ป้ายบอกทางในบ้าน เช่น ป้ายชี้ไปห้องน้ำหรือป้ายติดลิ้นชักบอกว่าเก็บอะไรไว้ข้างใน มีเป้าหมายช่วยให้จำและหาของเจอ ส่วนป้ายเตือนอันตรายมีเป้าหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง คือต้องทำให้ผู้สูงอายุหยุดชะงักหรือเพิ่มความระมัดระวังก่อนทำสิ่งที่อาจเป็นอันตราย เช่น ก่อนเปิดวาล์วแก๊สหรือก่อนแตะน้ำจากเครื่องทำน้ำอุ่น การใช้หลักการออกแบบเดียวกันทั้งสองแบบจึงมักไม่ได้ผล เพราะป้ายเตือนอันตรายต้องเด่นและกระตุ้นความรู้สึกระวังมากกว่าป้ายบอกทางทั่วไป

เมื่อสำรวจบ้านแล้วพบจุดเสี่ยงหลายจุด ให้จัดลำดับตามความรุนแรงหากเกิดอันตราย จุดที่เกี่ยวกับแก๊สและไฟฟ้ามีความเสี่ยงถึงชีวิตจึงควรทำก่อนเสมอ ตามด้วยจุดที่เสี่ยงบาดเจ็บรุนแรง เช่น บันไดหรือน้ำร้อน แล้วจึงตามด้วยจุดที่เสี่ยงน้อยกว่า เช่น ของมีคมทั่วไป

สายตาของผู้สูงอายุจำนวนมากเปลี่ยนไปตามวัย โดยเฉพาะภาวะสายตายาวตามวัยหรือ presbyopia ที่ทำให้มองภาพระยะใกล้ไม่ชัด ป้ายเตือนที่ตัวหนังสือเล็กหรือสีจางจึงมักถูกมองข้ามแม้จะติดอยู่ตรงหน้า การออกแบบที่ได้ผลจึงต้องใช้ตัวอักษรขนาดใหญ่กว่าป้ายทั่วไป สีตัดกันชัดเจน เช่น พื้นเหลืองตัวอักษรดำสำหรับคำเตือนทั่วไป หรือพื้นแดงสำหรับอันตรายร้ายแรง และควรมีไอคอนประกอบเสมอเพราะบางครั้งการอ่านตัวอักษรใช้เวลานานกว่าการมองไอคอนที่คุ้นเคย

ตำแหน่งติดป้ายก็สำคัญไม่แพ้การออกแบบ ควรติดในระดับสายตาขณะยืนใช้งานจริงของผู้สูงอายุคนนั้น ไม่ใช่ระดับสายตาของคนที่ติดป้าย เพราะส่วนสูงต่างกันทำให้มุมมองต่างกันมาก และควรติดในจุดที่สายตาต้องผ่านก่อนลงมือทำ เช่น ติดเหนือลูกบิดวาล์วแก๊สแทนที่จะติดข้างผนังห่างออกไป

ป้ายเตือนช่วยได้เมื่อผู้สูงอายุยังจดจำและตอบสนองต่อคำเตือนได้ แต่สำหรับจุดเสี่ยงสูง เช่น วาล์วแก๊สหรือตู้สารเคมี ความเสี่ยงจากความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวสูงเกินกว่าจะพึ่งป้ายอย่างเดียว ครอบครัวจึงควรพิจารณาอุปกรณ์เสริมควบคู่กันไป เช่น วาล์วตัดแก๊สอัตโนมัติเมื่อตรวจพบก๊าซรั่วหรือลืมปิด ตัวจำกัดอุณหภูมิน้ำร้อนไม่ให้ร้อนเกินระดับที่ลวกผิวหนังได้ หรือตัวล็อกตู้แบบเดียวกับที่ใช้ป้องกันเด็กสำหรับตู้สารเคมี

การตัดสินใจว่าจุดไหนต้องใช้อุปกรณ์เสริมควรพิจารณาจากทั้งความรุนแรงของอันตรายและระดับความจำที่ถดถอยไปแล้ว หากผู้สูงอายุเริ่มมีสัญญาณลืมปิดแก๊สซ้ำหลายครั้งแม้ติดป้ายแล้ว นั่นเป็นสัญญาณว่าถึงเวลาต้องเสริมอุปกรณ์ ไม่ใช่แค่ทำป้ายให้ใหญ่ขึ้นอีก

หลังติดป้ายเสร็จ ให้สังเกตพฤติกรรมจริงของผู้สูงอายุในสัปดาห์ถัดมาว่าหยุดหรือระวังมากขึ้นเมื่อเจอป้ายหรือไม่ ถ้ายังทำเหมือนเดิมโดยไม่สนใจป้าย แสดงว่าป้ายนั้นยังไม่ได้ผลและต้องปรับใหม่ ไม่ใช่ปล่อยไว้เพราะติดแล้ว การมีคนในบ้านหลายคนช่วยกันดูแลยาหลายชนิดหรือ polypharmacy ในผู้สูงอายุบางคนอาจส่งผลต่อสมาธิและการตอบสนองต่อป้ายเตือนด้วย จึงควรทบทวนเรื่องนี้ร่วมกับแพทย์เมื่อพบว่าป้ายเตือนใช้ไม่ได้ผลทั้งที่ออกแบบตามหลักการแล้ว

ควรทบทวนสภาพป้ายทุกไตรมาสว่าซีดจางหรือหลุดลอกหรือไม่ และทบทวนทันทีหากมีเหตุการณ์ผิดปกติเกิดขึ้น เช่น กลิ่นแก๊สหรือรอยไหม้เล็กน้อยที่ไม่เคยมีมาก่อน เพราะอาจเป็นสัญญาณว่าป้ายเตือนที่มีอยู่ไม่เพียงพอกับความเสี่ยงในตอนนี้แล้ว