ครอบครัวจำนวนมากพูดประโยคเดียวซ้ำ ๆ ว่า "อย่าไปกดลิงก์ในข้อความแปลก ๆ นะ" แล้วคิดว่าเพียงพอแล้ว แต่คำว่า "แปลก" เป็นนามธรรมเกินไป สิ่งที่ผู้สูงอายุมองว่าปกติ เช่น ข้อความแจ้งพัสดุตกค้างที่มีโลโก้บริษัทขนส่งจริง อาจไม่ถูกจัดว่า "แปลก" ในสายตาเขาเลย

สิ่งที่ควรทำแทนคือเปิดตัวอย่าง SMS ปลอมจริงที่เคยแชร์กันในข่าวหรือที่ครอบครัวเคยได้รับ แล้วชี้ให้ดูจุดสังเกตทีละจุด การเห็นของจริงสักสองสามตัวอย่างช่วยให้จำแบบเป็นรูปธรรมมากกว่าคำเตือนลอย ๆ

หลายครอบครัวนึกภาพ SMS หลอกลวงเป็นข้อความ "ยินดีด้วย คุณได้รับรางวัลรถยนต์" ซึ่งดูเกินจริงจนผู้สูงอายุส่วนใหญ่ไม่หลงกล แต่ SMS ที่มิจฉาชีพใช้ได้ผลมากที่สุดกลับเป็นเรื่องเล็กและใกล้ตัวมาก เช่น แจ้งพัสดุตกค้างต้องชำระค่าธรรมเนียม หรือแจ้งว่าบัญชีธนาคารมีการทำธุรกรรมผิดปกติให้กดยืนยันตัวตน

เหตุผลที่ข้อความแบบนี้ได้ผลคือมันตรงกับกิจวัตรจริง คนที่สั่งของออนไลน์บ่อยจะเชื่อ SMS พัสดุได้ง่าย และคนที่กลัวเงินในบัญชีหายจะยิ่งใจร้อนกดลิงก์เพื่อ "ตรวจสอบให้ชัวร์" โดยไม่ทันคิดว่าธนาคารและหน่วยงานรัฐจริงแทบไม่เคยส่งลิงก์ให้กดยืนยันตัวตนผ่าน SMS

ครอบครัวจำนวนมากเข้าใจว่ามิจฉาชีพต้องโทรมาคุยหลอกล่อก่อนถึงจะได้ข้อมูลไป จึงสอนแค่เรื่อง "อย่าคุยโทรศัพท์กับคนแปลกหน้าที่อ้างเป็นธนาคาร" แต่ SMS ปลอมทำงานต่างออกไป มันอาศัยแค่การกดลิงก์ครั้งเดียวเพื่อพาไปยังหน้าเว็บปลอมที่หน้าตาเหมือนธนาคารจริงทุกอย่าง แล้วให้กรอกเลขบัตร รหัสผ่าน หรือรหัส OTP ลงไปเอง

จุดอันตรายคือกระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นเงียบ ๆ ไม่มีใครมาคุยด้วยเสียง จึงไม่มีจังหวะลังเลจากน้ำเสียงเร่งเร้าเหมือนการโทรหลอก ผู้สูงอายุที่สายตาเริ่มเปลี่ยนไปตามวัย หรือที่ทางการแพทย์เรียกว่าภาวะสายตายาวตามวัย (presbyopia) อาจมองตัวอักษรเล็ก ๆ ในที่อยู่เว็บไม่ชัด ทำให้แยกเว็บปลอมกับเว็บจริงได้ยากขึ้น