แพทย์มักอยากทราบว่าความเปลี่ยนแปลงเริ่มเมื่อไร เกิดขึ้นแบบค่อยเป็นค่อยไปในหลักเดือนหรือปี หรือเกิดเร็วภายในสัปดาห์เดียว เพราะรูปแบบการเริ่มต้นนี้ช่วยแยกระหว่างภาวะสมองเสื่อมที่ดำเนินไปช้า ๆ กับภาวะสับสนเฉียบพลันที่มีสาเหตุเฉพาะและรักษาได้ ถ้าครอบครัวจำได้แค่ว่า 'ช่วงนี้แม่ความจำไม่ดี' โดยไม่มีจุดเริ่มต้นชัดเจน แพทย์จะต้องซักถามเพิ่มอีกมาก ซึ่งกินเวลาการตรวจที่มีจำกัด

การจดบันทึกสั้น ๆ ว่าเริ่มสังเกตเห็นอะไรครั้งแรกเมื่อไร เช่น 'เริ่มถามซ้ำเรื่องเดิมตั้งแต่ประมาณสามเดือนก่อน' หรือ 'จู่ ๆ ก็สับสนหนักเมื่อสัปดาห์ที่แล้วหลังไข้' จะช่วยให้แพทย์ประเมินทิศทางได้เร็วขึ้นมาก

แพทย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุมักประเมินผ่านความสามารถทำกิจวัตรพื้นฐาน หรือ ADL เช่น กินอาหาร อาบน้ำ แต่งตัว และกิจวัตรที่ซับซ้อนขึ้น หรือ IADL เช่น จัดยาเอง ใช้โทรศัพท์ จัดการเงิน และเดินทาง เพราะการสูญเสียความสามารถ IADL มักเกิดก่อนการสูญเสีย ADL และเป็นสัญญาณที่บอกผลกระทบต่อชีวิตจริงได้ชัดกว่าคะแนนทดสอบความจำเพียงอย่างเดียว

ควรสังเกตและเตรียมตอบว่าท่านยังจัดยาเองได้ไหม ยังจ่ายบิลหรือใช้เงินได้ปกติไหม เคยหลงทางในที่คุ้นเคยไหม เพราะข้อมูลเหล่านี้ช่วยให้แพทย์เห็นภาพผลกระทบจริงในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่แค่ตัวเลขจากแบบทดสอบ

ผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันจากหลายโรคประจำตัว ซึ่งเรียกว่าภาวะใช้ยาหลายชนิดหรือ polypharmacy ยาบางกลุ่ม เช่น ยานอนหลับ ยาแก้แพ้บางประเภท หรือยาคลายกังวลบางชนิด อาจส่งผลต่อความจำและการรู้คิดได้โดยที่ครอบครัวไม่ทันสังเกต การนำยาทุกชนิดที่ใช้อยู่ไปให้แพทย์ดูโดยตรง รวมถึงยาที่ซื้อเอง สมุนไพร และอาหารเสริม จึงสำคัญไม่แพ้การเล่าอาการ

ควรเตรียมรายการยาที่ระบุชื่อยา ขนาด และเวลาที่ใช้ให้ครบ หรือนำซองยาและกล่องยาทั้งหมดไปด้วยหากไม่แน่ใจว่าจดครบหรือไม่

ภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุบางครั้งแสดงออกเป็นความจำหรือสมาธิที่ลดลง ทำให้แยกยากจากภาวะสมองเสื่อมในช่วงแรก การนอนไม่พอหรือการได้ยินที่ลดลงตามวัยก็ทำให้ผลการทดสอบในห้องตรวจคลาดเคลื่อนได้เช่นกัน หากผู้สูงอายุนอนไม่หลับทั้งคืนก่อนวันตรวจ หรือฟังคำสั่งทดสอบไม่ชัดเพราะมีปัญหาการได้ยิน ผลคะแนนอาจต่ำกว่าความสามารถจริง

ควรแจ้งแพทย์ล่วงหน้าถ้าผู้สูงอายุนอนไม่ค่อยหลับ อารมณ์เศร้าหรือเบื่อหน่ายผิดปกติในช่วงหลัง หรือมีปัญหาการได้ยินที่ยังไม่ได้แก้ไข เพื่อให้แพทย์แปลผลการประเมินได้ถูกต้องมากขึ้น