รถเข็นที่มีความสูงเบาะ ความกว้าง และความสูงพนักพิงไม่พอดีกับสัดส่วนร่างกาย เป็นสาเหตุของปัญหาหลายอย่าง เช่น หากเบาะสูงเกินไป เท้าจะไม่แตะพักเท้าได้เต็มที่ ทำให้แรงกดตกที่ก้นมากเกินไปจนเสี่ยงแผลกดทับ หากเบาะกว้างเกินไป ลำตัวจะเอียงข้างและเสี่ยงไถลหลุดจากที่นั่ง

ควรให้นักกายภาพบำบัดหรือผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์ช่วยเดินเป็นผู้ปรับตั้งรถเข็นให้เหมาะกับผู้สูงอายุแต่ละคนโดยเฉพาะ ไม่ควรใช้รถเข็นมาตรฐานทั่วไปโดยไม่ปรับแต่งเลย โดยเฉพาะหากใช้งานเป็นเวลานานในแต่ละวัน

ก่อนย้ายตัวทุกครั้ง ต้องล็อกเบรกล้อทั้งสองข้างให้แน่นและยกที่พักเท้าขึ้นเพื่อไม่ให้เกะกะขณะยืนหรือหมุนตัว วางรถเข็นเป็นมุมประมาณสี่สิบห้าองศากับเก้าอี้หรือเตียงที่จะย้ายไป แทนการวางขนานตรง เพราะมุมนี้ช่วยลดระยะการหมุนตัวและความเสี่ยงเสียหลัก

ระหว่างย้ายตัว ผู้ดูแลควรยืนด้านหน้าหรือด้านข้างที่ผู้สูงอายุมีแรงน้อยกว่า ประคองที่เอวหรือใต้แขน ให้เวลาผู้สูงอายุยืนนิ่งสักครู่ก่อนหมุนตัวนั่งลง โดยเฉพาะผู้ที่มีความเสี่ยงความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า

เมื่อเข็นผ่านธรณีประตูหรือขอบพื้นต่างระดับ ควรเอียงรถเข็นเล็กน้อยให้ล้อหน้ายกข้ามขอบก่อนแล้วค่อยดันล้อหลังตามในจังหวะเดียวกัน แทนการดันตรงเข้าไปซึ่งอาจทำให้ล้อหน้าติดขอบและรถเข็นสะดุดกะทันหัน หากเป็นทางลาด ควรเข็นขึ้นแบบเดินหน้าตามปกติ แต่เข็นลงทางลาดชันโดยหันหลังลงและเดินถอยหลังช้า ๆ เพื่อควบคุมความเร็วและป้องกันรถเข็นไหลเร็วเกินไป

ผู้ที่นั่งรถเข็นเป็นเวลานานควรเปลี่ยนอิริยาบถหรือขยับตัวทุกหนึ่งถึงสองชั่วโมง เพื่อลดแรงกดที่จุดเดิมซ้ำ ๆ ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญของแผลกดทับ ควรตรวจดูผิวหนังบริเวณก้น หลัง และส้นเท้าเป็นประจำ หากพบรอยแดงที่ไม่จางหายภายในสิบห้านาทีหลังขยับตัว ควรปรึกษาแพทย์หรือพยาบาลทันที

สำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางและต้องใช้รถเข็นเป็นหลักในกิจวัตรประจำวัน ความสามารถในการทรงตัวและกำลังแขนที่ใช้เข็นเองอาจเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา ผู้ดูแลจึงควรสังเกตว่าผู้สูงอายุเข็นรถเข็นเองได้ระยะทางสั้นลงกว่าเดิมหรือไม่ หรือเริ่มขอความช่วยเหลือบ่อยขึ้นในเส้นทางที่เคยเข็นเองได้ หากพบความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ ควรปรึกษานักกายภาพบำบัดเพื่อทบทวนทั้งการปรับตั้งรถเข็นและแผนการดูแลใหม่ แทนที่จะปล่อยให้ฝืนเข็นต่อไปจนเกิดอาการปวดไหล่หรือข้อมือสะสม