ข้อผิดพลาดแรกคือเลือกงานฝีมือแทนผู้สูงอายุทั้งหมดตามที่ลูกหลานคิดว่าน่าจะดี โดยไม่ถามความสนใจเดิมของท่านเลย ทำให้กิจกรรมกลายเป็นเรื่องที่ต้องทำเพื่อคนอื่นมากกว่าเพื่อตัวเอง

ข้อผิดพลาดที่สองคือซื้ออุปกรณ์ระดับซับซ้อนเกินไปตั้งแต่แรก โดยไม่ทดลองระดับง่ายก่อน ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกทำไม่ได้และท้อตั้งแต่ครั้งแรก

ข้อผิดพลาดที่สามคือไม่พิจารณาสายตาและมือของผู้สูงอายุคนนั้นเลย เลือกกิจกรรมที่ต้องเพ่งชิ้นเล็กมากทั้งที่สายตายาวตามวัยชัดเจนแล้ว

ข้อผิดพลาดที่สี่คือซื้ออุปกรณ์ให้แล้วปล่อยให้ทำคนเดียวตลอด ไม่เคยถามถึงความคืบหน้าหรือชมผลงานเลย ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกว่าครอบครัวไม่ได้สนใจจริง เพียงแค่อยากให้มีอะไรทำเพื่อไม่ต้องดูแลใกล้ชิด

ข้อผิดพลาดที่ห้าคือไม่หาโอกาสให้ทำร่วมกับคนอื่นเลย ทั้งที่มิติทางสังคมคือประโยชน์หลักของงานฝีมือในผู้สูงอายุ การปล่อยให้ทำคนเดียวตลอดจึงเสียโอกาสสำคัญไปอย่างน่าเสียดาย

ข้อผิดพลาดที่หกคือไม่จัดการของมีคมและชิ้นเล็กให้ปลอดภัย โดยเฉพาะบ้านที่มีหลานเล็กหรือสัตว์เลี้ยงอยู่ร่วมด้วย บางบ้านปล่อยเข็มหรือลูกปัดไว้บนโต๊ะข้ามคืนโดยไม่ทันคิดถึงความเสี่ยง

ข้อผิดพลาดที่เจ็ดคือฝืนให้ทำต่อเมื่อผู้สูงอายุบ่นเจ็บมือหรือปวดตาแล้ว เพียงเพราะกลัวเสียเงินอุปกรณ์ที่ซื้อมา ทั้งที่ควรปรับกิจกรรมหรือพบแพทย์ตั้งแต่เริ่มมีอาการ

อีกจุดที่ครอบครัวมักมองข้ามคือไม่สังเกตว่าความสามารถทำงานฝีมือที่ลดลงอาจเป็นสัญญาณของภาวะเปราะบางหรือมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัยที่กำลังเริ่มขึ้น แทนที่จะมองว่าเป็นแค่ความขี้เกียจหรือเบื่อง่าย การเชื่อมโยงกับกิจวัตรประจำวันอื่นที่เริ่มทำได้ช้าลงพร้อมกันจะช่วยให้ครอบครัวเห็นภาพรวมชัดเจนกว่า

ครอบครัวจำนวนไม่น้อยยังไม่ทันสังเกตว่าผู้สูงอายุที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกันอาจมีอาการมือสั่นหรือง่วงซึมที่กระทบงานฝีมือโดยตรง การพาไปทบทวนรายการยากับแพทย์หรือเภสัชกรเป็นระยะจึงเป็นอีกจุดที่ไม่ควรมองข้าม