อาการปวดหลังของผู้ดูแลผู้สูงอายุมักไม่ได้เกิดจากการยกผิดท่าเพียงครั้งเดียว แต่สะสมจากการทำซ้ำผิดวิธีวันละหลายครั้งต่อเนื่องเป็นเดือน จึงต้องเช็กพฤติกรรมตลอดวัน ไม่ใช่แค่ตอนยกครั้งแรก

ผู้ดูแลที่ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางหรือช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลยในกิจวัตรประจำวัน มักต้องยกหรือพยุงมากกว่าวันละ 4-6 ครั้ง ความเสี่ยงสะสมจึงสูงกว่าที่คิด

เตียงที่เตี้ยเกินไปทำให้ผู้ดูแลต้องก้มตัวมากขึ้นทุกครั้งที่ช่วยพยุง ควรปรับความสูงเตียงหรือใช้ขาตั้งเตียงเสริมให้อยู่ระดับที่ผู้ดูแลไม่ต้องก้มมากเกินไป

พื้นที่แคบรอบเตียงหรือรถเข็นบังคับให้ผู้ดูแลต้องบิดตัวขณะยก ซึ่งเป็นสาเหตุบาดเจ็บหลังที่พบบ่อย ควรจัดพื้นที่ให้เดินอ้อมได้สะดวกแทนการบิดตัว

พื้นผิวที่ลื่นหรือไม่เรียบบริเวณจุดที่ต้องยืนขณะพยุงผู้สูงอายุก็เพิ่มความเสี่ยงเช่นกัน เพราะผู้ดูแลต้องออกแรงเกร็งขาและหลังมากขึ้นเพื่อทรงตัวเอง หากพื้นเปียกหรือมีพรมเลื่อนง่าย ควรแก้ไขจุดนั้นก่อนเริ่มพยุงทุกครั้ง แทนที่จะฝืนทำต่อไปเพราะรีบเร่ง

หากทำตามท่าทางที่ถูกต้องและปรับสภาพแวดล้อมแล้วแต่ยังปวดหลังทุกวัน อาจถึงเวลาต้องใช้อุปกรณ์ช่วย เช่น เข็มขัดพยุงตัวหรือกระดานเลื่อน หรือพิจารณาจ้างผู้ช่วยดูแลเพิ่มเติมบางช่วงเวลา

ผู้ดูแลบางคนมีท่ายกที่ถูกต้องเกือบทุกครั้งแล้ว แต่ยังปวดหลังเพราะยกหรือพยุงผู้สูงอายุมากกว่าวันละ 4-6 ครั้งติดต่อกันโดยไม่มีช่วงพักฟื้นตัวของกล้ามเนื้อเพียงพอ ความถี่ที่สูงเกินไปสะสมความล้าของกล้ามเนื้อหลังได้แม้ท่าทางจะถูกต้องเกือบทั้งหมด

การนับจำนวนครั้งที่ต้องยกหรือพยุงผู้สูงอายุในแต่ละวันช่วยให้ผู้ดูแลและครอบครัวเห็นภาพชัดว่าภาระตกอยู่ที่ใครมากเกินไปหรือไม่ และควรกระจายงานหรือเพิ่มอุปกรณ์ช่วยเมื่อใด