เมื่ออายุมากขึ้น มวลกล้ามเนื้อลดลงตามธรรมชาติ ภาวะนี้เรียกว่าภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อย (sarcopenia) ซึ่งทำให้กำลังขาลดลง เดินช้าลง และเสี่ยงหกล้มมากขึ้น การเดินเป็นประจำเป็นวิธีที่เข้าถึงง่ายที่สุดในการชะลอการสูญเสียมวลกล้ามเนื้อ เพราะใช้กล้ามเนื้อขาและแกนกลางลำตัวพร้อมกันโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์พิเศษ

นอกจากกล้ามเนื้อ การเดินยังฝึกระบบทรงตัวที่ทำงานร่วมกันระหว่างตา หูชั้นใน และความรู้สึกที่ฝ่าเท้า การเดินสม่ำเสมอจึงช่วยลดความเสี่ยงหกล้มได้มากกว่าการออกกำลังกายแบบนั่งอยู่กับที่เพียงอย่างเดียว

ก่อนเริ่มโปรแกรมเดิน ควรสังเกตว่าผู้สูงอายุลุกจากเก้าอี้ได้มั่นคงหรือไม่ เดินตรงได้กี่ก้าวโดยไม่ต้องจับผนังหรือเฟอร์นิเจอร์ และรู้สึกวิงเวียนเมื่อลุกยืนเร็วหรือไม่ ในทางคลินิก นักกายภาพบำบัดมักใช้การทดสอบที่เรียกว่า Timed Up and Go คือให้ลุกจากเก้าอี้ เดินสามเมตร แล้วเดินกลับมานั่ง เพื่อประเมินความเสี่ยงหกล้มเบื้องต้น ครอบครัวสามารถลองสังเกตจังหวะนี้ที่บ้านเพื่อดูว่าควรเริ่มเดินระยะสั้นแค่ไหน แต่ไม่ควรใช้แทนการประเมินจริงโดยนักกายภาพบำบัดหากมีข้อสงสัย

หากพบว่าลุกช้า เดินเซ หรือต้องจับสิ่งของตลอดเวลา ควรเริ่มเดินในระยะสั้นมากพร้อมมีคนคอยประกบ แทนที่จะเริ่มด้วยระยะทางเดิมที่เคยเดินได้เมื่อหลายปีก่อน

การเดินออกกำลังกายไม่ได้เสี่ยงจากพื้นลื่นอย่างเดียว ปัจจัยร่วมที่มักถูกมองข้ามคือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อลุกยืนเร็วเกินไปก่อนออกเดิน ทำให้หน้ามืดวูบในช่วงก้าวแรก ๆ อีกปัจจัยคือการมองเห็นและการได้ยินที่ลดลงตามวัย ทำให้มองไม่เห็นพื้นต่างระดับหรือไม่ได้ยินเสียงรถที่กำลังเข้ามาใกล้ขณะเดินริมถนน

รองเท้าก็เป็นอีกจุดที่มักถูกมองข้าม รองเท้าแตะหรือรองเท้าส้นสูงแม้เพียงเล็กน้อยเพิ่มความเสี่ยงลื่นและพลิกข้อเท้าได้มากกว่าที่คิด ควรเลือกรองเท้าที่กระชับส้นเท้า พื้นมีดอกยางไม่ลื่น และน้ำหนักเบาพอที่จะยกเท้าได้เต็มก้าวโดยไม่ลากพื้น

ผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน โดยเฉพาะยาลดความดันหรือยานอนหลับบางกลุ่ม อาจมีความเสี่ยงวิงเวียนหรือหน้ามืดมากขึ้นเมื่อออกเดิน ควรสังเกตว่าอาการวิงเวียนเกิดขึ้นใกล้เวลาที่กินยาหรือไม่ แล้วนำข้อมูลนี้ไปแจ้งแพทย์หรือเภสัชกร ไม่ควรหยุดยาเองเพราะกลัวผลข้างเคียงระหว่างเดิน

สำหรับผู้ที่มีโรคหัวใจหรือปอดเรื้อรัง การเดินยังคงมีประโยชน์แต่ควรปรึกษาแพทย์ก่อนเริ่มเพื่อกำหนดความเร็วและระยะทางที่ปลอดภัยเฉพาะบุคคล เพราะอาการเจ็บหน้าอกในผู้สูงอายุอาจแสดงออกไม่ตรงแบบ เช่น เหนื่อยง่ายผิดปกติแทนที่จะเจ็บแน่นหน้าอกชัดเจน