ข้อผิดพลาดแรกคือเลือกเกมที่ยากเกินไปตั้งแต่เริ่มต้น ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกพ่ายแพ้ซ้ำ ๆ จนหมดกำลังใจ ควรเริ่มจากระดับง่ายที่สุดก่อนแล้วค่อยเพิ่มความท้าทาย

ข้อผิดพลาดที่สองคือเปลี่ยนเกมใหม่บ่อยเกินไปโดยไม่ให้เวลาคุ้นเคยกับเกมเดิม ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกสับสนตลอดเวลาและไม่มีโอกาสพัฒนาความชำนาญที่สร้างความมั่นใจ

ข้อผิดพลาดที่สามคือคาดหวังว่าเกมฝึกสมองจะเห็นผลชัดเจนในเวลาสั้น ๆ หรือป้องกันภาวะสมองเสื่อมได้แน่นอน ความคาดหวังที่เกินจริงนี้อาจทำให้ผิดหวังและเลิกเล่นเมื่อไม่เห็นผลตามที่คิด

ข้อผิดพลาดที่สี่คือเปรียบเทียบผลการเล่นของผู้สูงอายุกับสมาชิกครอบครัวคนอื่น เช่น หลานหรือคนที่เล่นเก่งกว่า การเปรียบเทียบนี้สร้างความรู้สึกด้อยค่าและทำลายความสนุกของกิจกรรมไปโดยไม่จำเป็น

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือไม่ปรับสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม เช่น แสงไม่เพียงพอ ตัวหนังสือในเกมเล็กเกินไป หรือเสียงรบกวนจากทีวีขณะเล่น สิ่งเหล่านี้ทำให้เล่นได้ยากขึ้นโดยไม่เกี่ยวกับความสามารถทางสมองเลย

ข้อผิดพลาดที่หกคือปล่อยให้ผู้สูงอายุเล่นเกมฝึกสมองคนเดียวตลอดเวลาโดยไม่มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นเลย ทั้งที่การเล่นร่วมกับคนในครอบครัวเป็นครั้งคราวช่วยเพิ่มความเพลิดเพลินและการเชื่อมต่อทางสังคมไปพร้อมกัน

ข้อผิดพลาดที่เจ็ดคือมองข้ามสัญญาณผิดปกติที่เกิดขึ้นระหว่างเล่นเกม เช่น ลืมกติกาที่เคยจำได้ดี สับสนกับสิ่งที่เคยทำคล่อง หรือหงุดหงิดรุนแรงผิดปกติ โดยคิดว่าเป็นแค่เรื่องของเกม

หากสัญญาณเหล่านี้เกิดขึ้นต่อเนื่องและกระทบกิจวัตรประจำวันด้านอื่นด้วย ควรพาไปพบแพทย์เพื่อประเมินแทนการปล่อยผ่าน เพราะการประเมินเร็วช่วยให้วางแผนดูแลได้ทันท่วงที

ข้อผิดพลาดที่แปดคือสรุปทันทีว่าผู้สูงอายุเล่นเกมแย่ลงเพราะความจำเสื่อมลง โดยไม่พิจารณาว่าผู้สูงอายุจำนวนมากใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) เพื่อควบคุมโรคประจำตัวหลายโรค ยาบางกลุ่มมีผลข้างเคียงทำให้ง่วงซึม สมาธิลดลง หรือคิดช้าลงในบางช่วงเวลาของวัน ซึ่งทำให้ดูเหมือนเล่นเกมได้แย่ลงทั้งที่ความสามารถทางความคิดจริงไม่ได้เปลี่ยนแปลง ครอบครัวควรสังเกตว่าความสามารถในการเล่นแตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลาของวันหรือหลังเริ่มยาใหม่หรือไม่ ก่อนสรุปว่าเป็นสัญญาณของปัญหาความจำ

อีกจุดที่มักถูกมองข้ามคือผู้สูงอายุที่มีภาวะเปราะบางร่วมด้วยมักเหนื่อยง่ายและหมดสมาธิเร็วกว่าผู้สูงอายุทั่วไป ทำให้เล่นเกมได้สั้นลงหรือดูเหมือนไม่ตั้งใจ ทั้งที่จริงเป็นข้อจำกัดทางร่างกายมากกว่าทางความคิด หากไม่แน่ใจว่าอาการที่เห็นเกี่ยวข้องกับยา ความเปราะบาง หรือปัญหาความจำจริง ควรปรึกษาแพทย์ประจำตัวซึ่งอาจใช้เครื่องมือคัดกรองเบื้องต้นอย่าง Mini-Cog เพื่อช่วยแยกสาเหตุให้ชัดเจนขึ้น แทนการสรุปเองที่บ้าน