ทางเลือกแรกคือทำต่อแบบเดิม เหมาะกับกรณีที่ยังไม่มีสัญญาณผิดปกติชัดเจน หรือปัญหาที่พบแก้ไขได้ด้วยการปรับสภาพแวดล้อมเล็กน้อย เช่น เพิ่มแสงหรือปรับท่านั่ง ทางเลือกที่สองคือปรับวิธีทำงาน เหมาะกับกรณีที่มีข้อจำกัดชัดเจนแต่ยังพอทำงานได้ เช่น เปลี่ยนไปทำงานชิ้นที่ใช้แรงน้อยกว่า หรือใช้อุปกรณ์ช่วย

ทางเลือกที่สามคือลดปริมาณงาน เหมาะกับกรณีที่ร่างกายเริ่มล้าเร็วขึ้นแต่ยังอยากทำงานอยู่ โดยลดจำนวนชิ้นหรือจำนวนวันทำงานลง ทางเลือกสุดท้ายคือหยุดชั่วคราวหรือถาวร ซึ่งควรพิจารณาเมื่อมีความเสี่ยงด้านความปลอดภัยที่ปรับแก้ไม่ได้ หรือเมื่อผู้สูงอายุเองรู้สึกว่าไม่อยากทำต่อแล้ว

ปัจจัยความปลอดภัยควรได้รับน้ำหนักสูงสุดในการตัดสินใจ หากเคยเกิดอุบัติเหตุจากของมีคมหรือมีอาการมือสั่นรุนแรงที่กระทบการควบคุมเครื่องมือ ควรพิจารณาปรับวิธีทำงานหรือลดปริมาณทันที ไม่ควรรอจนกว่าจะเกิดอุบัติเหตุซ้ำ

ในทางกลับกัน หากรายได้จากงานฝีมือเป็นแหล่งรายได้หลักที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต การตัดสินใจหยุดทันทีอาจไม่ใช่ทางออกที่ปฏิบัติได้จริง ควรพิจารณาทางเลือกปรับวิธีทำงานหรือลดปริมาณควบคู่กับการมองหาแหล่งรายได้เสริมอื่นแทน

แม้ปัจจัยความปลอดภัยและรายได้จะสำคัญ แต่ความต้องการและความรู้สึกของผู้สูงอายุเองก็สำคัญไม่แพ้กัน บางคนอยากทำงานต่อแม้รายได้จะน้อยลงเพราะให้ความหมายทางจิตใจมากกว่าเงิน ขณะที่บางคนพร้อมจะหยุดทันทีเมื่อรู้สึกว่าไม่สนุกกับงานอีกต่อไป การฟังความต้องการของท่านโดยตรงจึงเป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้ในกรอบตัดสินใจนี้

ในทางปฏิบัติ หลายครอบครัวไม่ได้เลือกทางใดทางหนึ่งแบบเด็ดขาด แต่ผสมผสานหลายทางเลือกเข้าด้วยกัน เช่น ปรับวิธีทำงานควบคู่กับลดปริมาณงานลงบางส่วน หรือทำต่อแบบเดิมในบางช่วงเวลาที่ร่างกายพร้อม และลดปริมาณในช่วงที่รู้สึกล้า วิธีนี้ช่วยให้ผู้สูงอายุยังรู้สึกมีอิสระในการเลือกจังหวะชีวิตของตัวเอง แทนที่จะถูกจำกัดด้วยกฎเกณฑ์ตายตัว

การผสมผสานทางเลือกยังช่วยลดความรู้สึกกดดันจากการต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ครั้งเดียว เพราะสามารถปรับเปลี่ยนสัดส่วนของแต่ละทางเลือกได้ตามสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปในแต่ละช่วง โดยไม่ต้องรู้สึกว่าตัดสินใจผิดหากต้องปรับแผนใหม่ในภายหลัง