การจำทิศทางและเส้นทางที่คุ้นเคยเกี่ยวข้องกับความจำเชิงพื้นที่ ซึ่งมักได้รับผลกระทบในระยะที่ความจำถดถอยเริ่มกระทบกิจวัตรประจำวัน (IADL) เช่น การเดินทางหรือการจัดการชีวิตประจำวันที่ซับซ้อนขึ้น

การหลงทางในที่คุ้นเคยแตกต่างจากการหลงทางในที่ใหม่ เพราะบ่งชี้ว่าความจำเชิงพื้นที่ที่เคยฝังแน่นเริ่มเสื่อมลง ซึ่งเป็นสัญญาณที่ต้องให้ความสำคัญมากกว่า

สายรัดข้อมือหรือสร้อยคอที่มีชื่อ เบอร์ติดต่อฉุกเฉิน และข้อมูลสำคัญ เช่น โรคประจำตัว เป็นมาตรการพื้นฐานที่ควรมีทันทีเมื่อเริ่มมีความเสี่ยงหลงทาง เพราะช่วยให้ผู้พบเห็นติดต่อครอบครัวได้เร็ว

ควรเลือกวัสดุที่ผู้สูงอายุใส่สบายและไม่อยากถอดออก บางรายอาจปฏิเสธหากรู้สึกว่าถูกมองว่าเป็นภาระ จึงควรพูดคุยด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยอย่างให้เกียรติ

อุปกรณ์ติดตามตัว เช่น นาฬิกาหรือตัวติดตามขนาดเล็กที่เชื่อมกับสมาร์ตโฟน เหมาะกับผู้สูงอายุที่มีประวัติหลงทางมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งครั้งในที่คุ้นเคย และมีสมาชิกในบ้านที่พร้อมดูแลแอปพลิเคชันติดตามอย่างสม่ำเสมอ

ข้อจำกัดคืออุปกรณ์อาจแบตเตอรี่หมด สัญญาณขาดหาย หรือผู้สูงอายุถอดออกโดยไม่ตั้งใจ จึงไม่ควรใช้เป็นมาตรการเดียว ควรใช้ร่วมกับสายรัดข้อมูลและการดูแลใกล้ชิด

สำหรับความกังวลเรื่องออกจากบ้านโดยไม่มีใครรู้ โดยเฉพาะตอนกลางคืน การติดกระดิ่งหรือเซนเซอร์แจ้งเตือนที่ประตูช่วยให้ผู้ดูแลรู้ทันทีเมื่อมีการเปิดประตู โดยไม่ต้องเฝ้าดูตลอดเวลา

การจัดสภาพแวดล้อมเสริม เช่น ล็อกประตูที่ผู้สูงอายุเปิดเองได้ยากขึ้นเล็กน้อยแต่ยังปลอดภัยในกรณีฉุกเฉินสำหรับทุกคนในบ้าน ควรทำร่วมกับการปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยในบ้าน