เมื่อเพื่อนรุ่นเดียวกันเสียชีวิตไปทีละคน ผู้สูงอายุอาจต้องเผชิญกับการสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่วงเวลาไม่กี่ปี ซึ่งต่างจากความเหงาทั่วไปที่แก้ได้ด้วยการหากิจกรรมใหม่ การสูญเสียเพื่อนสนิทหมายถึงการสูญเสียคนที่เข้าใจประวัติศาสตร์ชีวิตร่วมกัน คนที่คุยเรื่องเก่าแก่ด้วยกันได้ ซึ่งหาทดแทนได้ยากในช่วงเวลาสั้น ๆ

ครอบครัวควรรับรู้ว่าความเศร้าจากการสูญเสียเพื่อนเป็นเรื่องจริงจังที่ควรให้เวลาไว้อาลัย ไม่ใช่รีบพาไปหากิจกรรมใหม่ทันทีเพื่อ 'ลืมความเศร้า' เพราะการไม่ได้ประมวลความสูญเสียอาจกลายเป็นภาวะซึมเศร้าที่ซ่อนอยู่ได้

ภาวะหูตึงตามวัยหรือ presbycusis ทำให้การฟังบทสนทนากลุ่มที่มีเสียงพูดพร้อมกันหลายคนยากขึ้นมาก แม้จะยังได้ยินเสียงคนเดียวชัดเจน ผู้สูงอายุจึงอาจเลือกเลี่ยงงานสังสรรค์ใหญ่ ไม่ใช่เพราะไม่อยากไปแต่เพราะฟังไม่ทันจนรู้สึกเคว้งอยู่กลางวง เช่นเดียวกับปัญหาการเดินที่ช้าลงหรือกลัวหกล้ม ซึ่งทำให้การเดินทางไปหาเพื่อนที่บ้านไกลกลายเป็นเรื่องยาก

การแก้ปัญหาที่ตรงจุดจึงอาจเป็นการเปลี่ยนสถานที่นัดพบเป็นที่เงียบกว่าเดิม ลดจำนวนคนในวงสนทนาต่อครั้ง หรือช่วยจัดการเรื่องการเดินทางแทนการปล่อยให้ท่านต้องแก้ปัญหาเหล่านี้คนเดียว

การวิดีโอคอลหรือแอปแชทช่วยให้ผู้สูงอายุคุยกับลูกหลานหรือเพื่อนที่ย้ายไปอยู่ไกลได้โดยไม่ต้องเดินทาง แต่การเรียนรู้เทคโนโลยีใหม่ในวัยนี้ต้องอาศัยความอดทนจากคนสอนและขั้นตอนที่ไม่ซับซ้อนเกินไป การตั้งค่าปุ่มลัดหรือรูปภาพผู้ติดต่อขนาดใหญ่ให้กดง่าย มีผลต่อความสำเร็จมากกว่าการอธิบายฟีเจอร์ทั้งหมดในครั้งเดียว

ควรระวังไม่ให้เทคโนโลยีกลายเป็นข้ออ้างที่ทำให้ลูกหลานลดการเยี่ยมเยียนตัวจริงลง เพราะการพบหน้ากันจริงยังมีคุณค่าทางความรู้สึกที่วิดีโอคอลทดแทนไม่ได้ทั้งหมด โดยเฉพาะการสัมผัสและการอยู่ร่วมพื้นที่เดียวกัน

นอกจากเพื่อนเก่า ผู้สูงอายุยังสามารถสร้างความสัมพันธ์ใหม่กับคนในละแวกบ้านหรือชุมชนใกล้ตัวได้ เช่น เพื่อนบ้านที่ออกกำลังกายเวลาเดียวกัน คนขายของในตลาดที่คุ้นหน้ากันประจำ หรือกลุ่มกิจกรรมทางศาสนาที่ไปเป็นประจำ ความสัมพันธ์เหล่านี้แม้ไม่ลึกซึ้งเท่าเพื่อนเก่า แต่ช่วยสร้างความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนในชีวิตประจำวัน

การรักษาความสัมพันธ์เหล่านี้ต้องการความสม่ำเสมอเล็ก ๆ มากกว่าเหตุการณ์ใหญ่ เช่น ทักทายเพื่อนบ้านทุกเช้า หรือแวะซื้อของร้านเดิมเป็นประจำ ซึ่งสร้างความคุ้นเคยได้ในระยะยาวโดยไม่ต้องใช้ความพยายามมาก