ข้อผิดพลาดแรกคือไม่แจ้งความช่วยเหลือพิเศษกับสายการบินล่วงหน้า ทำให้ไม่มีรถเข็นหรือเจ้าหน้าที่รอช่วยเหลือ ณ วันเดินทางจริง ข้อผิดพลาดที่สองคือไม่ปรึกษาแพทย์ก่อนบินทั้งที่มีโรคหัวใจหรือปอดเรื้อรัง และข้อผิดพลาดที่สามคือไม่ตรวจสอบข้อกำหนดของสายการบินเรื่องอุปกรณ์ทางการแพทย์และยาของเหลวล่วงหน้า

ข้อผิดพลาดที่สี่คือใส่ยาประจำตัวไว้ในกระเป๋าโหลดใต้เครื่องแทนที่จะพกติดตัว เสี่ยงต่อกรณีกระเป๋าสูญหายหรือมาช้า ข้อผิดพลาดที่ห้าคือลืมเตรียมใบรับรองแพทย์สำหรับผู้มีโรคประจำตัวที่สายการบินกำหนดให้ต้องมี

ข้อผิดพลาดที่หกคือถึงสนามบินกระชั้นชิดเกินไป ทำให้เร่งรีบผ่านขั้นตอนต่าง ๆ จนเครียดและเหนื่อยล้าโดยไม่จำเป็น ข้อผิดพลาดที่เจ็ดคือปล่อยให้ผู้สูงอายุนั่งนิ่งตลอดเที่ยวบินระยะไกลโดยไม่กระตุ้นให้ขยับตัว เพิ่มความเสี่ยงขาบวมและการไหลเวียนเลือดที่ไม่ดี

ความผิดพลาดเล็กน้อยหลายข้อรวมกัน เช่น ถึงสนามบินช้า ไม่ได้ขยับตัวระหว่างบิน และไม่ได้ดื่มน้ำพอ อาจทำให้ผู้สูงอายุที่มีมวลกล้ามเนื้อน้อยและปรับตัวต่อความเปลี่ยนแปลงได้ช้ากว่าคนหนุ่มสาว เหนื่อยล้าสะสมจนป่วยหลังถึงจุดหมายได้

ครอบครัวหลายบ้านตัดสินใจพาผู้สูงอายุขึ้นเครื่องบินโดยดูแค่ว่าเดินไหวหรือไม่ โดยไม่ได้ประเมินภาวะเปราะบาง (frailty) โดยรวม เช่น น้ำหนักลดลงผิดปกติในช่วงหลัง เดินช้าลงมากกว่าเดิม หรือเหนื่อยง่ายกว่าปกติในกิจกรรมประจำวัน ซึ่งเป็นสัญญาณที่ควรปรึกษาแพทย์ก่อนวางแผนเดินทางไกล ไม่ใช่แค่ดูว่ายังเดินเองได้

ข้อผิดพลาดที่เกี่ยวเนื่องกันคือไม่ทบทวนรายการยาที่ผู้สูงอายุใช้อยู่ก่อนบิน ผู้ที่ใช้ยาหลายชนิดพร้อมกัน (polypharmacy) มีความเสี่ยงผลข้างเคียงจากการเปลี่ยนเวลานอนหรือความดันอากาศมากกว่าคนที่ใช้ยาน้อยชนิด ควรให้แพทย์หรือเภสัชกรตรวจสอบรายการยาก่อนเดินทางไกลทุกครั้ง

หลายครอบครัวคิดว่าแค่เดินจากจุดเช็คอินไปประตูขึ้นเครื่องไม่ไกล แต่สนามบินขนาดใหญ่หลายแห่งมีระยะเดินหลายร้อยเมตรถึงเป็นกิโลเมตรหากต้องเปลี่ยนอาคารหรือเปลี่ยนเครื่อง ผู้สูงอายุที่มีมวลกล้ามเนื้อน้อยหรือภาวะเปราะบางอาจเหนื่อยล้ามากก่อนถึงประตูขึ้นเครื่องด้วยซ้ำ ทั้งที่ยังไม่ได้ขึ้นเครื่องเลย ควรตรวจสอบผังสนามบินล่วงหน้าหรือขอบริการรถเข็นหากไม่แน่ใจระยะทาง

ข้อผิดพลาดที่เกี่ยวข้องกันคือเลือกเที่ยวบินที่ต้องเปลี่ยนเครื่องในเวลากระชั้นชิด ทำให้ต้องรีบเดินระยะไกลในเวลาจำกัด ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงหกล้มหรือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าจากการรีบเร่งมากกว่าปกติ ควรเลือกเที่ยวบินที่มีเวลาเปลี่ยนเครื่องอย่างน้อย 90-120 นาทีสำหรับผู้สูงอายุ

ครอบครัวมักข้ามขั้นตอนการเตรียมความคุ้นเคยให้ผู้สูงอายุก่อนเดินทางจริง เช่น ไม่ได้อธิบายขั้นตอนตรวจความปลอดภัยหรือการสแกนบัตรโดยสารล่วงหน้า ทำให้ผู้สูงอายุรู้สึกสับสนหรือเครียดเมื่อเจอสถานการณ์จริงที่สนามบิน โดยเฉพาะผู้ที่ไม่เคยเดินทางด้วยเครื่องบินมาก่อนหรือไม่ได้เดินทางมานานหลายปี

การอธิบายขั้นตอนคร่าวๆ ล่วงหน้าที่บ้าน เช่น ต้องถอดรองเท้าหรือไม่ ต้องเตรียมของเหลวอย่างไร ช่วยลดความเครียดและความสับสนหน้าจุดตรวจได้มาก ทำให้กระบวนการทั้งหมดราบรื่นขึ้นสำหรับทั้งผู้สูงอายุและครอบครัว

เที่ยวบินล่าช้าหรือถูกยกเลิกกะทันหันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อย แต่หลายครอบครัวไม่ได้เตรียมแผนรับมือไว้ล่วงหน้า เช่น ยาสำรองสำหรับกรณีต้องรอที่สนามบินนานกว่ากำหนด หรืออาหารว่างที่เหมาะกับโรคประจำตัว เช่น เบาหวาน ทำให้เมื่อเกิดเหตุการณ์จริงต้องรีบหาทางแก้ปัญหาเฉพาะหน้าซึ่งเพิ่มความเครียดให้ทั้งผู้สูงอายุและครอบครัว

การพกยาและของว่างสำรองเผื่อสถานการณ์ไม่คาดคิดไว้เสมอ แม้เที่ยวบินจะดูมีกำหนดเวลาชัดเจน ช่วยให้รับมือกับความล่าช้าได้อย่างสงบมากกว่าการเตรียมแค่พอดีกับเวลาบินตามกำหนดเดิม