ภาวะหูตึงตามวัย หรือ presbycusis เกิดจากเซลล์ขนในหูชั้นในเสื่อมลงตามอายุ มักเริ่มจากได้ยินเสียงแหลมหรือเสียงความถี่สูงลำบากขึ้นก่อน เช่น เสียงกระดิ่งหรือเสียงผู้หญิงและเด็กพูด

อาการนี้มักค่อยเป็นค่อยไปในหลายปี ต่างจากหูตึงเฉียบพลันที่เกิดขึ้นภายในไม่กี่วันซึ่งต้องรีบพบแพทย์

หูตึงฉับพลันมักเกิดในหูข้างเดียวภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงถึงไม่กี่วัน อาจมีเสียงอื้อในหูร่วมด้วย ถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ที่ควรพบแพทย์หูคอจมูกโดยเร็วที่สุด เพราะการรักษาภายในช่วงเวลาที่เหมาะสมมีผลต่อโอกาสฟื้นตัวของการได้ยิน

โรงพยาบาลรัฐหลายแห่งมีหน่วยตรวจการได้ยินโดยนักโสตสัมผัสวิทยา ซึ่งสามารถใช้สิทธิบัตรทองหรือสิทธิประกันสังคมได้ตามระบบส่งต่อ คลินิกเอกชนบางแห่งก็มีบริการตรวจการได้ยินโดยไม่ต้องรอคิวนาน แต่มีค่าใช้จ่ายเอง

หากสงสัยว่ามีปัญหาที่หูชั้นกลาง เช่น ปวดหู มีน้ำไหล หรือหูอื้อจากขี้หูอุดตัน ควรเริ่มจากพบแพทย์หูคอจมูกก่อนตรวจการได้ยิน เพื่อรักษาสาเหตุเบื้องต้นก่อน

เบาหวานและความดันโลหิตสูงที่ควบคุมไม่ดี อาจส่งผลต่อหลอดเลือดที่เลี้ยงหูชั้นในและเพิ่มความเสี่ยงหูตึง การใช้ยาบางชนิดในปริมาณสูงต่อเนื่องก็อาจส่งผลต่อการได้ยินได้เช่นกัน จึงควรแจ้งประวัติยาและโรคประจำตัวทุกครั้งที่ตรวจ การใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) ในผู้สูงอายุยิ่งเพิ่มโอกาสที่จะมีผลข้างเคียงต่อหูโดยไม่รู้ตัว

หูตึงที่ไม่ได้รับการแก้ไขส่งผลกระทบมากกว่าที่หลายคนคิด ตั้งแต่ไม่ได้ยินเสียงกริ่งประตูหรือเสียงเตือนภัยในบ้าน ไปจนถึงไม่ได้ยินรถที่ขับมาขณะเดินข้ามถนน ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงอุบัติเหตุในกิจวัตรประจำวัน

นอกจากนี้หูตึงยังเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผู้สูงอายุถอนตัวจากการเข้าสังคม เพราะรู้สึกเหนื่อยที่ต้องพยายามฟังตลอดเวลา ซึ่งอาจนำไปสู่ความรู้สึกโดดเดี่ยวได้หากไม่ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม

งานศึกษาบางส่วนพบความเชื่อมโยงระหว่างหูตึงที่ไม่ได้รับการแก้ไขเป็นเวลานานกับความเสี่ยงด้านความจำและสมาธิที่ลดลงในผู้สูงอายุ เนื่องจากสมองต้องใช้พลังงานมากขึ้นในการพยายามฟังและตีความเสียง จนเหลือทรัพยากรน้อยลงสำหรับกระบวนการคิดอื่น

ข้อมูลนี้ไม่ได้หมายความว่าหูตึงเป็นสาเหตุโดยตรงของภาวะสมองเสื่อม แต่เป็นเหตุผลสำคัญอีกข้อที่สนับสนุนให้ตรวจและแก้ไขปัญหาการได้ยินตั้งแต่เนิ่นๆ แทนการปล่อยไว้เพราะคิดว่าเป็นเรื่องปกติของวัย