ซีกที่อ่อนแรงมักควบคุมกำลังและความรู้สึกไม่แน่นอน มือที่กำราวอาจหลุดโดยไม่รู้ตัว หรือแรงเหยียดข้อศอกไม่พอรับน้ำหนักตัว ผู้ป่วยจึงพึ่งมือและขาข้างดีเป็นหลัก ราวจับที่อยู่ฝั่งข้างดีทำให้ทั้งตัวเอียงไปทางที่มีแรง ส่วนราวฝั่งข้างอ่อนแรงให้ประโยชน์น้อยหรือหลอกให้ใช้แรงผิดทาง

ผู้ป่วยบางคนรับรู้ซีกที่อ่อนแรงไม่ครบ เรียกว่าละเลยด้านนั้น มองไม่เห็นหรือลืมว่ามีแขนขาอีกข้าง ราวจับที่ดีจึงควรมองเห็นง่ายจากฝั่งที่ผู้ป่วยหันถึง และไม่ให้ผู้ป่วยต้องเอื้อมข้ามตัว

NIA ระบุว่าผู้สูงอายุที่เคยหกล้มหรือมีปัญหาการทรงตัวเสี่ยงล้มซ้ำ ผู้ป่วยหลอดเลือดสมองจึงเป็นกลุ่มที่การปรับห้องน้ำให้เหมาะกับร่างกายของแต่ละคนมีความสำคัญ ไม่ใช่การติดมาตรฐานเหมือนกันทุกบ้าน การเข้าห้องน้ำเป็นหนึ่งในกิจวัตรประจำวัน (ADL) ที่ทีมฟื้นฟูใช้ประเมินว่าผู้ป่วยพึ่งตัวเองได้แค่ไหน

เวลาลุกจากชักโครก ผู้ป่วยมักโน้มตัวไปข้างหน้า แล้วใช้มือข้างดีดันหรือดึงราวข้างตัว ราวข้างชักโครกฝั่งมือข้างดีจึงสำคัญที่สุด ส่วนฝั่งอ่อนแรงอาจเว้นไว้ให้ผู้ดูแลยืนช่วย ถ้ามีผนังด้านเดียวที่ติดราวได้ แล้วผนังนั้นอยู่ฝั่งอ่อนแรง ควรพิจารณาราวแบบยึดกับพื้นหรือโครงชักโครกเสริม หรือเปลี่ยนทิศการนั่งตามคำแนะนำของนักกิจกรรมบำบัด

ความสูงและระยะจากชักโครกไม่ควรใช้เลขตายตัวจากอินเทอร์เน็ต เพราะขึ้นกับความสูงผู้ป่วยและท่าลุกที่ทำได้ ให้ลองนั่ง แล้วให้ผู้ป่วยเอื้อมแบบที่จะใช้จริงพร้อมผู้ช่วยยืนข้าง ทำเครื่องหมายด้วยเทปกาวบนผนังก่อนเจาะ บทความเรื่องราวข้างชักโครกแบบพับและแบบยึดมีรายละเอียดทางเลือกที่เกี่ยวกับห้องแคบ

ผนังต้องรับน้ำหนักตัวจริงเมื่อผู้ป่วยทิ้งน้ำหนักลงบนราว ผนังเบา เช่น ยิปซัมหรือผนังกระเบื้องบางไม่เหมาะ ต้องมีแผ่นรองหรือโครงหลังผนังก่อนเสมอ

ขั้นเข้าอาบน้ำเป็นจุดที่พลาดบ่อย ผู้ป่วยต้องยกขาข้างดีข้ามขอบก่อนตามหลักก้าวด้วยขาข้างดีขึ้นและข้างอ่อนแรงลง ราวจับตรงทางเข้าจึงควรอยู่ฝั่งที่มือข้างดีเอื้อมถึงตั้งแต่ยังยืนอยู่นอกห้อง ไม่ใช่ต้องเดินเข้าไปก่อนถึงจะจับได้

เมื่อนั่งบนเก้าอี้อาบน้ำ ผู้ป่วยต้องมีที่จับตอนหมุนตัวหรือเลื่อนก้นเล็กน้อย ราวแนวนอนที่ผนังด้านที่นั่งช่วยได้ ราวแนวตั้งใกล้ก๊อกช่วยตอนยืนขึ้นบางครั้ง ตำแหน่งของก๊อกและฝักบัวควรอยู่ในมือที่ใช้งานง่าย ไม่ต้องเอื้อมข้ามตัวไปทางซีกอ่อนแรง

