วอล์กเกอร์ที่ใช้ทุกวันสึกหรอเร็วกว่าที่คิด โดยเฉพาะปลายยางกันลื่นและน็อตล็อกขาพับ การตรวจครั้งเดียวตอนซื้อไม่เพียงพอสำหรับการใช้งานระยะยาว

ผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางหรือมวลกล้ามเนื้อน้อยมักไม่มีแรงสำรองพอจะทรงตัวได้หากวอล์กเกอร์เกิดปัญหากะทันหัน เช่น ขาพับยุบ จึงต้องป้องกันไว้ก่อนด้วยการตรวจเช็กเป็นกิจวัตรประจำวัน

การเช็กลิสต์ที่ทำเป็นประจำช่วยจับสัญญาณเสื่อมสภาพตั้งแต่เนิ่น ๆ ก่อนที่จะกลายเป็นอุบัติเหตุจริง

หลายครอบครัวตรวจแค่ว่าวอล์กเกอร์ 'ดูปกติ' ด้วยสายตา แต่ไม่ได้ลองดันหรือกดน้ำหนักทดสอบความมั่นคงจริง ซึ่งเป็นวิธีเดียวที่จะรู้ว่าน็อตหลวมหรือไม่

พื้นที่เดินก็เป็นส่วนหนึ่งของความปลอดภัยพอ ๆ กับตัวอุปกรณ์ พรมเช็ดเท้าที่ขอบม้วนงอ สายไฟที่พาดผ่านทางเดิน หรือแสงสว่างไม่พอในเวลากลางคืน ล้วนเพิ่มความเสี่ยงแม้วอล์กเกอร์จะอยู่ในสภาพดี

รองเท้าที่ผู้สูงอายุสวมก็ส่งผลต่อความสูงวอล์กเกอร์ที่ตั้งไว้ หากเปลี่ยนรองเท้าส้นสูงต่ำต่างไปจากที่วัดไว้ครั้งแรก ต้องปรับความสูงใหม่ทุกครั้ง

หากผู้สูงอายุบ่นว่าวอล์กเกอร์ 'โยกไปมา' ขณะยืน หรือได้ยินเสียงดังผิดปกติขณะเดิน ควรหยุดใช้ทันทีและตรวจสอบก่อนใช้ต่อ

หากผลการทดสอบลุกเดินตามเวลา (Timed Up and Go) ใช้เวลานานขึ้นผิดปกติเมื่อเทียบกับเดือนก่อน อาจสะท้อนว่าความสามารถในการเดินเปลี่ยนไป ควรให้นักกายภาพบำบัดประเมินซ้ำ ไม่ใช่แค่ตรวจตัวอุปกรณ์

ควรมอบหมายให้สมาชิกในบ้านคนใดคนหนึ่งรับผิดชอบหลักในการตรวจเช็กลิสต์ทุกเช้า แทนที่จะปล่อยให้ 'ใครก็ได้ที่ว่าง' ทำ เพราะความไม่ต่อเนื่องเป็นสาเหตุที่ทำให้จุดชำรุดเล็ก ๆ ถูกมองข้ามสะสมจนกลายเป็นปัญหาใหญ่

หากผู้สูงอายุยังพอมีแรงและสายตาดี อาจฝึกให้ช่วยตรวจจุดง่าย ๆ ด้วยตัวเอง เช่น สังเกตเสียงผิดปกติขณะเดิน แต่จุดที่ต้องก้มดูใกล้ ๆ เช่น น็อตล็อกขาพับ ควรให้ผู้ดูแลเป็นคนตรวจแทนเสมอ เพราะผู้สูงอายุจำนวนมากมีสายตายาวตามวัย (presbyopia) ที่ทำให้มองเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ ได้ยากขึ้น

การมอบหมายหน้าที่ชัดเจนยังช่วยให้เช็กลิสต์นี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันของบ้าน ไม่ใช่งานพิเศษที่ทำบ้างไม่ทำบ้างตามความสะดวก