ความเหนื่อยง่ายในผู้สูงอายุเกิดได้จากหลายสาเหตุ ทั้งหัวใจ กล้ามเนื้อที่ลดลงตามวัย หรือความฟิตที่ลดลง แต่โรคปอดเรื้อรังมักมีลักษณะเฉพาะคือ ไอเรื้อรังนานเกินสองสามเดือนโดยเฉพาะตอนเช้า มีเสมหะสีเปลี่ยนไปจากปกติ หายใจมีเสียงหวีดหรือรู้สึกแน่นหน้าอกร่วมด้วย และเหนื่อยง่ายขึ้นเรื่อย ๆ ในกิจกรรมที่เคยทำได้สบาย เช่น เดินไปตลาดหรือขึ้นบันไดบ้านโดยไม่ต้องหยุดพัก

หากมีอาการเหล่านี้ร่วมกันมากกว่าหนึ่งอย่าง ควรพบแพทย์เพื่อตรวจสมรรถภาพปอดอย่างละเอียด แทนการสรุปเองว่าเป็นเพียงความเหนื่อยตามวัยที่ต้องยอมรับ

แม้การสูบบุหรี่เป็นปัจจัยเสี่ยงหลักของโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง แต่ผู้สูงอายุที่ไม่เคยสูบบุหรี่เองก็มีความเสี่ยงได้ หากเคยทำงานหรืออาศัยในสภาพแวดล้อมที่มีควันหรือฝุ่นละอองสะสมมานาน เช่น ทำอาหารด้วยเตาถ่านในที่อากาศถ่ายเทไม่ดี หรือทำงานในโรงงานที่มีฝุ่นมาก

การซักประวัติเรื่องสิ่งแวดล้อมที่เคยสัมผัสจึงสำคัญไม่แพ้ประวัติสูบบุหรี่ ครอบครัวควรช่วยทบทวนและแจ้งแพทย์ให้ครบถ้วนเมื่อไปตรวจ

ผู้สูงอายุจำนวนมากได้รับยาพ่นขยายหลอดลมแต่ใช้ไม่ถูกวิธี โดยเฉพาะผู้ที่มีอาการข้อนิ้วฝืดหรือกำมือได้ไม่แน่นจากภาวะข้อเสื่อม ทำให้กดยาพ่นไม่พร้อมกับการหายใจเข้า ยาจึงเข้าปอดได้น้อยกว่าที่ควรทั้งที่ใช้ยาสม่ำเสมอ

ควรขอให้เภสัชกรหรือพยาบาลสาธิตวิธีใช้ยาพ่นให้ดูจริงอย่างน้อยหนึ่งครั้ง และให้ลองทำเองต่อหน้าเพื่อตรวจสอบว่าใช้ถูกต้อง หากมือมีปัญหาจับอุปกรณ์ไม่ถนัด ควรแจ้งแพทย์เพื่อพิจารณาอุปกรณ์ช่วยพ่นยาที่เหมาะกับสภาพมือมากกว่า

ผู้ป่วยโรคปอดเรื้อรังมักมีอาการเหนื่อยและไอเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว การสังเกตว่าอาการกำเริบขึ้นจึงต้องเทียบกับระดับปกติของแต่ละคน เช่น เสมหะเปลี่ยนสีเข้มขึ้นหรือมีปริมาณมากขึ้นชัดเจน เหนื่อยง่ายกว่าที่เคยเป็นในกิจกรรมเดิม หรือต้องตื่นกลางคืนเพราะหายใจไม่สะดวก

การจดบันทึกระดับอาการปกติของแต่ละวันไว้เป็นข้อมูลอ้างอิง จะช่วยให้สังเกตความเปลี่ยนแปลงได้ไวขึ้น แทนการรอจนอาการรุนแรงจนแยกไม่ออกว่าผิดปกติหรือไม่

ผู้สูงอายุที่เป็นโรคปอดเรื้อรังมักมีโรคร่วมอื่นด้วย เช่น โรคหัวใจหรือความดันโลหิตสูง ทำให้ต้องใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันจากหลายแพทย์ ทั้งยาพ่นขยายหลอดลม ยาสเตียรอยด์ชนิดพ่นหรือกิน และยาโรคร่วมอื่น ๆ ซึ่งบางตัวอาจมีผลข้างเคียงที่ซ้อนทับกัน เช่น ทำให้ใจสั่นหรือความดันเปลี่ยนแปลงมากขึ้นเมื่อใช้ร่วมกัน

ควรพายาทั้งหมดไปให้เภสัชกรตรวจสอบภาพรวมอย่างน้อยปีละครั้ง เพื่อลดความเสี่ยงจากผลข้างเคียงที่ซ้อนทับกันของยาหลายชนิด และแจ้งแพทย์ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงยาจากแพทย์คนใดคนหนึ่ง