ความผิดพลาดอันดับต้น ๆ คือการลดปริมาณน้ำดื่มลงเพื่อหวังให้เข้าห้องน้ำน้อยครั้งลง วิธีนี้มักได้ผลตรงข้าม เพราะปัสสาวะที่เข้มข้นขึ้นจะระคายเคืองกระเพาะปัสสาวะและกระตุ้นให้ปวดปัสสาวะบ่อยขึ้นแทน อีกทั้งยังเพิ่มความเสี่ยงขาดน้ำและติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ ซึ่งในผู้สูงอายุอาจแสดงออกเป็นอาการสับสนมากกว่าอาการปวดแสบชัดเจน

ความผิดพลาดที่คู่กันคือการเร่งให้ผู้สูงอายุเดินเร็วขึ้นเมื่อบอกว่าปวดปัสสาวะ ทั้งที่ความจริงการรีบเร่งคือสาเหตุหลักของการหกล้มในห้องน้ำ ควรสอนให้เดินด้วยความเร็วปกติแต่ออกเดินเร็วขึ้น คือชวนไปห้องน้ำล่วงหน้าก่อนที่จะปวดมาก แทนที่จะรอให้ปวดมากแล้วค่อยรีบ

หลายครอบครัวเลือกใช้ผ้าอ้อมผู้ใหญ่ตลอดเวลาทันทีที่เริ่มมีอุบัติเหตุแม้เพียงครั้งเดียว ทั้งที่ผู้สูงอายุยังมีความสามารถทำกิจวัตรประจำวันด้านการเข้าห้องน้ำอยู่บ้าง การใส่ผ้าอ้อมตลอดเวลาโดยไม่ลองปรับตารางหรือสิ่งแวดล้อมก่อน อาจทำให้ความสามารถที่เหลืออยู่ถดถอยเร็วขึ้น และกระทบความรู้สึกมีศักดิ์ศรีของผู้สูงอายุอย่างมาก ควรใช้เป็นตัวเสริมความมั่นใจในบางสถานการณ์ ไม่ใช่คำตอบแรกที่เลือกใช้

อีกจุดที่มองข้ามบ่อยคือผลของยาที่ใช้อยู่ ผู้สูงอายุจำนวนมากมีภาวะใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันหรือ polypharmacy โดยไม่รู้ว่ายาขับปัสสาวะ ยานอนหลับ หรือยาบางกลุ่มมีผลต่อความถี่และความเร่งด่วนในการปัสสาวะ การแก้ปัญหาโดยไม่ทบทวนรายการยากับแพทย์หรือเภสัชกรก่อน จึงมักพลาดสาเหตุที่แท้จริงไป

การพูดตำหนิหรือแสดงความรำคาญเมื่อผู้สูงอายุมีอุบัติเหตุ เป็นความผิดพลาดที่ส่งผลเสียระยะยาว เพราะจะทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกอับอายจนปกปิดอาการ ไม่กล้าบอกเมื่อปวด หรือลดการดื่มน้ำเองโดยไม่ปรึกษาใคร ซึ่งยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง ควรตอบสนองด้วยน้ำเสียงปกติเสมือนเป็นเรื่องธรรมดาที่แก้ไขได้

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือแสงสว่างและสิ่งกีดขวางระหว่างเตียงกับห้องน้ำ ผู้สูงอายุจำนวนมากไม่กล้าลุกกลางดึกเพราะมืดและกลัวสะดุด ทำให้ยิ่งกลั้นนานขึ้นหรือเสี่ยงหกล้มเมื่อฝืนเดินในที่มืด การไม่ติดไฟทางเดินหรือไม่จัดของวางให้พ้นทางเดินจึงเป็นจุดเสี่ยงที่แก้ได้ง่ายแต่มักถูกมองข้าม

ความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดคือการคิดว่าอาการกลั้นไม่อยู่ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นเรื่องธรรมดาของวัยชราไปเสียหมด ทั้งที่ถ้าเกิดขึ้นภายในไม่กี่วันหรือร่วมกับไข้ สับสน หรือซึมลงกว่าเดิม อาจเป็นสัญญาณของภาวะสับสนเฉียบพลันจากการติดเชื้อ ซึ่งต้องรีบพบแพทย์ไม่ใช่รอปรับตารางขับถ่ายเองที่บ้าน

การแยกระหว่างความเปลี่ยนแปลงค่อยเป็นค่อยไปตามวัยกับความเปลี่ยนแปลงเฉียบพลันจึงสำคัญมาก ครอบครัวควรถามตัวเองเสมอว่า 'เรื่องนี้ต่างจากปกติของท่านแค่ไหน และเกิดขึ้นเร็วแค่ไหน' ก่อนตัดสินใจว่าจะจัดการเองหรือควรพบแพทย์