ยาที่ใช้ประจำควรเผื่อไว้อย่างน้อยหนึ่งถึงสองวันเกินกำหนดเดินทาง เพราะเหตุการณ์ไม่คาดคิด เช่น ขบวนล่าช้าหรือแผนเปลี่ยนกะทันหัน เกิดขึ้นได้เสมอ ผู้ที่ใช้ยาหลายชนิด หรือ polypharmacy ยิ่งต้องระวังเรื่องนี้เป็นพิเศษ เพราะการขาดยาบางชนิดกะทันหันอาจส่งผลต่อร่างกายมากกว่าที่คิด

เอกสารสุขภาพ เช่น รายการยาที่ใช้ประจำ ประวัติโรคประจำตัว และเบอร์ติดต่อแพทย์ประจำตัว ควรพกติดตัวเสมอแม้เดินทางระยะสั้น เพราะช่วยให้บุคลากรทางการแพทย์ที่ปลายทางเข้าใจสถานการณ์ได้เร็วขึ้นหากเกิดเหตุฉุกเฉิน ควรถ่ายรูปเอกสารเหล่านี้เก็บไว้ในโทรศัพท์มือถือเพิ่มเติมด้วย เผื่อเอกสารตัวจริงสูญหายระหว่างทาง

นอกจากไม้เท้าหรือเครื่องช่วยเดินหลักแล้ว อะไหล่สำรอง เช่น ปลายยางไม้เท้า หรือแบตเตอรี่สำรองสำหรับเครื่องช่วยฟัง เป็นของเล็กที่มักถูกลืมแต่สำคัญมากเมื่อของเดิมชำรุดกลางทาง ควรตรวจสภาพอุปกรณ์หลักทุกชิ้นล่วงหน้าอย่างน้อยสองวันก่อนเดินทาง เพื่อให้มีเวลาซ่อมหรือหาอะไหล่ทดแทนหากพบว่าชำรุด

แว่นตาสำรองหรือแว่นขยายสำหรับผู้ที่มีสายตายาวตามวัย หรือ presbyopia ควรพกไปด้วยเสมอ เพราะการอ่านป้ายหรือเอกสารในที่แสงน้อยระหว่างเดินทางทำได้ยากกว่าปกติ นอกจากนี้เครื่องช่วยฟังที่ใช้ประจำควรมีถุงกันน้ำขนาดเล็กแยกเก็บต่างหาก เพราะความชื้นจากเหงื่อหรือฝนระหว่างเดินทางอาจทำให้อุปกรณ์ทำงานผิดปกติได้ง่ายกว่าที่คิด

การแต่งกายไม่เหมาะกับอากาศปลายทางส่งผลต่อการควบคุมอุณหภูมิร่างกายของผู้สูงอายุมากกว่าคนหนุ่มสาว เพราะความสามารถในการปรับตัวต่ออุณหภูมิลดลงตามวัย ควรตรวจสภาพอากาศปลายทางล่วงหน้าและเตรียมเสื้อผ้าหลายชั้นที่ถอดใส่ได้ง่ายแทนการเดาสภาพอากาศเอง

รองเท้าที่ใส่เดินทางควรเป็นคู่ที่ผู้สูงอายุคุ้นเคยและเดินสบายอยู่แล้ว ไม่ควรเป็นรองเท้าใหม่ที่ยังไม่เคยลองเดินระยะไกล เพราะอาจทำให้เกิดแผลพองหรือเดินไม่ถนัดโดยไม่รู้ตัว หากจำเป็นต้องซื้อรองเท้าใหม่ ควรซื้อล่วงหน้าอย่างน้อยสองสัปดาห์และทดลองสวมเดินในบ้านให้ชินก่อนวันเดินทางจริง

บัตรหรือกระดาษที่ระบุชื่อ โรคประจำตัว ยาที่แพ้ และเบอร์ติดต่อญาติ ควรพกติดตัวในกระเป๋าเสื้อหรือกระเป๋าสะพายเล็กที่ติดตัวตลอดเวลา ไม่ใช่เก็บไว้ในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่อาจอยู่ห่างตัวเวลาเกิดเหตุฉุกเฉิน

ข้อมูลนี้สำคัญเป็นพิเศษหากผู้สูงอายุมีอาการแสดงไม่ตรงแบบเมื่อเจ็บป่วย ซึ่งพบได้บ่อยตามวัย ทำให้บุคลากรทางการแพทย์ต้องอาศัยข้อมูลที่บันทึกไว้มากกว่าคำบอกเล่าของผู้ป่วยเองในบางสถานการณ์ ควรเขียนด้วยตัวอักษรใหญ่ชัดเจนและปรับปรุงข้อมูลให้เป็นปัจจุบันทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนยาหรือวินิจฉัยใหม่ ไม่ใช่ใช้บัตรเดิมที่จัดทำไว้นานแล้วโดยไม่ตรวจสอบซ้ำ