เมื่ออายุมากขึ้น ร่างกายเปลี่ยนแปลงหลายอย่างพร้อมกันโดยที่เจ้าตัวอาจไม่ทันสังเกต หนึ่งในนั้นคือภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัย หรือ sarcopenia ทำให้แรงพยุงตัวเวลาลุกนั่งหรือก้าวขาลดลงกว่าตอนหนุ่มสาวมาก แม้จะยังเดินได้คล่องในสายตาคนรอบข้าง

อีกภาวะที่พบบ่อยคือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือ orthostatic hypotension ซึ่งทำให้เวียนหัวหรือหน้ามืดวูบเวลาลุกขึ้นยืนกะทันหันโดยเฉพาะตอนกลางคืนที่ลุกไปห้องน้ำ ช่วงเวลานี้เองที่ราวจับใกล้ตัวมีความหมายมากที่สุด เพราะเป็นจุดพยุงตัวได้ทันทีโดยไม่ต้องเดินหาเก้าอี้หรือผนังไกลตัว

ผู้สูงอายุหลายคนไม่ได้บอกตรง ๆ ว่ากลัวล้ม แต่จะแสดงออกทางอ้อม เช่น เดินเข้าห้องน้ำแล้วเอามือลูบผนังไปเรื่อย ๆ หรือเลี่ยงที่จะอาบน้ำคนเดียวตอนดึก สัญญาณเหล่านี้คือจุดเริ่มต้นที่ครอบครัวควรพิจารณาติดตั้งราวจับอย่างจริงจัง

ราวจับที่ดูแข็งแรงแต่ยึดผิดตำแหน่งอันตรายพอ ๆ กับไม่มีราวจับเลย เพราะถ้าผู้สูงอายุออกแรงเต็มที่แล้วราวหลุดจากผนัง แรงกระแทกจากการล้มจะรุนแรงกว่าล้มธรรมดา ผนังกระเบื้องหรือยิปซัมบอร์ดทั่วไปไม่สามารถรับน้ำหนักดึงกะทันหันได้ ต้องหาตำแหน่งเสาไม้หรือเสาเหล็กในผนัง หรือใช้แผ่นเสริมความแข็งแรง (backing board) ก่อนติดตั้งจริง

ในบ้านที่เป็นผนังก่ออิฐฉาบปูนหรือคอนกรีต การเจาะยึดด้วยพุกเหล็กขนาดเหมาะสมมักทำได้ปลอดภัยกว่าผนังเบา แต่ต้องเลือกความยาวพุกและสกรูให้เหมาะกับความหนาของผนังและกระเบื้อง ไม่ใช่ใช้พุกพลาสติกขนาดเล็กเพราะติดตั้งง่ายกว่า

ตัวเลขความสูงราว 80-90 เซนติเมตรจากพื้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ใช้ได้กับคนส่วนใหญ่ แต่ควรให้ผู้สูงอายุที่จะใช้จริงยืนทดลองก่อนขันสกรูถาวร เพราะความสูงที่เหมาะสมขึ้นกับความสูงตัว ความยาวแขน และท่าทางที่ใช้บ่อย เช่น ท่าลุกจากโถส้วมกับท่าก้าวเข้าฝักบัวใช้มุมจับต่างกัน

ราวจับแนวนอนเหมาะกับการพยุงตัวขณะเดินหรือทรงตัว ส่วนราวจับแนวตั้งเหมาะกับการดึงตัวลุกขึ้นยืน หลายบ้านจึงติดทั้งสองแนวหรือแบบมุมเฉียงผสมกันในจุดเดียว เพื่อให้รองรับได้หลายท่าทางการเคลื่อนไหว