หลายครอบครัวคิดว่าไปถึงสถานีแล้วค่อยขอความช่วยเหลือหน้างานก็ทัน แต่ในทางปฏิบัติเจ้าหน้าที่ต้องใช้เวลาจัดเตรียมรถเข็นหรือบุคลากรช่วยเหลือ การแจ้งล่วงหน้าอย่างน้อยหนึ่งวันช่วยให้ทุกอย่างราบรื่นกว่ามาก

การไม่เผื่อเวลาสำหรับการเปลี่ยนขบวนหรือเดินระยะไกลในสถานีใหญ่ เป็นอีกความผิดพลาดที่พบบ่อย เพราะผู้สูงอายุเดินช้ากว่าที่ประเมินไว้เสมอ ควรเผื่อเวลาต่อรถอย่างน้อยสองเท่าของเวลาที่คนทั่วไปใช้

การปล่อยให้ผู้สูงอายุยกกระเป๋าหนักเองเพราะเกรงใจหรืออยากให้รู้สึกว่ายังทำได้ เป็นความผิดพลาดที่เสี่ยงต่อการบาดเจ็บหลังและข้อต่อ โดยเฉพาะในผู้ที่มีมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัย หรือ sarcopenia ซึ่งทำให้แรงยกและการทรงตัวขณะออกแรงลดลงกว่าที่คิด

การเก็บยาปนกับสัมภาระอื่นโดยไม่แยกไว้ต่างหาก ทำให้เมื่อถึงเวลาต้องกินยาต้องรื้อกระเป๋าทั้งใบ ซึ่งไม่สะดวกและอาจทำให้ลืมกินยาไปเลยเพราะขี้เกียจรื้อหา โดยเฉพาะในผู้ที่ใช้ยาหลายชนิด หรือ polypharmacy ที่ต้องกินตรงเวลาอย่างสม่ำเสมอ

ครอบครัวมักซื้อหรือเตรียมไม้เท้าหรือรถเข็นแบบพับได้ โดยไม่เคยทดลองใช้จริงกับความกว้างของทางเดินในตู้โดยสารหรือความสูงของบันไดขึ้นลง ทำให้พบปัญหาหน้างานว่าใช้งานไม่สะดวกหรือใช้ไม่ได้เลย

ทางที่ดีคือสอบถามข้อมูลขนาดทางเดินและสิ่งอำนวยความสะดวกจากผู้ให้บริการล่วงหน้า หรือทดลองพับเก็บและกางเครื่องช่วยเดินในพื้นที่แคบก่อนวันเดินทางจริง

การเห็นผู้สูงอายุดูเพลียหรือพูดน้อยลงระหว่างทางแล้วคิดว่าเป็นเรื่องปกติของการเดินทางไกล อาจทำให้พลาดสัญญาณของภาวะสับสนเฉียบพลันหรือความดันตกเมื่อเปลี่ยนท่าที่รุนแรงขึ้น ควรถามอาการตรง ๆ เป็นระยะแทนการเดาเอาเอง

อีกความผิดพลาดที่ไม่ค่อยถูกพูดถึงคือการวางแผนการเดินทางทั้งหมดแทนผู้สูงอายุโดยไม่ถามความเห็น ทั้งที่เรื่องความสบายตัว ที่นั่งที่ชอบ หรือความกังวลส่วนตัว ท่านมักรู้ตัวเองดีกว่าใคร การให้มีส่วนร่วมตัดสินใจช่วยลดความเครียดและเพิ่มความร่วมมือระหว่างเดินทางได้มาก