เมื่อผู้สูงอายุจำไม่ได้ว่าเป็นช่วงเวลาใดของวัน ผลที่ตามมาไม่ได้จบแค่การถามซ้ำ แต่นำไปสู่การตัดสินใจที่อาจไม่ปลอดภัย เช่น คิดว่ายังไม่ได้กินยามื้อเช้าทั้งที่กินไปแล้วเมื่อครู่ จึงกินซ้ำอีกครั้ง หรือลืมกินยามื้อบ่ายเพราะคิดว่ายังเป็นตอนเช้าอยู่ ทั้งสองแบบส่งผลต่อการควบคุมโรคเรื้อรังที่ต้องได้รับยาตรงเวลา และในบางกรณีการกินยาซ้ำอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อผลข้างเคียงที่รุนแรงขึ้น

อีกความเสี่ยงที่ครอบครัวมักมองข้ามคือการทำกับข้าวหรือใช้เตาแก๊สในเวลาที่ผิดปกติ เช่น ตื่นมาตอนตีสามแล้วคิดว่าถึงเวลาทำอาหารเช้า หรือลืมว่าเพิ่งปิดเตาไปแล้วจึงเปิดซ้ำ และความเสี่ยงเดินออกจากบ้านตอนกลางคืนเพราะเข้าใจว่าเป็นเวลากลางวัน ซึ่งเชื่อมโยงกับความเสี่ยงหลงทางที่ต้องระวังเป็นพิเศษในเวลาที่มืดและมีคนช่วยเหลือน้อย

ผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันสำหรับโรคเรื้อรังต่าง ๆ ซึ่งในทางการแพทย์เรียกภาวะนี้ว่า polypharmacy หรือการใช้ยาหลายชนิดร่วมกัน ยิ่งจำนวนยาและเวลาที่ต้องกินซับซ้อนมากเท่าไร ความเสี่ยงจากความสับสนเรื่องเวลาก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น เพราะผู้สูงอายุอาจจำไม่ได้ว่ามื้อไหนกินแล้ว มื้อไหนยังไม่ได้กิน

สิ่งสำคัญคือระบบที่ใช้ต้องไม่พึ่งความจำของผู้สูงอายุเพียงอย่างเดียว และไม่พึ่งการเตือนด้วยคำพูดของผู้ดูแลเพียงอย่างเดียวเช่นกัน เพราะทั้งสองอย่างล้วนพลาดได้เมื่อมีเหตุการณ์ไม่คาดคิด เช่น ผู้ดูแลไม่อยู่บ้านพอดี หรือมีคนอื่นมาช่วยดูแลแทนโดยไม่รู้ตารางยาละเอียด

ครอบครัวมักให้ความสำคัญกับเรื่องยาและการหลงทางมากกว่าเรื่องครัว ทั้งที่ความสับสนเรื่องเวลาอาจทำให้ผู้สูงอายุที่ยังทำกับข้าวเองได้เปิดเตาแก๊สในเวลาที่ไม่เหมาะสม หรือลืมว่าเปิดเตาทิ้งไว้แล้วเดินออกจากครัวไปทำอย่างอื่น การจัดการเรื่องนี้ไม่ควรเริ่มจากการห้ามเข้าครัวทั้งหมดทันที เพราะการทำกับข้าวอาจเป็นกิจกรรมที่มีความหมายและช่วยให้ผู้สูงอายุยังรู้สึกมีบทบาทในบ้าน

ทางที่สมดุลกว่าคือประเมินว่าผู้สูงอายุยังทำอาหารง่าย ๆ ได้ปลอดภัยแค่ไหน แล้วเสริมด้วยอุปกรณ์ความปลอดภัยหรือการดูแลใกล้ชิดเฉพาะช่วงที่มีความเสี่ยงจริง เช่น ช่วงที่เริ่มสับสนเรื่องเวลามากขึ้น แทนที่จะตัดกิจกรรมทั้งหมดจากเหตุการณ์เดียว

เมื่อผู้สูงอายุตื่นกลางดึกแล้วสับสนว่าเป็นเวลากลางวัน มักลุกขึ้นเดินหรือทำกิจกรรมทันที ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงหกล้มจากสองสาเหตุพร้อมกัน คือแสงน้อยทำให้มองเห็นเส้นทางไม่ชัด และภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า หรือ orthostatic hypotension ที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ ทำให้หน้ามืดวูบเมื่อลุกขึ้นเร็วหลังนอนหลับมานาน โดยเฉพาะช่วงกลางดึกที่ร่างกายยังปรับตัวไม่ทัน

ในบางกรณีความสับสนเรื่องเวลาตอนกลางคืนอาจนำไปสู่ความพยายามออกจากบ้านเพราะเข้าใจว่าถึงเวลาไปทำกิจวัตรตอนเช้าแล้ว ซึ่งเชื่อมโยงกับความเสี่ยงหลงทางในเวลาที่อันตรายที่สุด ครอบครัวจึงควรวางระบบป้องกันสองชั้น คือลดความเสี่ยงหกล้มในบ้าน และมีระบบแจ้งเตือนเมื่อมีการเปิดประตูออกนอกบ้านตอนกลางคืน โดยไม่ใช้วิธีล็อกกักตัวไว้ในห้องซึ่งไม่เหมาะสมและอาจเสี่ยงอันตรายมากกว่าหากเกิดเหตุฉุกเฉินอื่นในห้องนั้น