หลายครอบครัวคิดว่าการบันทึกเบอร์โทรลูกหลานไว้ในมือถือของผู้สูงอายุก็น่าจะเพียงพอแล้ว แต่ในสถานการณ์ฉุกเฉินจริง เช่น ผู้สูงอายุหกล้มหมดสติหรือมีอาการวูบกะทันหัน มือถือมักถูกล็อกด้วยรหัสผ่านหรืออยู่ไกลจากตัวท่านในขณะนั้น คนที่พบเหตุ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนบ้าน คนขับรถ หรือทีมกู้ชีพ จึงไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลนี้ได้เลยแม้จะอยากช่วยเหลือ

ทางออกที่ปลอดภัยกว่าคือมีข้อมูลที่เข้าถึงได้จากภายนอกโดยไม่ต้องปลดล็อกอุปกรณ์ใด ๆ เช่น บัตรข้อมูลฉุกเฉินที่พกติดกระเป๋าสตางค์หรือแขวนไว้ที่คอ หรือเอกสารที่ติดไว้ในจุดที่มองเห็นง่ายภายในบ้าน เช่น ตู้เย็นหรือประตูทางเข้า ซึ่งทีมกู้ชีพและคนที่พบเหตุคุ้นเคยกับการมองหาข้อมูลจากจุดเหล่านี้

นอกจากเบอร์โทรญาติอย่างน้อยสองคนที่ติดต่อได้จริง ควรระบุชื่อโรคประจำตัวที่สำคัญ เช่น เบาหวาน ความดันโลหิตสูง หรือโรคหัวใจ เพราะข้อมูลนี้ช่วยให้ทีมแพทย์ประเมินอาการและตัดสินใจรักษาได้แม่นยำขึ้นในสถานการณ์ที่ผู้ป่วยเองไม่สามารถสื่อสารได้

ควรระบุยาที่ใช้เป็นประจำและประวัติแพ้ยาหรืออาหารด้วย เพราะการให้ยาโดยไม่รู้ประวัติแพ้อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต และควรระบุเบอร์โทรหรือชื่อโรงพยาบาลที่มีประวัติการรักษาประจำ เพื่อให้ทีมแพทย์ปลายทางสามารถประสานขอประวัติเพิ่มเติมได้รวดเร็วขึ้นเมื่อจำเป็น

การพกข้อมูลสุขภาพติดตัวอาจทำให้บางครอบครัวกังวลเรื่องความเป็นส่วนตัว ทางที่พอเหมาะคือระบุเฉพาะข้อมูลที่จำเป็นต่อการช่วยชีวิตในภาวะฉุกเฉินจริง เช่น โรคประจำตัวหลักและประวัติแพ้ยา โดยไม่จำเป็นต้องระบุรายละเอียดส่วนตัวอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับการรักษาฉุกเฉิน และควรเก็บบัตรไว้ในที่ที่เข้าถึงได้เฉพาะเมื่อจำเป็นจริง ๆ

หากกังวลเรื่องข้อมูลรั่วไหล อาจพิจารณาเก็บบัตรไว้ในกระเป๋าสตางค์แทนการโพสต์หรือแชร์ข้อมูลผ่านช่องทางออนไลน์ที่ไม่ปลอดภัย และทบทวนว่าใครบ้างที่ควรมีสำเนาข้อมูลนี้ เช่น สมาชิกในครอบครัวที่ใกล้ชิดเท่านั้น

นอกจากพกติดตัว ควรมีสำเนาข้อมูลติดไว้ในจุดที่ทีมกู้ชีพหรือคนที่เข้ามาช่วยเหลือมักมองหา เช่น ติดไว้ที่ประตูตู้เย็นซึ่งเป็นจุดที่หลายพื้นที่แนะนำให้ใช้เป็นมาตรฐาน หรือติดไว้ใกล้ประตูทางเข้าบ้านที่มองเห็นได้ทันทีเมื่อเข้ามา

ควรแจ้งให้คนในบ้านหรือเพื่อนบ้านที่ไว้ใจทราบว่าเก็บข้อมูลนี้ไว้ที่ใด เพื่อให้สามารถชี้จุดให้ทีมกู้ชีพได้ทันทีหากตนเองไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วย