ฉลากโภชนาการแสดงตัวเลขต่อ “หนึ่งหน่วยบริโภค” ซึ่งมักน้อยกว่าปริมาณทั้งซองที่วางขาย เช่น ขนมถุงหนึ่งอาจมีสามหน่วยบริโภครวมกัน หากผู้สูงอายุกินหมดถุงในครั้งเดียว ปริมาณโซเดียมหรือน้ำตาลที่ได้รับจริงจะมากกว่าตัวเลขที่เห็นบนฉลากถึงสามเท่า ครอบครัวที่อ่านตัวเลขบรรทัดแรกแล้วหยุด มักประเมินปริมาณที่ได้รับจริงต่ำกว่าความเป็นจริงมาก

ความเข้าใจผิดนี้พบบ่อยเป็นพิเศษกับขนมขบเคี้ยวและเครื่องดื่มบรรจุขวดใหญ่ ที่ดูเหมือนเป็นหนึ่งหน่วยเมื่อมองด้วยตา แต่ตามฉลากจริงอาจแบ่งเป็นหลายหน่วยบริโภค

คำว่า “ธรรมชาติ” “ออร์แกนิก” หรือ “ไม่ใส่สารกันบูด” มักทำให้ครอบครัวรู้สึกว่าปลอดภัยและหยุดอ่านตารางโภชนาการต่อ ทั้งที่คำเหล่านี้ไม่ได้บอกปริมาณโซเดียม น้ำตาล หรือไขมันเลย ผลิตภัณฑ์ออร์แกนิกบางชนิดยังมีน้ำตาลหรือเกลือสูงได้เช่นเดียวกับผลิตภัณฑ์ทั่วไป

การพลาดจุดนี้ทำให้ผู้สูงอายุที่มีเบาหวานหรือความดันสูงได้รับผลิตภัณฑ์ที่ดูน่าเชื่อถือแต่ไม่ได้เหมาะกับโรคของตัวเองจริง ๆ ซึ่งอาจส่งผลต่อการควบคุมโรคในระยะยาวโดยที่ครอบครัวไม่ทันสังเกต

โซเดียมและน้ำตาลมีชื่อเรียกในรายการส่วนผสมได้หลายแบบ เช่น โมโนโซเดียมกลูตาเมต โซเดียมไบคาร์บอเนต น้ำเชื่อมฟรุกโตส หรือมอลโตเดกซ์ทริน ครอบครัวที่มองหาคำว่า “เกลือ” หรือ “น้ำตาล” ตรง ๆ ในรายการส่วนผสมเพียงอย่างเดียว อาจมองข้ามแหล่งโซเดียมและน้ำตาลแฝงเหล่านี้ไปทั้งหมด

การอ่านเฉพาะตารางโภชนาการโดยไม่ดูรายการส่วนผสมประกอบ อาจทำให้พลาดข้อมูลว่าผลิตภัณฑ์นั้นมีแหล่งโซเดียมหรือน้ำตาลหลายชนิดผสมกัน แม้ตัวเลขรวมจะดูไม่สูงมากในสายตาแรก

ผู้ผลิตสามารถปรับสูตรอาหารได้เป็นระยะโดยไม่จำเป็นต้องแจ้งลูกค้าอย่างเด่นชัด ครอบครัวที่เคยตรวจสอบยี่ห้อหนึ่งแล้วว่าเหมาะสม มักซื้อซ้ำต่อเนื่องหลายปีโดยไม่อ่านฉลากอีก ทำให้พลาดการเปลี่ยนแปลงสูตรที่อาจเพิ่มโซเดียมหรือน้ำตาลขึ้นในภายหลัง

จุดนี้สำคัญกับผู้สูงอายุที่มีโรคไต เพราะการเปลี่ยนสูตรที่เพิ่มโพแทสเซียมหรือฟอสฟอรัสแม้เพียงเล็กน้อย ก็อาจส่งผลต่อการทำงานของไตที่เปลี่ยนไปตามวัยได้มากกว่าคนทั่วไป

ตัวหนังสือบนฉลากมักเล็กและมีความคมชัดของสีต่ำ ผู้สูงอายุจำนวนมากมีสายตายาวตามวัยหรือที่เรียกว่าภาวะสายตายาวตามวัย ทำให้อ่านตัวเลขบนฉลากผิดหรือมองข้ามบรรทัดสำคัญโดยไม่รู้ตัว ครอบครัวที่คิดว่าผู้สูงอายุ “ไม่ตั้งใจอ่าน” อาจกำลังมองข้ามปัญหาสายตาที่แก้ได้ด้วยแว่นขยายหรือแสงที่เพียงพอ

การอ่านฉลาก เลือกซื้อ และตัดสินใจเรื่องอาหารเป็นส่วนหนึ่งของ IADL หรือกิจวัตรประจำวันที่ซับซ้อนกว่าการดูแลตัวเองพื้นฐาน หากผู้สูงอายุเริ่มอ่านฉลากผิดบ่อยขึ้นร่วมกับกิจวัตรอื่นที่ยากขึ้นด้วย ควรสังเกตและพูดคุยแทนการตำหนิว่าไม่ระมัดระวัง