่ การหงุดหงิดง่ายกับเรื่องเล็ก ๆ ความรู้สึกอยากหนีออกจากบ้านชั่วคราว และการนอนไม่พอต่อเนื่องหลายวัน

อารมณ์หงุดหงิดที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวเป็นเรื่องปกติของทุกวัย แต่หากผู้สูงอายุมีอารมณ์แปรปรวนรุนแรงขึ้นเร็วผิดปกติ ร่วมกับสับสนเรื่องเวลาหรือสถานที่ พูดจาไม่ปะติดปะต่อ ควรพิจารณาว่าอาจเป็นภาวะสับสนเฉียบพลัน (delirium) ซึ่งมีสาเหตุทางการแพทย์ที่รักษาได้ ไม่ใช่ปัญหานิสัย

ภาวะสับสนเฉียบพลันมักเกิดขึ้นเร็ว เป็นชั่วโมงหรือเป็นวัน ต่างจากอารมณ์ฉุนเฉียวทั่วไปที่มักมีเหตุการณ์กระตุ้นชัดเจนและค่อย ๆ คลี่คลายได้เมื่อพูดคุยกัน