ธรณีประตูที่ต่างระดับแม้เพียงสองสามเซนติเมตรก็เป็นจุดสะดุดสำคัญ เพราะผู้สูงอายุที่มีภาวะสายตายาวตามวัยหรือ presbyopia อาจมองไม่เห็นความต่างระดับนี้ชัดเจน โดยเฉพาะเมื่อพื้นผิวห้องน้ำกับห้องนอนเป็นสีใกล้เคียงกัน

พื้นเปียกจากละอองน้ำหรือหยดน้ำที่กระเซ็นออกมาจากห้องน้ำเป็นอีกปัจจัยที่ทำให้บริเวณทางเข้าออกลื่นกว่าจุดอื่น ผู้ดูแลควรตรวจสอบพื้นบริเวณนี้ทุกครั้งก่อนพาผู้สูงอายุเดินผ่าน ไม่ใช่ตรวจเฉพาะพื้นในห้องน้ำเท่านั้น

ผู้ดูแลควรยืนด้านข้างที่ผู้สูงอายุมีแรงน้อยกว่าหรือด้านที่เคยหกล้มมาก่อน วางมือข้างหนึ่งประคองที่เอว อีกข้างจับใต้แขนอย่างมั่นคง ไม่ใช่จับที่ข้อมือเพียงอย่างเดียวเพราะข้อมือรับน้ำหนักทั้งตัวไม่ไหวหากมีการเซกะทันหัน

ก่อนก้าวเดิน ควรให้ผู้สูงอายุหยุดนิ่งสักครู่เพื่อให้ร่างกายปรับตัว โดยเฉพาะผู้ที่มีความเสี่ยงความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือ orthostatic hypotension ซึ่งพบบ่อยในผู้ที่ใช้ยาความดันโลหิตหรือมีภาวะใช้ยาหลายชนิด

การเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนเสี่ยงกว่าตอนกลางวันมาก เพราะแสงน้อย ร่างกายยังไม่ตื่นเต็มที่ และสายตายังปรับตัวไม่ทัน ควรมีไฟส่องทางแบบเซนเซอร์เคลื่อนไหวหรือไฟหรี่ตลอดเส้นทางจากเตียงถึงห้องน้ำ เพื่อไม่ต้องเปิดไฟสว่างจ้าที่ทำให้ตาปรับตัวช้าลงไปอีก

ผู้สูงอายุหลายคนต้องการความเป็นส่วนตัวและไม่อยากให้ใครช่วยเข้าห้องน้ำ แม้จะเข้าใจความรู้สึกนี้ได้ ผู้ดูแลควรอธิบายเหตุผลด้านความปลอดภัยอย่างตรงไปตรงมา และเสนอทางเลือกที่ยังรักษาความเป็นส่วนตัวได้ เช่น อยู่รอนอกประตูแทนการเข้าไปด้วย หากยังปฏิเสธอย่างต่อเนื่องและมีความเสี่ยงหกล้มสูง ควรปรึกษานักกายภาพบำบัดถึงแนวทางที่เหมาะสม

ผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือ sarcopenia มักต้องใช้ไม้เท้าหรือวอล์กเกอร์ช่วยพยุงเดินไปห้องน้ำ ผู้ดูแลควรตรวจสอบว่าปลายยางของอุปกรณ์เหล่านี้ไม่สึกจนลื่น และพื้นที่ทางเข้าห้องน้ำกว้างพอให้วอล์กเกอร์เคลื่อนที่ผ่านโดยไม่ต้องบิดหรือยกข้ามธรณีประตูลำบาก การให้ผู้สูงอายุใช้อุปกรณ์ช่วยเดินเข้าห้องน้ำในกิจวัตรประจำวันอย่างสม่ำเสมอยังช่วยรักษาความมั่นใจและความคุ้นเคยกับเส้นทางเดิม ซึ่งลดความเสี่ยงหกล้มได้มากกว่าการเปลี่ยนวิธีช่วยเหลือไปมาบ่อย ๆ

หากผู้สูงอายุมีภาวะเปราะบางร่วมด้วย เช่น อ่อนเพลียง่าย น้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ หรือเดินช้าลงชัดเจนกว่าเดิม ผู้ดูแลควรเพิ่มความถี่ในการอยู่ใกล้เคียงขณะเดินเข้าออกห้องน้ำ และปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดเพื่อประเมินว่าจำเป็นต้องปรับอุปกรณ์ช่วยเดินหรือเพิ่มราวจับในเส้นทางเดินหรือไม่