ความผิดพลาดแรกที่พบบ่อยที่สุดคือปิดหน้าต่างห้องนอนสนิทตลอดทั้งวันด้วยความหวังดีว่าจะกันฝุ่นหรือกันเสียงรบกวนได้ แต่ผลที่ตามมาคืออากาศเก่าและความชื้นสะสมอยู่ในห้องนานผิดปกติ กลายเป็นแหล่งเพาะเชื้อราและไรฝุ่นซึ่งกระตุ้นอาการภูมิแพ้ได้มากกว่าฝุ่นจากภายนอกเสียอีก

ความผิดพลาดที่สองคือการวางตู้หรือเฟอร์นิเจอร์ขนาดใหญ่บังช่องลมหรือมุ้งลวดที่มีอยู่เดิมของห้องโดยไม่รู้ตัว หลายครอบครัวจัดห้องใหม่เพื่อความสะดวกโดยไม่ได้นึกถึงว่าช่องลมเดิมที่เคยช่วยระบายอากาศถูกปิดไปแล้ว

ความผิดพลาดที่สามและอันตรายที่สุดคือใช้เครื่องทำน้ำอุ่นระบบแก๊สในห้องน้ำโดยไม่เคยตรวจสอบว่ามีช่องระบายอากาศออกสู่ภายนอกเพียงพอหรือไม่ หลายบ้านใช้งานมานานหลายปีโดยไม่มีปัญหา จึงเข้าใจผิดว่าปลอดภัยแน่นอน ทั้งที่ความเสี่ยงจากก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ขึ้นอยู่กับสภาพการระบายอากาศในแต่ละครั้ง ไม่ใช่ประวัติการใช้งานที่ผ่านมา

ความผิดพลาดที่สี่คือปิดประตูห้องน้ำสนิทเป็นเวลานานขณะเปิดเครื่องทำน้ำอุ่นแก๊ส เพราะคิดว่าจะช่วยเก็บความอุ่นได้ดีกว่า แต่การทำเช่นนี้ยิ่งเพิ่มความเข้มข้นของก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ในพื้นที่ปิด โดยเฉพาะหากผู้สูงอายุใช้เวลาอาบน้ำนานกว่าคนวัยอื่น

ความผิดพลาดที่ห้าคือใช้เครื่องปรับอากาศทุกวันโดยไม่เคยล้างทำความสะอาดตามรอบที่ผู้ผลิตแนะนำ เชื้อราที่สะสมในแผ่นกรองและคอยล์เย็นจะปล่อยสปอร์ปนมากับลมเย็นทุกครั้งที่เปิดใช้งาน ทำให้ผู้สูงอายุที่นอนรับลมจากเครื่องโดยตรงมีความเสี่ยงระคายเคืองทางเดินหายใจสูงขึ้นโดยไม่รู้สาเหตุ

ความผิดพลาดที่หกคือเก็บของสะสมจำนวนมากในห้องนอน ทั้งเสื้อผ้าเก่า กล่องเก็บของ หรือของใช้ที่ไม่ได้หยิบมานาน ของเหล่านี้ดักฝุ่นและความชื้นได้ดี ทำให้อากาศในห้องรู้สึกอับแม้จะเปิดหน้าต่างอยู่บ้างก็ตาม

ความผิดพลาดสุดท้ายคือเมื่อผู้สูงอายุมีอาการไอเรื้อรัง แน่นจมูก หรือภูมิแพ้กำเริบ ครอบครัวมักคิดว่าเป็นปัญหาสุขภาพทั่วไปตามวัย โดยไม่ได้ตั้งคำถามว่าอาการนี้เกิดเฉพาะตอนอยู่ในห้องนอนหรือไม่ การไม่เชื่อมโยงอาการกับสภาพห้องทำให้พลาดโอกาสแก้ไขที่ต้นเหตุ และปล่อยให้กิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุถูกกระทบต่อเนื่องโดยไม่จำเป็น