ผ้าเช็ดตัวและราวแขวนไม่ใช่ราวจับ ห้ามใช้ราวแขวนผ้าหรือก๊อกน้ำเป็นที่ดึงตัว เพราะไม่ได้ออกแบบรับน้ำหนัก และผู้ป่วยที่ความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าอาจหน้ามืดทันทีที่ยืน จึงควรมีราวให้จับก่อนปล่อยมือเสมอ

วิธีคิดง่ายที่สุดคือวาดผังห้องน้ำบนกระดาษแล้วกำกับว่าซีกไหนอ่อนแรง จากนั้นลากเส้นทางที่ผู้ป่วยเดินและหมุนตัวในแต่ละงาน ผู้ป่วยซีกขวาอ่อนแรงจะใช้มือซ้าย ผังจึงตรงข้ามกับผู้ป่วยซีกซ้ายอ่อนแรง ห้องเดียวกันอาจต้องการราวคนละตำแหน่ง

ถ้าห้องน้ำแคบจนผู้ป่วยต้องเข้าด้านที่ไม่ถนัด อาจสลับทิศนั่งชักโครกหรือย้ายเก้าอี้อาบน้ำ ไม่ควรฝืนติดราวตามภาพตัวอย่างที่ไม่ตรงห้อง ถ้าผู้ป่วยกลับมารักษาซีกตรงข้ามภายหลังจากโรคซ้ำ ผังอาจต้องปรับใหม่

ผู้ดูแลที่ต้องเข้าไปช่วยควรมีที่ยืนด้วย ราวที่ติดแน่นเกินไปตลอดผนังอาจกันพื้นที่ที่ผู้ดูแลต้องใช้

นักกิจกรรมบำบัดประเมินว่าผู้ป่วยทำงานในห้องน้ำอย่างไร เช่น ลุกเองได้ไหม ต้องใช้แรงช่วยเท่าไร ทรงตัวตอนหมุนได้หรือเปล่า แล้วแนะนำตำแหน่งราวและอุปกรณ์เสริม ผู้ป่วยบางรายได้รับการเยี่ยมบ้านจากทีมฟื้นฟูหลังออกจากโรงพยาบาล ลองถามที่โรงพยาบาลหรือศูนย์ฟื้นฟูใกล้บ้านว่ามีบริการหรือไม่และต้องนัดอย่างไร

ถ้าเยี่ยมบ้านไม่ได้ ถ่ายรูปห้องน้ำหลายมุม วัดความกว้างประตู ความสูงชักโครก และระยะผนังกับชักโครก แล้วนำไปปรึกษาที่คลินิกฟื้นฟู ผู้ประเมินจะช่วยอ่านผังและบอกจุดเสี่ยงได้ แม้ไม่ได้เห็นห้องจริง

กรมการแพทย์และองค์กรด้านสุขภาพเน้นว่าการฟื้นฟูหลังโรคหลอดเลือดสมองต้องปรับให้เหมาะกับแต่ละคนและแต่ละบ้าน ราวจับที่ติดตามสูตรสำเร็จจึงเป็นเพียงจุดเริ่มต้น

ราวจับไม่ใช่เครื่องมือย้ายผู้ป่วย ถ้าผู้ป่วยลุกไม่ไหวหรือขาทรุด ผู้ดูแลที่พยายามดึงผู้ป่วยขึ้นผ่านราวอาจทำให้ผู้ป่วยล้มหรือผู้ดูแลบาดเจ็บ ในกรณีนั้นควรใช้อุปกรณ์ช่วยย้ายหรือขอความช่วยเหลือจากทีมรักษา

ราวที่ติดไม่แน่น โยก หรือผนังเริ่มร่อน ต้องหยุดใช้ทันที ตรวจแน่นหนาทุกเดือนด้วยการลองดึงด้วยแรงที่ใช้งานจริงโดยมีคนอื่นอยู่ใกล้ เนื่องจากความชื้นและน้ำหนักซ้ำ ๆ ทำให้สกรูคลายได้

ผู้ป่วยที่ความจำบกพร่องหรือใจร้อนอาจพยายามลุกโดยไม่เรียกคน ควรใช้ราวร่วมกับระบบเรียกผู้ดูแล และไม่ปล่อยให้อยู่ห้องน้ำคนเดียวจนกว่าทีมฟื้นฟูประเมินว่าปลอดภัย