เมื่อผู้สูงอายุเป็นคนตัดสินใจเองว่าของชิ้นไหนควรส่งต่อให้ใคร ความหมายของของชิ้นนั้นจะถูกส่งต่อไปพร้อมกับเรื่องราวที่เจ้าของเล่าเองได้ เช่น นาฬิกาเรือนนี้ซื้อจากที่ไหน แหวนวงนี้มีความหมายอย่างไร สิ่งเหล่านี้จะหายไปถ้าปล่อยให้คนอื่นมาคัดแยกทีหลังโดยไม่มีเจ้าของอธิบาย การเลือกทำเองจึงเป็นการรักษาความหมายของของ ไม่ใช่แค่การกำจัดสิ่งของ

ความสามารถในการลุกนั่ง ก้ม เอื้อม และเดินสำรวจข้าวของทั่วบ้านได้เอง ถือเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันที่สะท้อนความเป็นอิสระของผู้สูงอายุ การเริ่มจัดของตอนที่ยังทำกิจกรรมเหล่านี้ได้สบาย จึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมกว่าการรอจนร่างกายเริ่มมีข้อจำกัดมากขึ้น เพราะจะได้ควบคุมจังหวะและวิธีการเองได้เต็มที่

ความผิดพลาดที่พบบ่อยคือเริ่มจากลิ้นชักที่เก็บของที่ผูกพันมากที่สุด เช่น จดหมายเก่า ของขวัญจากคนที่จากไปแล้ว หรือภาพถ่ายครอบครัว ซึ่งมักทำให้อารมณ์ท่วมท้นจนล้มเลิกความตั้งใจไปกลางคัน แนวทางที่ยั่งยืนกว่าคือเริ่มจากของที่ไม่มีน้ำหนักทางใจมากนัก เช่น เสื้อผ้าที่ใส่ไม่ได้แล้ว ภาชนะซ้ำ หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ไม่ได้ใช้งานมาหลายปี

วิธีที่ช่วยให้ตัดสินใจง่ายขึ้นคือแบ่งของออกเป็นสามกองเสมอ คือกองที่ให้ตอนนี้เลย กองที่ยังไม่แน่ใจขอคิดดูก่อน และกองที่อยากเก็บไว้ต่อ การมีกองกลางแบบนี้ช่วยลดความรู้สึกกดดันว่าต้องตัดสินใจเด็ดขาดทุกชิ้นในครั้งเดียว และทำให้กระบวนการทั้งหมดรู้สึกเบาขึ้นมาก

การจัดของมักเกี่ยวข้องกับการปีนขึ้นเก้าอี้หรือบันไดเพื่อหยิบของบนตู้สูง การก้มยกกล่องหนักจากพื้น หรือการนั่งยอง ๆ คัดแยกของในตู้เก็บของเป็นเวลานาน กิจกรรมเหล่านี้เพิ่มความเสี่ยงหกล้มและอาการวิงเวียนได้มากกว่าที่คิด โดยเฉพาะภาวะความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าอย่างรวดเร็ว หรือ orthostatic hypotension ที่ทำให้หน้ามืดวูบเมื่อลุกขึ้นยืนกะทันหันหลังนั่งยองนาน ๆ

การพักเป็นระยะทุกยี่สิบถึงสามสิบนาที ดื่มน้ำให้เพียงพอ และให้คนอื่นช่วยหยิบของที่อยู่สูงหรือหนักเกินกำลัง เป็นวิธีที่ลดความเสี่ยงได้จริงโดยไม่ต้องหยุดกิจกรรมทั้งหมด ผู้ที่มีภาวะเปราะบางหรือกำลังกล้ามเนื้อน้อยลงตามวัยควรระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะการทรงตัวขณะก้มหรือเอื้อมมักไม่มั่นคงเท่าคนวัยอื่น

บางครั้งลูกหลานหรือญาติที่ได้รับของอาจรู้สึกอึดอัดใจ เพราะตีความว่าการให้ของในลักษณะนี้เหมือนเป็นการสั่งเสียหรือบอกใบ้เรื่องความตาย ทั้งที่ความตั้งใจจริงของผู้ให้อาจเป็นเพียงอยากเห็นของมีคุณค่าถูกใช้งานต่อในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ การอธิบายเหตุผลตรง ๆ ก่อนส่งมอบ เช่น บอกว่าอยากเห็นของชิ้นนี้ถูกใช้ต่อในขณะที่ยังได้เห็นความสุขของผู้รับ จะช่วยลดความเข้าใจผิดได้มาก

ในครอบครัวที่มีพี่น้องหลายคน การให้ของบางชิ้นแก่คนหนึ่งอาจสร้างความรู้สึกไม่เท่าเทียมในหมู่พี่น้อง หากเป็นไปได้ควรพูดคุยอย่างเปิดเผยว่าทำไมจึงเลือกให้คนนั้นของชิ้นนี้ หรือเปิดโอกาสให้ทุกคนได้บอกความต้องการของตัวเองก่อน เพื่อลดความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นภายหลัง