ข้อผิดพลาดแรกที่ครอบครัวมักมองข้ามคือไม่ช่วยผู้สูงอายุตรวจสอบว่าระบบบัญชีของกลุ่มมีความชัดเจนและโปร่งใสก่อนรับหน้าที่หรือไม่ เพราะมองว่าเป็นเรื่องของกลุ่มไม่ใช่เรื่องของครอบครัว ทั้งที่ความเสี่ยงทางการเงินที่เกิดขึ้นภายหลังจะกระทบผู้สูงอายุโดยตรง

ข้อผิดพลาดที่สองคือปล่อยให้ผู้สูงอายุเป็นผู้ตัดสินใจเรื่องการเบิกจ่ายเงินจำนวนมากเพียงคนเดียวโดยไม่มีระบบตรวจสอบร่วม ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงทั้งด้านความผิดพลาดและความเข้าใจผิดจากสมาชิกคนอื่นในกลุ่ม

ข้อผิดพลาดที่สามคือไม่ช่วยผู้สูงอายุจัดระบบเก็บหลักฐานใบเสร็จหรือเอกสารการรับจ่ายเงินอย่างเป็นระเบียบ เมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือนหรือหลายปี การขาดหลักฐานที่ชัดเจนอาจสร้างปัญหาหากมีข้อสงสัยเรื่องการเงินย้อนหลัง

ข้อผิดพลาดที่สี่คือมองข้ามความเสี่ยงของการลงนามในเอกสารสำคัญแทนกลุ่ม เช่น สัญญาหรือเอกสารทางการเงิน โดยไม่อ่านรายละเอียดให้ครบถ้วนก่อนลงนาม ครอบครัวควรช่วยเตือนให้ผู้สูงอายุอ่านเอกสารอย่างละเอียดหรือปรึกษาผู้รู้ก่อนลงนามทุกครั้ง

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือครอบครัวไม่สังเกตสัญญาณความเครียดสะสมจากภาระความรับผิดชอบด้านการเงินของกลุ่ม เพราะผู้สูงอายุมักไม่พูดถึงความกังวลนี้ตรง ๆ ด้วยความรู้สึกว่าเป็นภาระที่ตนเองรับปากไว้แล้วต้องรับผิดชอบให้ได้

ข้อผิดพลาดที่หกคือไม่เตรียมแผนสำรองล่วงหน้าหากผู้สูงอายุต้องหยุดหน้าที่กะทันหันจากปัญหาสุขภาพ ทำให้เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินจริง ครอบครัวและกลุ่มไม่รู้ว่าจะจัดการเรื่องเงินและเอกสารที่ค้างอยู่อย่างไร

ข้อผิดพลาดสุดท้ายและอาจสำคัญที่สุดคือครอบครัวมองว่าการรับหน้าที่ดูแลเงินกลุ่มเป็นเรื่องส่วนตัวของผู้สูงอายุที่ไม่เกี่ยวข้องกับตนเอง ทั้งที่ในความเป็นจริง ความเสี่ยงทางการเงินหรือกฎหมายที่เกิดขึ้นกับผู้สูงอายุย่อมส่งผลกระทบต่อทั้งครอบครัวไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

การที่ครอบครัวเข้ามาสนใจและช่วยตรวจสอบเป็นระยะ ไม่ได้หมายถึงการก้าวก่ายหรือไม่ไว้ใจผู้สูงอายุ แต่เป็นการช่วยลดความเสี่ยงร่วมกันในฐานะสมาชิกครอบครัวที่ห่วงใยกัน