ผู้สูงอายุที่มีหลายโรคเรื้อรังพร้อมกันไม่ได้เผชิญความเสี่ยงเป็นแค่ผลรวมของแต่ละโรค แต่โรคเหล่านั้นมักส่งผลกระทบต่อกันและกัน เช่น เบาหวานที่ควบคุมไม่ดีอาจทำให้ไตเสื่อมเร็วขึ้น ความดันโลหิตสูงที่ไม่ได้ควบคุมอาจเพิ่มภาระให้หัวใจที่ทำงานหนักอยู่แล้ว การดูแลจึงต้องมองทุกระบบไปพร้อมกัน ไม่สามารถแยกรักษาทีละโรคโดยไม่สนใจโรคอื่นได้

ในทางเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ กรอบที่ใช้มองภาพรวมนี้มักเรียกว่า 5Ms ซึ่งรวมถึงเรื่องความคิดความจำ การเคลื่อนไหว การใช้ยา ความซับซ้อนของหลายโรคร่วม และเป้าหมายที่ผู้สูงอายุให้ความสำคัญที่สุด การพิจารณาทั้งห้าด้านนี้ร่วมกันช่วยให้วางแผนการดูแลได้สมดุลกว่าการมองแยกทีละโรค

เมื่อมีโรคหลายโรค จำนวนยาที่ต้องกินก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย ภาวะที่เรียกว่าการใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือ polypharmacy นี้เพิ่มความเสี่ยงที่ยาจะตีกันเอง ซ้ำซ้อนกัน หรือก่อผลข้างเคียงที่ซับซ้อนขึ้นจนบางครั้งแพทย์ท่านหนึ่งอาจสั่งยาเพื่อแก้ผลข้างเคียงจากยาของแพทย์อีกท่านโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเรียกว่าวงจรการสั่งยาซ้อนยา

ผู้สูงอายุที่มีการทำงานของไตลดลงตามวัยอยู่แล้วยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะยาหลายชนิดต้องขับออกทางไต หากไตทำงานได้น้อยลงและยังได้รับยาในปริมาณเท่าคนหนุ่มสาว อาจสะสมในร่างกายจนเกิดผลข้างเคียงได้ง่ายขึ้น การทบทวนรายการยาทั้งหมดเป็นระยะกับแพทย์หรือเภสัชกรจึงสำคัญมากในกลุ่มนี้

ผู้สูงอายุที่มีหลายโรคเรื้อรังร่วมกันมักมีอาการแสดงไม่ตรงแบบเมื่อเกิดปัญหาใหม่ เช่น การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะที่ในคนหนุ่มสาวมักมีอาการปัสสาวะแสบขัดชัดเจน แต่ในผู้สูงอายุที่มีหลายโรคอาจแสดงออกเป็นความสับสนเฉียบพลันหรือหกล้มแทน ทำให้ครอบครัวไม่ทันสังเกตว่ามีการติดเชื้อแฝงอยู่

ความซับซ้อนนี้ทำให้การแยกว่าอาการใหม่ที่เกิดขึ้นมาจากโรคเดิมกำเริบ ผลข้างเคียงของยา หรือปัญหาใหม่ที่ไม่เกี่ยวข้องเลย เป็นเรื่องที่ต้องอาศัยแพทย์ที่เห็นภาพรวมทั้งหมดของผู้ป่วยคนนั้นจริง ๆ ไม่ใช่แพทย์เฉพาะทางที่ดูแค่โรคเดียว

ในผู้สูงอายุที่มีหลายโรคเรื้อรังพร้อมกัน การพยายามควบคุมตัวเลขของทุกโรคให้อยู่ในเกณฑ์อุดมคติพร้อมกันอาจต้องใช้ยาจำนวนมากและเข้มงวดจนกระทบคุณภาพชีวิต เช่น ควบคุมน้ำตาลเข้มงวดเกินไปจนเสี่ยงน้ำตาลต่ำและหน้ามืดหกล้ม แพทย์ที่เข้าใจภาพรวมมักปรับเป้าหมายให้เหมาะกับความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันและความเสี่ยงโดยรวมของแต่ละคน แทนที่จะยึดตัวเลขมาตรฐานเดียวกับทุกคน

การพูดคุยกับแพทย์เรื่องเป้าหมายที่ผู้สูงอายุให้ความสำคัญที่สุด เช่น ยังอยากเดินไปตลาดเองได้ หรืออยากนอนหลับสบายโดยไม่ต้องตื่นมากินยาบ่อยครั้ง จึงเป็นส่วนหนึ่งของการวางแผนการดูแลที่ตรงกับชีวิตจริงมากกว่าการไล่ตามตัวเลขในใบผลตรวจอย่างเดียว