ความเหนื่อยทั่วไปมักดีขึ้นหลังพักผ่อนและสัมพันธ์กับกิจกรรมที่ทำในวันนั้น แต่ความเหนื่อยล้าที่ควรสังเกตมักไม่ดีขึ้นแม้นอนหลับเพียงพอ หรือเกิดขึ้นกับกิจวัตรประจำวัน (ADL) ที่เคยทำได้สบายมาก่อน เช่น เดินขึ้นบันไดชั้นเดียวแล้วเหนื่อยผิดปกติทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

สัญญาณที่ควรสังเกตเพิ่มเติมคือความเหนื่อยที่มาพร้อมการเปลี่ยนแปลงอื่น เช่น น้ำหนักลดโดยไม่ได้ตั้งใจ เบื่ออาหาร หรือแยกตัวจากกิจกรรมที่เคยชอบทำ ซึ่งอาจบ่งชี้ถึงสาเหตุที่ซับซ้อนกว่าความเหนื่อยจากการนอนไม่พอ

อาการเหนื่อยล้าในผู้สูงอายุอาจสัมพันธ์กับหลายปัจจัย เช่น การใช้ยาหลายชนิด (polypharmacy) ที่มีผลข้างเคียงสะสม ภาวะขาดน้ำ ปัญหาการนอนหลับ หรือภาวะทางจิตใจอย่างความเศร้าที่แสดงออกเป็นความเหนื่อยล้าแทนอารมณ์เศร้าโดยตรง ซึ่งเป็นอาการแสดงไม่ตรงแบบ (atypical presentation) ที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ

ครอบครัวไม่ควรพยายามวินิจฉัยสาเหตุเองหรือปรับยาเพื่อแก้ไขอาการ แต่ควรบันทึกอาการที่สังเกตเห็นและนำไปปรึกษาแพทย์เพื่อประเมินอย่างเหมาะสม

ภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่า (orthostatic hypotension) พบได้บ่อยขึ้นตามวัยและอาจทำให้รู้สึกอ่อนเพลียหรือหน้ามืดเวลาลุกยืน ซึ่งบางครั้งครอบครัวเข้าใจผิดว่าเป็นความเหนื่อยล้าทั่วไป การสังเกตว่าอาการเหนื่อยสัมพันธ์กับการเปลี่ยนท่าทางหรือไม่ ช่วยให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์เมื่อไปพบแพทย์

ผู้สูงอายุบางคนกินอาหารได้น้อยลงตามวัยโดยไม่รู้ตัว เนื่องจากการรับรสเปลี่ยนไป ฟันหรือการเคี้ยวมีปัญหา หรือรู้สึกอิ่มเร็วกว่าเดิม ทำให้ได้รับพลังงานและสารอาหารไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย ซึ่งแสดงออกเป็นความเหนื่อยล้าและอ่อนแรงได้เช่นกัน

ภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็กหรือวิตามินบางชนิดก็เป็นสาเหตุที่พบได้บ่อยของความเหนื่อยล้าในผู้สูงอายุ และต้องอาศัยการตรวจเลือดจากแพทย์เพื่อยืนยัน ไม่สามารถสังเกตจากอาการภายนอกเพียงอย่างเดียวได้