การได้ยินเสื่อมตามวัย หรือ presbycusis เป็นการเปลี่ยนแปลงที่พบได้ในผู้สูงอายุจำนวนมาก มักเริ่มจากการได้ยินเสียงความถี่สูงลดลงก่อน ซึ่งเสียงแจ้งเตือนมาตรฐานของโทรศัพท์หลายรุ่นเป็นเสียงโทนสูงแหลม จึงอาจเบาเกินไปสำหรับหูที่เปลี่ยนไปแล้ว แม้ผู้ดูแลได้ยินชัดเจนตอนทดสอบเองก็ตาม

อีกจุดที่ทำให้เสียงไม่ดังทั้งที่ตั้งเวลาไว้ถูกต้องคือการตั้งค่าในตัวเครื่อง เช่น โหมดห้ามรบกวนที่ครอบคลุมช่วงเวลากินยาโดยไม่รู้ตัว การปิดสิทธิ์แจ้งเตือนของแอปเฉพาะตัว หรือความเข้าใจผิดว่าระดับเสียงปลุกกับระดับเสียงสื่อเป็นตัวเดียวกัน ทั้งที่โทรศัพท์หลายรุ่นแยกสองค่านี้ออกจากกัน ทำให้ปิดเสียงสื่อไปเงียบ ๆ โดยเสียงปลุกยังเปิดอยู่ หรือกลับกัน

สายตายาวตามวัย หรือ presbyopia ทำให้การอ่านตัวอักษรขนาดเล็กในระยะใกล้ยากขึ้น ข้อความแจ้งเตือนที่ปรากฏบนหน้าจอเพียงไม่กี่วินาทีแล้วหายไปเองจึงอาจไม่ทันอ่าน โดยเฉพาะถ้าตัวอักษรเล็กหรือสีตัดกันไม่ชัด การตั้งค่าตัวอักษรขนาดใหญ่และเลือกรูปแบบแจ้งเตือนที่ค้างอยู่บนหน้าจอจนกว่าจะกดปิดเองจึงสำคัญกว่าการเลือกแอปที่หน้าตาสวยงาม

อีกเรื่องที่มักถูกมองข้ามคือความสามารถในการกดตอบสนอง ถ้าปุ่มยืนยันมีหลายขั้นตอนหรือเล็กเกินไป ผู้สูงอายุบางคนอาจกดผิด กดปัดทิ้งโดยไม่ตั้งใจ หรือเลือกปิดเสียงแทนเพราะเป็นปุ่มที่กดง่ายกว่า ซึ่งผลลัพธ์ที่ครอบครัวเห็นคือ แจ้งเตือนถูกปิดไปแล้วแต่ไม่รู้ว่ากินยาจริงหรือไม่

ผู้สูงอายุจำนวนไม่น้อยต้องกินยาหลายชนิดพร้อมกัน หรือที่เรียกว่าการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) ซึ่งมักมาพร้อมเวลากินที่ไม่ตรงกัน บางชนิดก่อนอาหาร บางชนิดหลังอาหาร บางชนิดก่อนนอน หากตั้งเตือนแยกทุกเม็ดโดยไม่จัดกลุ่ม อาจเกิดการแจ้งเตือนถี่จนผู้สูงอายุเกิดความเคยชินและกดปิดโดยไม่อ่านข้อความ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์คล้ายกับที่บุคลากรทางการแพทย์เรียกว่าความเหนื่อยล้าต่อสัญญาณเตือน

สิ่งที่ควรแยกให้ชัดคือความแตกต่างระหว่างการลืมทั่วไปที่เกิดเป็นครั้งคราว กับความสามารถที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด การใช้โทรศัพท์ตั้งเตือนถือเป็นกิจวัตรประจำวันที่ซับซ้อนขึ้น หรือ IADL หากผู้สูงอายุที่เคยทำขั้นตอนเหล่านี้เองได้ดีอยู่ ๆ เริ่มทำไม่ได้ ควรมองเป็นสัญญาณที่ควรพูดคุยกับแพทย์ ไม่ใช่สรุปเหมารวมว่าเป็นเรื่องปกติของอายุที่มากขึ้นโดยไม่ตรวจสอบบริบท

การแจ้งเตือนของนาฬิกาปลุกในเครื่องมักทำงานได้แม้ไม่มีอินเทอร์เน็ต แต่แอปเตือนยาบางประเภทอาจต้องพึ่งสัญญาณอินเทอร์เน็ตหรือบัญชีผู้ใช้ในการซิงก์ข้อมูลและแจ้งเตือนผู้ดูแล พฤติกรรมของแต่ละรุ่นเครื่องและแต่ละแอปแตกต่างกัน จึงควรตรวจสอบตามรุ่นที่ใช้จริงว่าการแจ้งเตือนยังทำงานอยู่หรือไม่หลังเครื่องรีสตาร์ทหรือเมื่อไม่มีสัญญาณ

แบตเตอรี่หมดข้ามคืนหรือผู้สูงอายุลืมพกโทรศัพท์ติดตัวเป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้จริงในชีวิตประจำวัน ครอบครัวจึงควรมีแผนสำรองที่ไม่พึ่งเทคโนโลยีอย่างเดียว เช่น กล่องแบ่งยารายวันที่มองเห็นด้วยตาว่ากินไปแล้วหรือยัง ควบคู่กับระบบเตือนในโทรศัพท์ ไม่ใช่เลือกใช้อย่างใดอย่างหนึ่งเพียงอย่างเดียว