ความกระตือรือร้นในช่วงแรกมักทำให้รับหลายบทบาทพร้อมกัน เช่น ทั้งเป็นวิทยากร ทั้งช่วยจัดงาน ทั้งดูแลสมาชิกกลุ่ม เมื่อเวลาผ่านไปภาระที่สะสมทำให้รู้สึกเหนื่อยล้าและอยากถอนตัว

การเริ่มต้นด้วยบทบาทเดียวที่ชัดเจนและค่อยขยายเมื่อพร้อม เป็นแนวทางที่ยั่งยืนกว่าการรับทุกอย่างตั้งแต่แรก

หลายคนถอดใจเพราะรู้สึกว่างานที่ทำไม่มีความคืบหน้าหรือไม่เห็นผลลัพธ์ที่จับต้องได้ โดยเฉพาะกิจกรรมที่ใช้เวลานานกว่าจะเห็นผล เช่น โครงการพัฒนาชุมชนระยะยาว

การตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ที่วัดผลได้ในระยะสั้น ช่วยให้รู้สึกถึงความคืบหน้าและมีกำลังใจทำต่อ

การทำงานร่วมกับคนหมู่มากในชุมชนบางครั้งเกิดความคิดเห็นไม่ตรงกันหรือความขัดแย้งเล็กน้อย หากไม่มีกระบวนการพูดคุยแก้ไขที่ดี อาจสะสมจนทำให้รู้สึกไม่อยากเข้าร่วมกิจกรรมต่อ

บางกรณีเริ่มต้นทำกิจกรรมได้ดีในช่วงแรก แต่เมื่อเวลาผ่านไปสภาพร่างกายเปลี่ยนแปลง เช่น เดินได้ไม่ไกลเท่าเดิม ทำให้ไม่สามารถทำกิจกรรมเดิมต่อไปได้อย่างสบายใจ

บางคนถอดใจเพราะรู้สึกว่าเสนอความคิดเห็นไปแล้วไม่ได้รับการรับฟังหรือนำไปปฏิบัติจริง โดยเฉพาะในกลุ่มที่มีโครงสร้างการตัดสินใจไม่ชัดเจนหรือมีคนกลุ่มเล็กที่ตัดสินใจแทนทุกคน ความรู้สึกว่าตัวเองไม่มีบทบาทสำคัญมักบั่นทอนแรงจูงใจได้มากกว่าที่คิด

การเลือกกลุ่มที่มีกระบวนการรับฟังความเห็นชัดเจนตั้งแต่ต้น หรือกล้าสอบถามตรง ๆ ว่าความเห็นของตนจะถูกนำไปพิจารณาอย่างไร ช่วยลดความรู้สึกนี้ได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ก่อนที่จะสะสมจนไม่อยากเข้าร่วมต่อ

บางครั้งการถอดใจไม่ได้เกิดจากปัญหาในกิจกรรมชุมชนเอง แต่เกิดจากภาระที่บ้านเพิ่มขึ้น เช่น ต้องดูแลหลานมากขึ้นหรือคู่สมรสมีปัญหาสุขภาพที่ต้องดูแลใกล้ชิด ทำให้เวลาที่เคยจัดสรรให้กิจกรรมชุมชนหายไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

ในกรณีนี้ การแจ้งผู้ประสานงานตรง ๆ ถึงสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป และขอปรับความถี่หรือบทบาทให้เบาลงชั่วคราว ดีกว่าการถอนตัวแบบเงียบ ๆ โดยไม่บอกกล่าว เพราะเปิดโอกาสให้กลับมาร่วมกิจกรรมได้อีกเมื่อสถานการณ์ที่บ้านคลี่คลาย

บางคนถอดใจเพราะเข้าร่วมหลายกลุ่มพร้อมกันตั้งแต่ต้น ด้วยความตั้งใจดีที่อยากช่วยทุกกิจกรรมที่ได้รับเชิญ แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับพบว่าตารางแน่นเกินไปจนไม่มีเวลาพักผ่อนเพียงพอ ความเหนื่อยล้าที่สะสมจากหลายกลุ่มพร้อมกันมักทำให้รู้สึกเบื่อหน่ายกิจกรรมทั้งหมดไปพร้อมกัน ทั้งที่แต่ละกิจกรรมเดี่ยว ๆ อาจไม่ได้หนักเกินไปนัก

ทางแก้ที่ยั่งยืนกว่าคือเลือกทำกิจกรรมหลักเพียง 1-2 กลุ่มที่รู้สึกมีความหมายที่สุด แล้วค่อยพิจารณาเพิ่มกลุ่มใหม่เมื่อแน่ใจว่าจัดการเวลาและพลังงานได้ดีในกลุ่มเดิมก่อน แทนการรับทุกคำเชิญด้วยความเกรงใจ

การขาดข้อมูลป้อนกลับว่ากิจกรรมที่ทำส่งผลดีต่อชุมชนอย่างไรเป็นอีกสาเหตุที่ทำให้แรงจูงใจค่อยๆ ลดลง โดยเฉพาะงานเบื้องหลังที่ไม่ค่อยมีคนเห็นผลโดยตรง เช่น งานประสานงานหรืองานเอกสาร ผู้จัดกิจกรรมที่ดีควรสรุปผลลัพธ์ให้อาสาสมัครทราบเป็นระยะ แต่หากกลุ่มไม่มีธรรมเนียมนี้ ผู้เข้าร่วมสามารถสอบถามได้เองว่างานที่ทำช่วยอะไรบ้าง

การได้เห็นผลลัพธ์ที่ชัดเจน แม้เพียงเล็กน้อย เช่น จำนวนคนที่ได้รับความช่วยเหลือ หรือคำขอบคุณจากผู้รับประโยชน์โดยตรง มักช่วยฟื้นแรงจูงใจได้ดีกว่าการทำงานต่อไปโดยไม่รู้ผลลัพธ์เลย