กระเป๋าเดินทางที่ดีสำหรับผู้สูงอายุควรมีล้อเลื่อนสี่ล้อที่หมุนได้รอบทิศทาง เพราะช่วยลดแรงที่ต้องออกในการเข็นเทียบกับล้อสองล้อที่ต้องเอียงกระเป๋าตลอดเวลา ความสูงของด้ามจับที่ปรับได้ให้พอดีกับความสูงลำตัวก็สำคัญไม่แพ้กัน เพราะด้ามจับที่สั้นหรือยาวเกินไปทำให้ต้องก้มหรือเอื้อมจนหลังทำงานหนักเกินจำเป็น

ผู้ที่มีภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อยตามวัย หรือ sarcopenia ควรเลือกกระเป๋าที่เบาที่สุดเท่าที่จะหาได้ในขนาดที่ต้องการ เพราะน้ำหนักตัวกระเป๋าเปล่าเองก็มีผลต่อแรงที่ต้องใช้ยกขึ้นรถหรือขึ้นบันไดไม่น้อยไปกว่าน้ำหนักของที่บรรจุอยู่ข้างใน หากบ้านมีกระเป๋าเก่าหลายใบให้เปรียบเทียบน้ำหนักเปล่ากันก่อนตัดสินใจ แทนการซื้อใหม่ทันทีโดยไม่ลองชั่งเทียบ

หลักการจัดกระเป๋าที่ช่วยลดความเสี่ยงบาดเจ็บคือวางของหนักที่สุดไว้ใกล้ล้อและตรงกลางกระเป๋า เพราะทำให้จุดศูนย์ถ่วงต่ำและกระเป๋าเข็นได้มั่นคงกว่า ไม่โยกเอียงจนต้องออกแรงควบคุมมาก

การวางของหนักไว้ด้านบนหรือด้านนอกกระเป๋าทำให้กระเป๋าโยกง่ายเวลาเข็นบนพื้นผิวไม่เรียบ เช่น ทางเดินในสถานีหรือทางลาด ซึ่งอาจทำให้ผู้สูงอายุเสียการทรงตัวขณะพยายามควบคุมกระเป๋าที่โยกไปมา

ผู้ที่ใช้ยาหลายชนิด หรือ polypharmacy ควรมีกระเป๋าเล็กแยกต่างหากสำหรับยาโดยเฉพาะ จัดเรียงตามช่วงเวลาในแต่ละวันแทนการรวมยาทั้งหมดไว้ในถุงเดียว เพื่อไม่ต้องเสียเวลาค้นหาเวลาถึงมื้อยาจริง

เอกสารสำคัญ เช่น บัตรประชาชน ประวัติการรักษา และรายการยาที่ใช้ประจำ ควรมีสำเนาแยกเก็บไว้คนละที่กับต้นฉบับ กรณีกระเป๋าใบหนึ่งสูญหายจะได้ยังมีข้อมูลสำรองใช้งานได้

ซิป ล้อ และสายรัดของกระเป๋าเป็นจุดที่มักชำรุดโดยไม่มีใครสังเกตจนกว่าจะถึงเวลาใช้งานจริง การทดสอบเปิดปิดซิปและเข็นกระเป๋าที่บรรจุของเต็มแล้วอย่างน้อยหนึ่งรอบก่อนวันเดินทาง ช่วยให้พบปัญหาตั้งแต่ยังมีเวลาแก้ไข

สายตายาวตามวัย หรือ presbyopia ทำให้การอ่านฉลากยาหรือป้ายกระเป๋าตัวเล็กทำได้ยากขึ้นในที่แสงน้อย ควรจัดของและติดป้ายให้ชัดเจนตั้งแต่ตอนกลางวันที่แสงเพียงพอ ไม่ใช่รอจัดตอนดึกก่อนวันเดินทาง หากจำเป็นต้องอ่านฉลากยาในที่แสงน้อยระหว่างทาง ควรพกไฟฉายขนาดเล็กหรือแว่นขยายติดไปด้วยเสมอ