หลายครอบครัวเริ่มต้นด้วยการเขียนตารางกิจวัตรแบบตายตัวหนึ่งชุดแล้วใช้ซ้ำทุกวัน แต่ในชีวิตจริงวันธรรมดาที่ลูกหลานต้องออกไปทำงานกับวันหยุดที่ทุกคนอยู่บ้านมีจังหวะต่างกันมาก ช่วงเช้าวันทำงานอาจต้องรีบส่งมอบงานดูแลให้อีกคนก่อนออกจากบ้าน ขณะที่วันหยุดอาจมีเวลาพาผู้สูงอายุออกไปเดินเล่นหรือทำกิจกรรมที่ไม่ได้ทำในวันธรรมดา ตารางที่ดีจึงควรมีอย่างน้อยสองเวอร์ชัน คือเวอร์ชันวันทำงานกับเวอร์ชันวันหยุด แล้วปรับรายละเอียดย่อยตามสถานการณ์จริงของแต่ละสัปดาห์

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือความสามารถของผู้สูงอายุเปลี่ยนแปลงได้ตามช่วงเวลา ถ้าเพิ่งออกจากโรงพยาบาล เพิ่งเปลี่ยนยา หรือเริ่มมีอาการเดินช้าลงกว่าที่เคยเป็น ตารางเดิมที่เคยใช้ได้ดีอาจเริ่มไม่ตอบโจทย์ ต้องกลับมาทบทวนว่ากิจวัตรพื้นฐานอย่างการกินอาหาร อาบน้ำ แต่งตัว เข้าห้องน้ำ และการเคลื่อนย้ายตัว หรือที่เรียกว่า ADL ยังทำได้เท่าเดิมหรือไม่ ก่อนจะปรับตารางให้สอดคล้องกับความสามารถจริงในช่วงนั้น

ช่วงเช้าหลังตื่นนอนมักเป็นช่วงที่ร่างกายยังไม่ตื่นตัวเต็มที่ ความดันอาจยังปรับตัวไม่ทัน การลุกจากเตียงเร็วเกินไปจึงเสี่ยงหน้ามืดจากความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า ควรให้เวลานั่งขอบเตียงสักครู่ก่อนลุกยืน ส่วนช่วงบ่ายมักเป็นช่วงที่ผู้สูงอายุที่อยู่บ้านคนเดียวหรือมีคนดูแลไม่อยู่ใกล้รู้สึกเหงาหรือง่วงจากการพักหลังอาหารกลางวัน หากงีบนานเกินไปอาจกระทบการนอนตอนกลางคืน

ช่วงเย็นถึงหัวค่ำเป็นช่วงที่หลายบ้านให้ยามื้อเย็นพร้อมกับเตรียมอาหาร ความรีบเร่งในช่วงนี้เป็นจุดที่มักลืมยาหรือให้ยาผิดเวลาได้ง่าย ส่วนกลางคืนคือช่วงที่มีความเสี่ยงสูงที่สุดจุดหนึ่ง เพราะการลุกไปเข้าห้องน้ำกลางดึกในที่มืดหรือครึ่งหลับครึ่งตื่นเป็นสาเหตุการหกล้มที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ การจัดตารางจึงต้องคิดเรื่องแสงสว่างและเส้นทางเดินตอนกลางคืนควบคู่ไปกับเวลาด้วย ไม่ใช่มองแค่ว่าใครอยู่เวรตอนไหน

ครอบครัวจำนวนมากเริ่มแบ่งงานดูแลด้วยการหารเวลาให้เท่ากันในหมู่พี่น้อง เช่น คนละหนึ่งสัปดาห์ หรือคนละหนึ่งวันต่อสัปดาห์ ซึ่งดูเป็นธรรมบนกระดาษแต่ในทางปฏิบัติมักไม่สอดคล้องกับชีวิตจริง คนที่ทำงานเป็นกะกลางคืนหรือมีลูกเล็กอาจรับงานดูแลตอนกลางวันได้ยากกว่าคนที่ทำงานประจำเวลาราชการ การแบ่งงานที่ยั่งยืนกว่าคือเริ่มจากถามตรง ๆ ว่าแต่ละคนมีเวลาว่างจริงช่วงไหน มีกำลังกายพอสำหรับงานที่ต้องยกพยุงหรือไม่ และมีข้อจำกัดอะไรที่คนอื่นควรรู้ล่วงหน้า

งานดูแลไม่ได้มีแค่การอยู่เฝ้า แต่ยังมีงานเบื้องหลังอย่างการซื้อของ จัดยา พาไปหาหมอ และจัดการเรื่องเงิน ซึ่งบางคนอาจถนัดและมีเวลาทำงานส่วนนี้มากกว่าการอยู่เฝ้าตลอดวัน การแบ่งงานตามความถนัดและข้อจำกัดจริงจึงมักได้ผลดีกว่าการแบ่งเวลาเท่ากันทุกคน และช่วยลดความรู้สึกไม่เป็นธรรมที่มักเกิดขึ้นเมื่อพี่น้องคนหนึ่งรู้สึกว่าตัวเองแบกภาระมากกว่าคนอื่นทั้งที่ใช้เวลาเท่ากัน

บ้านไทยหลายหลังยังเป็นบ้านหลายชั้นหรือมีบันไดชัน ทำให้เส้นทางจากห้องนอนไปห้องน้ำในเวลากลางคืนมีความเสี่ยงมากกว่าบ้านชั้นเดียว หากผู้สูงอายุนอนชั้นบนแต่ห้องน้ำหลักอยู่ชั้นล่าง ตารางดูแลควรมีการวางแผนเรื่องกระโถนหรือห้องน้ำสำรองใกล้ห้องนอนสำหรับเวลากลางคืน แทนที่จะให้เดินขึ้นลงบันไดตอนมืดเป็นประจำ

อีกข้อจำกัดที่พบบ่อยคือครอบครัวที่ลูกหลานทำงานนอกบ้านทั้งหมดในเวลากลางวัน เหลือผู้สูงอายุอยู่บ้านคนเดียวหรือกับผู้ดูแลจ้างเพียงคนเดียว ตารางในช่วงนี้ควรมีจุดเช็คอินทางโทรศัพท์เป็นระยะ และมีแผนสำรองไว้ล่วงหน้าว่าถ้าผู้ดูแลหลักป่วยกะทันหันหรือโทรศัพท์บ้านใช้งานไม่ได้ ใครจะเป็นคนไปดูแลแทนได้ในเวลาสั้นที่สุด