หลายครอบครัวจ่ายค่าใช้จ่ายเต็มจำนวนจากกระเป๋าตัวเองตั้งแต่ต้น โดยไม่รู้ว่าผู้สูงอายุอาจมีสิทธิบางอย่างที่ช่วยลดภาระได้ เช่น สิทธิบริการดูแลระยะยาวสำหรับผู้มีภาวะพึ่งพิงจากสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือสิทธิจากประกันสังคมกรณีที่ผู้สูงอายุเคยเป็นผู้ประกันตน ความผิดพลาดนี้เกิดจากความเข้าใจผิดว่าการตรวจสอบสิทธิยุ่งยากเกินไป ทั้งที่ในความเป็นจริงเป็นขั้นตอนที่ควรทำตั้งแต่แรกก่อนเริ่มวางแผนค่าใช้จ่ายด้วยซ้ำ

อีกความผิดพลาดที่เชื่อมโยงกันคือการรอจนเกิดเหตุฉุกเฉิน เช่น หกล้มหรือเข้าโรงพยาบาลกะทันหัน ก่อนจะเริ่มหาข้อมูลเรื่องสิทธิและค่าใช้จ่าย ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ครอบครัวมีความเครียดสูงอยู่แล้ว การหาข้อมูลในช่วงนั้นมักทำได้ไม่ละเอียดเท่าที่ควร และอาจตัดสินใจเลือกบริการที่แพงกว่าที่จำเป็นเพราะรีบร้อน

ในหลายครอบครัว มีสมาชิกคนหนึ่งที่กลายเป็นผู้ดูแลหลักโดยธรรมชาติ เช่น ลูกที่อยู่บ้านเดียวกับพ่อแม่ หรือลูกสาวที่ถูกคาดหวังให้รับผิดชอบมากกว่าพี่น้องคนอื่นตามค่านิยมดั้งเดิม ความผิดพลาดคือปล่อยให้สถานการณ์นี้ดำเนินไปโดยไม่มีการพูดคุยแบ่งภาระอย่างชัดเจน ซึ่งในระยะยาวมักนำไปสู่ความรู้สึกไม่เป็นธรรมและความเหนื่อยล้าสะสมของผู้ดูแลหลักคนนั้น

ปัญหานี้มักซ้อนทับกับความผิดพลาดที่สี่ คือการไม่มีบันทึกค่าใช้จ่ายกลางที่ทุกคนเข้าถึงได้ เมื่อไม่มีตัวเลขที่ชัดเจน การพูดคุยเรื่องแบ่งภาระมักกลายเป็นการเถียงกันด้วยความรู้สึกแทนข้อมูลจริง

เมื่องบประมาณตึงตัว หลายครอบครัวเลือกตัดค่าใช้จ่ายสำหรับการพักของผู้ดูแล เช่น บริการดูแลระยะสั้นหรือการจ้างคนมาช่วยสักสองสามชั่วโมงต่อสัปดาห์ ออกก่อนเป็นอันดับแรก เพราะมองว่าเป็นรายการที่ไม่จำเป็น ทั้งที่ในความเป็นจริง การที่ผู้ดูแลหลักไม่ได้พักเลยเป็นเวลานาน เพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะเหนื่อยล้าสะสมของผู้ดูแล ซึ่งอาจนำไปสู่การล้มป่วยหรือดูแลต่อไม่ไหว และท้ายที่สุดครอบครัวอาจต้องจ่ายแพงกว่าเดิมเพื่อจ้างผู้ดูแลเต็มเวลามาแทน

ความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันของผู้สูงอายุเปลี่ยนแปลงได้ตามเวลา แต่หลายครอบครัวยังใช้แผนงบประมาณเดิมที่ตั้งไว้ตั้งแต่แรกโดยไม่ทบทวนใหม่ เมื่อความสามารถลดลง เช่น เริ่มต้องมีคนช่วยอาบน้ำทุกวัน แผนเดิมที่ตั้งไว้จึงไม่พอเพียงอีกต่อไปโดยไม่มีใครรู้ตัวจนกว่าจะเห็นตัวเลขค่าใช้จ่ายที่พุ่งขึ้นจริง

อีกความผิดพลาดที่พบบ่อยคือการหลีกเลี่ยงพูดคุยเรื่องเงินกับผู้สูงอายุโดยตรง ด้วยความเกรงใจหรือกลัวว่าจะทำให้ท่านรู้สึกเป็นภาระ ทั้งที่ผู้สูงอายุจำนวนมากยังมีความสามารถตัดสินใจเรื่องการเงินของตัวเองได้ และอาจมีเงินออมหรือทรัพย์สินที่ควรนำมาพิจารณาร่วมในแผนด้วย การไม่พูดคุยตรง ๆ อาจทำให้ครอบครัววางแผนผิดพลาดจากการเดาใจแทนการรับฟังความต้องการจริงของท่าน