ยาพ่นควบคุมอาการในโรคปอดเรื้อรังทำงานแบบสะสม ต้องใช้ต่อเนื่องแม้ไม่มีอาการชัดเจน เพื่อคุมการอักเสบของหลอดลมไว้ในระยะยาว หลายครอบครัวเห็นว่าผู้สูงอายุหายใจดีขึ้นแล้วจึงหยุดยาเองโดยไม่ปรึกษาแพทย์ ผลคือการอักเสบที่เคยถูกควบคุมไว้กลับมากำเริบ และมักรุนแรงกว่าครั้งก่อนเพราะไม่มีการควบคุมต่อเนื่อง

ควรใช้ยาพ่นควบคุมตามที่แพทย์สั่งต่อเนื่อง แม้รู้สึกว่าอาการดีขึ้นแล้ว และปรึกษาแพทย์ก่อนปรับลดหรือหยุดยาเองทุกครั้ง

แม้ผู้ป่วยเองเลิกสูบบุหรี่แล้ว แต่หากยังมีสมาชิกในบ้านสูบบุหรี่ในพื้นที่ใกล้เคียง หรือมีการจุดธูปจุดเทียนในพื้นที่ปิดเป็นประจำ ควันเหล่านี้ยังเป็นตัวกระตุ้นให้หลอดลมอักเสบและอาการกำเริบได้เหมือนเดิม หลายครอบครัวมองข้ามจุดนี้เพราะคิดว่าเมื่อผู้ป่วยเลิกสูบเองแล้วก็ปลอดภัย

ควรจัดพื้นที่บ้านให้ปลอดควันอย่างแท้จริง ทั้งจากบุหรี่ ธูป และควันจากการทำอาหารที่ระบายอากาศไม่ดี เพื่อลดตัวกระตุ้นที่มองไม่เห็นแต่ส่งผลต่อปอดโดยตรง

ยาพ่นบรรเทาอาการเฉียบพลันมีไว้ใช้เมื่อจำเป็น หากผู้สูงอายุเริ่มต้องใช้บ่อยขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละสัปดาห์ แต่ครอบครัวไม่ทันสังเกตหรือไม่ได้แจ้งแพทย์ เพราะคิดว่าเป็นยาที่ใช้เวลาไหนก็ได้ ความถี่ที่เพิ่มขึ้นนี้จริง ๆ แล้วเป็นสัญญาณว่าโรคควบคุมได้ไม่ดีพอและต้องปรับแผนการรักษา

ควรจดบันทึกความถี่ในการใช้ยาพ่นบรรเทาอาการไว้ทุกครั้ง และแจ้งแพทย์หากพบว่าต้องใช้บ่อยขึ้นกว่าปกติ แทนการปล่อยผ่านเพราะคิดว่าใช้ได้เรื่อย ๆ ไม่มีปัญหา

ด้วยความหวังดี ครอบครัวจำนวนมากให้ผู้สูงอายุพักนิ่ง ๆ งดเดินหรือทำกิจกรรมใด ๆ ที่อาจทำให้เหนื่อย โดยคิดว่าการพักผ่อนมากที่สุดคือการดูแลที่ดีที่สุด แต่ความจริงคือการไม่เคลื่อนไหวเลยทำให้กล้ามเนื้อและมวลกล้ามเนื้อลดลงเร็วขึ้น ระบบไหลเวียนเลือดแย่ลง และยิ่งทำให้เหนื่อยง่ายกว่าเดิมเมื่อต้องขยับตัว กลายเป็นวงจรที่ทำให้ทำกิจวัตรประจำวันได้น้อยลงเรื่อย ๆ

ควรปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดเพื่อวางแผนกิจกรรมเบา ๆ ที่เหมาะสมกับระดับอาการ แทนการงดเคลื่อนไหวทั้งหมดด้วยความกลัวเอง

ผู้สูงอายุที่เป็นโรคปอดเรื้อรังมักมีโรคหัวใจหรือความดันโลหิตสูงร่วมด้วย และได้ยาจากแพทย์หลายคน ทำให้ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันจากหลายโรคประจำตัวโดยไม่มีใครนำมาตรวจสอบภาพรวมทั้งหมดสักครั้ง บางครอบครัวเก็บยาไว้เป็นถุงแยกตามแพทย์แต่ละคนโดยไม่เคยเทียบดูว่ามียาซ้ำซ้อนหรือมีปฏิกิริยาที่อาจส่งผลต่อกันหรือไม่

ควรพายาทั้งหมดที่ใช้อยู่ไปให้เภสัชกรตรวจสอบภาพรวมอย่างน้อยปีละครั้ง โดยเฉพาะเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงยาจากแพทย์คนใดคนหนึ่ง เพื่อลดความเสี่ยงที่ไม่มีใครมองเห็นเมื่อแยกดูยาทีละถุง