ธรณีประตูที่ต่างระดับเป็นจุดสะดุดที่พบบ่อย ควรตรวจว่าไม่มีขอบสูงเกิน และหากมีควรมีแถบสีตัดกันให้มองเห็นชัด พื้นบริเวณรอยต่อระหว่างห้องนอนกับห้องน้ำควรแห้งอยู่เสมอ เพราะละอองน้ำจากห้องน้ำมักกระเซ็นออกมาโดยไม่รู้ตัว

วัสดุพื้นควรมีผิวสัมผัสกันลื่นแม้เปียก ไม่ใช่พื้นมันวาวที่ลื่นทันทีเมื่อมีความชื้น หากพื้นเดิมลื่นง่าย ควรพิจารณาปูแผ่นกันลื่นแบบยึดติดถาวรแทนพรมเช็ดเท้าที่เลื่อนหลุดง่าย

ผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางหรือมวลกล้ามเนื้อน้อยควรได้รับการตรวจเช็กลิสต์ถี่ขึ้นกว่าปกติ เพราะการทรงตัวที่ไม่มั่นคงทำให้จุดเสี่ยงเล็กน้อยกลายเป็นอันตรายใหญ่ได้ง่ายกว่าคนทั่วไป ผู้ดูแลควรสังเกตการเดินเข้าออกห้องน้ำของผู้สูงอายุในกิจวัตรประจำวันจริง ไม่ใช่ประเมินจากความรู้สึกเพียงอย่างเดียว

หากผู้สูงอายุใช้ยาหลายชนิดที่มีผลข้างเคียงทำให้ง่วงซึมหรือหน้ามืด ควรเพิ่มความถี่การตรวจธรณีประตูและราวจับ เพราะช่วงเวลาที่ยาออกฤทธิ์เต็มที่มักตรงกับช่วงเช้าหรือก่อนนอนซึ่งเป็นเวลาที่ต้องเข้าห้องน้ำบ่อย

แสงสว่างบริเวณทางเข้าออกต้องเพียงพอทั้งกลางวันและกลางคืน ควรมีสวิตช์ไฟที่เข้าถึงง่ายก่อนเข้าห้องน้ำ ไม่ใช่ต้องเดินเข้าไปในความมืดก่อนเปิดไฟ ราวจับควรติดตั้งทั้งบริเวณทางเข้าและภายในห้องน้ำ โดยเฉพาะจุดที่ต้องเปลี่ยนทิศทางการเดิน

ผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าหรือใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันมีความเสี่ยงเวียนศีรษะเวลาลุกเดินสูงกว่าปกติ ผู้ดูแลควรสังเกตอาการนี้ก่อนพาเดินเข้าห้องน้ำทุกครั้ง โดยเฉพาะช่วงกลางคืนหรือหลังตื่นนอน

ผู้สูงอายุที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือภาวะเปราะบางร่วมด้วยมักเดินช้าลงและทรงตัวได้ไม่มั่นคงเท่าเดิม ผู้ดูแลควรสังเกตว่าการเข้าออกห้องน้ำในกิจวัตรประจำวันใช้เวลานานขึ้นกว่าปกติหรือไม่ หากพบว่าใช้เวลานานขึ้นชัดเจนภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ควรบันทึกไว้และปรึกษาแพทย์เพื่อประเมินสาเหตุ แทนที่จะคิดว่าเป็นเรื่องปกติของอายุที่มากขึ้น

นอกจากราวจับแล้ว แผ่นกันลื่นแบบยึดติดถาวร ไฟเซนเซอร์เคลื่อนไหว และเก้าอี้พักระหว่างทางสำหรับผู้ที่เดินระยะไกลไม่ไหว ล้วนเป็นอุปกรณ์เสริมที่ช่วยลดความเสี่ยงบริเวณทางเข้าออกห้องน้ำได้อย่างเป็นรูปธรรม

สำหรับผู้ที่ต้องใช้ไม้เท้าหรือวอล์กเกอร์ ควรตรวจสอบว่าปลายยางของอุปกรณ์ไม่สึกและไม่ลื่นบนพื้นเปียก และเส้นทางเดินกว้างพอให้ใช้อุปกรณ์ได้สะดวกโดยไม่ต้องบิดตัวหรือยกข้ามสิ่งกีดขวาง

การตรวจเช็กลิสต์เพียงครั้งเดียวไม่เพียงพอ เพราะสภาพร่างกายผู้สูงอายุอาจเปลี่ยนแปลงได้ตามเวลา ผู้ดูแลควรจดบันทึกสั้น ๆ ทุกครั้งที่พบความผิดปกติ เช่น สะดุดธรณีประตู เวียนศีรษะ หรือขอความช่วยเหลือบ่อยขึ้นกว่าเดิม ข้อมูลเหล่านี้มีประโยชน์มากเมื่อนำไปปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด เพราะช่วยให้เห็นแนวโน้มที่ชัดเจนกว่าการเล่าจากความทรงจำ

หากครอบครัวมีผู้ดูแลหลายคนผลัดกันดูแล ควรมีวิธีสื่อสารร่วมกัน เช่น สมุดบันทึกหรือข้อความในกลุ่มครอบครัว เพื่อไม่ให้ข้อมูลอาการสำคัญตกหล่นไปเมื่อเปลี่ยนกะดูแล